Φτύσ’ τον κόρφο σου
Φυσικά κι ο Κριστιάνο Ρονάλντο ήταν απογοητευτικός. Πρώτον, δεν σκόραρε στα προκριματικά κι η Πορτογαλία κινδύνευε να μην πάει στη Ν. Αφρική. “Τα φυλάω για το Μουντιάλ”, έλεγε. Όταν ήρθε το Παγκόσμιο Κύπελλο και παρέμεινε άσφαιρος, αλλά και κακός στο πρώτο ματς, βρήκε άλλο τροπάριο. “Τα γκολ είναι σαν την κέτσαπ”, μας είπε. “Μερικές φορές, όσο κι αν προσπαθείς, δεν έρχονται, αλλά όταν έρθουν, τότε δεν θα σταματήσουν”.
Όπως ήταν αναμενόμενο, δεν έγινε όπως μας τα είπε. Σκόραρε στην συντριβή της Β. Κορέας κι υποδέχθηκε το γκολ με το χαμόγελο που έλεγε “εντάξει, δεν έγινε και τίποτα, μην γράψετε πως λυτρώθηκα ή κάτι τέτοιο, εγώ είμαι παιχταράς, τώρα θα δείτε”. Και φυσικά, δεν είδαμε τίποτα. Ούτε στον αγώνα με την Βραζιλία, ούτε εκεί που μετρούσε, στο νοκ-άουτ με την Ισπανία. Καμία προσφορά, εκτός από το απόλυτα κουραστικό τελετουργικό στα χτυπήματα φάουλ και κάτι μακρινά σουτ, που ήταν πιο παράλογα κι από τρίποντα του Κόμπι Μπράιαντ. Κερασάκι, η ροχάλα και το ξινισμένο ύφος στο φινάλε.
Όλα αυτά έκαναν τον Λουίς Φίγκο, να βγει και να κάνει δηλώσεις: “Δεν με νοιάζει τι κάνει ο Ρονάλντο, εγώ ενδιαφέρομαι για την εικόνα της εθνικής ομάδας και τι κάνει. Ισως η άποψή μου για το τι πρέπει να κάνει ένας αρχηγός να είναι διαφορετική από αυτή των άλλων ανθρώπων. Ομως, νομίζω ότι ο αρχηγός, ανεξάρτητα από το αν η ομάδα νικάει ή χάνει, πρέπει πάντα να υπερασπίζεται την ομάδα. Στις πιο δύσκολες στιγμές, είναι δουλειά του να στέκεται όρθιος για την ομάδα”.
Μάλιστα. Όλα αυτά τα δήλωσε ο Λουίς Φίγκο. Ήμουν στις κερκίδες του “Ντα Λουζ” εκείνο το βράδυ. Ιούνιος 2004, προημιτελικός Euro, Πορτογαλία – Αγγλία, αρχηγός των γηπεδούχων ο Φίγκο. Από νωρίς η Αγγλία προηγείται, ο Φίγκο σέρνεται και δεν προσφέρει απολύτως τίποτα. Στο 75’ ο Σκολάρι τον βγάζει για να βάλει τον Πόστιγκα. Σαν και τώρα τον θυμάμαι, να κάνει μισή ώρα να βγει, να αποχωρεί με μούτρα δυσαρεστημένου και να φεύγει κατευθείαν στα αποδυτήρια.
Όχι μόνο δεν συμπεριφέρθηκε ως αρχηγός, αλλά πήγε νευριασμένος στα αποδυτήρια. Δεν πήγε στον πάγκο να δει την προσπάθεια για ισοφάριση, την παράταση και τα πέναλτι που ακολούθησαν. Έτσι φέρθηκε ο Φίγκο όταν ήταν αρχηγός. Κι η πλάκα είναι πως όχι μόνο δεν πήραν το τρόπαιο, όχι μόνο ο ίδιος τελείωσε τη διοργάνωση χωρίς γκολ, αλλά είδε και τον άσημο Πόστιγκα να μπαίνει στη θέση του εκείνο το βράδυ και μερικά λεπτά αργότερα να σκοράρει, να σώζει την ομάδα του, να γίνεται ήρωας. Και λίγος ήταν ο Φίγκο και έβγαζε και ύφος. Και τώρα κάνει και μαθήματα.
Αυτά προς αποκατάσταση της αλήθειας, χωρίς καν να χρειαστεί να αγγίξουμε το θέμα πως ήταν αρχηγός της Μπαρτσελόνα και πήγε στη Ρεάλ ή να θυμηθούμε όσα παρόμοια έκανε στο πέρασμά του από την Ίντερ. Δεν χρειάζεται, φτάνει η αποκρουστική εικόνα του εκείνο το βράδυ στη Λισαβώνα. Καραγιόζης ή όχι ο Ρονάλντο, μαθήματα σωστής συμπεριφοράς από τον Φίγκο δεν γίνεται να δέχεται, γιατί δεν έχω δει τίποτα χειρότερο και πιο εγωιστικό, τίποτα λιγότερο αρχηγικό, από όσα έκανε στο ματς με τους Άγγλους το 2004.
Και μιας και πιάσαμε τα ρετρό, στις επόμενες μέρες, θα δούμε μια άλλη ιστορία. Το πέρασμα του Ίβκοβιτς από τον Πειραιά πριν από 11 χρόνια και πόσο λανθασμένα το θυμούνται οι περισσότεροι. Απλώς, γιατί τους το διηγούνται με επιλεκτικό τρόπο.
