Γαλλία – Ελλάδα: Ένας αγώνας με παρελθόν…

Η φάση αυτή του 65ου λεπτού της αναμέτρηση του Ζοζέ Αλβαλάδε στη Λισαβόνα είναι μία από τις πλέον ξεχωριστές στην ποδοσφαιρική ιστορία της χώρας μας. Όπως και της Γαλλίας, αλλά με αρνητική έννοια. Το βέβαιο είναι ότι οι πρωταγωνιστές της δεν πρόκειται να μας απασχολήσουν ξανά με τον ρόλο που είχαν τότε. Μετά από 2,5 χρόνια από την τελευταία φορά που οι δύο χώρες συναντήθηκαν, ουδείς εκ των πέντε θα βρεθεί στο «Σταντ ντε Φρανς», όπου οι «τρικολόρ» θα επιδιώξουν να πάρουν (φιλική) εκδίκηση από την πρωταθλήτρια Ευρώπης.

Ο Θοδωρής Ζαγοράκης ολοκλήρωσε τη διεθνή του θητεία στο παιχνίδι των προκριματικών του Euro 2008 με αντίπαλο τη Βοσνία/Ερζεγοβίνη. Ο Μπισάν Λιζαραζού προσπαθεί εδώ και δύο χρόνια να διατηρηθεί στην Μπάγερν Μονάχου, όταν οι Βαυαροί τον διώχνουν ακόμα και με άκομψο τρόπο. Στους «τρικολόρ», πάντως, δεν διατηρήθηκε. Ο Αγγελος Χαριστέας μπορεί να ανήκει στο εν δυνάμει ρόστερ της Εθνικής Ελλάδας, αλλά σε αυτό το φιλικό δεν θα είναι «παρών». Ο Φαμπιάν Μπαρτέζ δεν κατάφερε να πείσει την Τουλούζ για την αξία του το φετινό καλοκαίρι (αν και βασικός στο Μουντιάλ), με αποτέλεσμα να αποσυρθεί από το ποδόσφαιρο. Ο Αντερς Φρισκ έχει αποχωρήσει από τη διαιτησία εδώ και δύο χρόνια, ύστερα από τα όσα συνέβησαν στο περιθώριο του αγώνα της Μπαρτσελόνα με την Τσέλσι στο Τσάμπιονς Λιγκ πριν δύο χρόνια και τις απειλές που δέχθηκε ακόμα και για τη ζωή του.

Οι πέντε άνθρωποι που ταυτίστηκαν με εκείνο το παιχνίδι δεν θα δώσουν το «παρών» στο Παρίσι. Δεν είναι οι μόνοι, όμως. Εστω και αν τα 2,5 χρόνια δεν είναι μεγάλη χρονική περίοδος, στις δύο ομάδες έχουν συντελεστεί αρκετές αλλαγές. Στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, η συζήτηση περί ανανέωσης που γίνεται διαρκώς μεταφράζεται σε 12 πρόσωπα που δεν ήταν στην αποστολή του Euro 2004. Στη Γαλλία, η αποστολή για το φιλικό με την Ελλάδα έχει 11 ποδοσφαιριστές του Ευρωπαϊκού και 11 που δεν βρέθηκαν στην Πορτογαλία.

Αρχηγικές απουσίες

Η πλέον χαρακτηριστική διαφορά στις δύο ομάδες αφορά τα κεντρικά πρόσωπα σε αυτές τα τελευταία χρόνια. Από τη Γαλλία λείπει ο «εγκέφαλος» της ομάδας, Ζινεντίν Ζιντάν. Ο Γάλλος αρχηγός των «τρικολόρ», αφού οδήγησε την ομάδα του στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Γερμανίας, παρά τα αντίθετα προγνωστικά, πιθανώς να στάθηκε και ο μοιραίος της παίκτης με την αποβολή του. Ωστόσο η πολυετή προσφορά του σε μία πατρίδα η οποία του έχει φερθεί σκληρά στο παρελθόν, τον έχει φέρει σε σημείο να θεωρείται ακόμα και ο κορυφαίος Γάλλος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών.

Το βέβαιο είναι ότι στο παλμαρέ του έχει ένα Μουντιάλ το 1998, στο οποίο είχε καταλυτική συνεισφορά, πετυχαίνοντας μάλιστα τα δύο πρώτα κρίσιμα γκολ στον τελικό με τη Βραζιλία. Επιπλέον, διαθέτει τον τίτλο του πρωταθλητή Ευρώπης του 2000, «σφραγίζοντας» μία περίοδο κυριαρχίας της Γαλλίας στο παγκόσμιο προσκήνιο. Ο άνθρωπος, λοιπόν, που ηγήθηκε αυτής της ομάδα, δεν ανήκει πλέον στο ρόστερ της, αφού το Μουντιάλ του 2006 ήταν η τελευταία διοργάνωση στην οποία έδωσε… παράσταση. Ο τελικός, ήταν το τελευταίο του παιχνίδι στην ποδοσφαιρική του καριέρα.

Ο Θοδωρής Ζαγοράκης από την πλευρά του, μπορεί να περηφανεύεται ότι έκανε κάτι που οι πιθανότητες να το δούμε να ξανασυμβαίνει είναι απειροελάχιστες. Εγινε ο πρώτος αρχηγός της Εθνικής Ελλάδας που υψώνει ευρωπαϊκό τρόπαιο, κάτι αδιανόητο μερικά χρόνια πριν. Ο Ζαγοράκης ήταν από τους «πρωτεργάτες» της επιτυχίας της Πορτογαλίας, τόσο στην προσπάθεια της πρόκρισης, όσο και σε αυτήν της κατάκτησης της κορυφής. Επιβραβεύτηκε γι’ αυτό, αφού αναδείχθηκε Πολυτιμότερος Παίκτης της διοργάνωσης και φυσικά βρέθηκε στην Καλύτερη Ενδεκάδα του Euro 2004.

Ηταν το επιστέγασμα μιας πορείας που κρατούσε από το 1994 και στην οποία έδωσε τα πάντα για την ομάδα. Εξάλλου με 119 συμμετοχές στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα έχει καταφέρει να γράψει τη δική του ιστορία. Τον τελευταίο καιρό, η μάχη με τον χρόνο έδειχνε να γέρνει εναντίον του, ωστόσο ο Οτο Ρεχάγκελ τον ήθελε στο πλευρό του, αφού μέσα στο γήπεδο ήταν ο αρχηγός της ομάδας, με όλη τη σημασία της λέξης. Ο Ζαγοράκης, πάντως, έκανε το καθήκον του και ως πραγματικός ηγέτης, αποφάσισε να σταματήσει, παρά τις πιέσεις για το αντίθετο, δίνοντας το σύνθημα στην επόμενη γενιά.

Τότε και τώρα: Γαλλία

Στους «πετεινούς», οι αλλαγές αρχίζουν από τον πάγκο. Η αποτυχία του Ζακ Σαντινί στο Euro 2004 κόστισε τη θέση του, με τον Ραϊμόν Ντομενέκ να τον αντικαθιστά. Ο τελευταίος, πάντως, ουσιαστικά «γλίτωσε» το καλοκαίρι, αφού εάν η Γαλλία δεν έκανε τέτοια πορεία στο Μουντιάλ, δεν θα παρέμενε. Στους τερματοφύλακες, ο Γκρεγκορί Κουπέ παίρνει επιτέλους το «χρίσμα» του βασικού, αφού στην Πορτογαλία ήταν στην «σκιά» του Φαμπιάν Μπαρτέζ, όπως και στη Γερμανία, έστω κι αν αυτό ήταν απόφαση προπονητή και όχι αξίας και φόρμας. Ο Μικαέλ Λαντρό περιμένει εκ νέου την ευκαιρία.

Στην άμυνα, Μαρσέλ Ντεσαγί και Μπισάν Λιζαραζού αποτελούν παρελθόν λόγω ηλικίας, οι Ζαν Αλέν Μπουμσόνγκ και Μικαέλ Σιλβέστρ λόγω απόδοσης, ενώ οι Βιλιάμ Γκαλάς, Λιλιάν Τουράμ και Βιλί Σανιόλ παραμένουν «στυλοβάτες» στα μετόπισθεν. Τα νέα πρόσωπα είναι οι Ερίκ Αμπινταλ και Φρανσουά Κλαρκ της «αυτοκράτειρας» Λιόν, καθώς και οι Πατρίς Εβρά, Ζουλιάν Εσκουντέ και Φιλίπ Μεσές, που μπορούν να στηρίξουν την ομάδα για αρκετά χρόνια.

Στο κέντρο, το κενό του Ζινεντίν Ζιντάν είναι (προφανώς) δυσαναπλήρωτο. Το ίδιο θα συμβεί και με αυτό του Κλοντ Μακελελέ, με αποτέλεσμα ο Ντομενέκ να μην τον… αφήνει να αποχωρήσει από την εθνική. Οι Φρανκ Ριμπερί, Ζερεμί Τουλαλάν, Αλού Ντιαρά και Ριό Μαβουμπά ανήκουν στη νέα γενιά και πλαισιώνουν τον Πατρίκ Βιεϊρά που παραμένει στην ομάδα, έστω κι αν οι σκέψεις αποχώρησης αφορούν και τον ίδιο. Ο Ρομπέρ Πιρές σταμάτησε από την εθνική λόγω της κόντρας του με τον προπονητή αλλά και της προκατάληψης του Ντομενέκ για τους… σκορπιούς στο ζώδιο, ενώ η μη ικανοποιητική απόδοση των Μπενουά Πεντρετί, Ζερόμ Ροτάν και Ολιβιέ Ντακούρ, τους έχει θέσει σε δεύτερη μοίρα.

Στην επίθεση, ο Τιερί Ανρί είναι αμετακίνητος από την ενδεκάδα, ωστόσο ο Νταβίντ Τρεζεγκέ και η απόφασή του να παραμείνει στη Γιουβέντους της Serie B έχει αρνητικές συνέπειες ορισμένες φορές όσον αφορά τις κλήσεις στους «πετεινούς». Αντιθέτως, η φόρμα του Λουί Σαχά τον διατηρεί στο ρόστερ της ομάδας, όπως τους Σίντνεϊ Γκοβού και Σιλβέν Βιλτόρ. Ο ξεχασμένος πλέον Στιβ Μαρλέ δεν έχει ελπίδες επανεμφάνισης στην εθνική Γαλλίας, όχι όμως και το πάλαι ποτέ μεγάλο ταλέντο των «τρικολόρ», Νικολά Ανελκά, ο οποίος βρίσκεται στην αποστολή.

Τότε και τώρα: Ελλάδα

Στην πρωταθλήτρια Ευρώπης, οι πιέσεις που ασκήθηκαν στον Οτο Ρεχάγκελ για να «φρεσκάρει» το σύνολο, είχαν εν μέρει αποτέλεσμα. Μπορεί να μην… ικανοποιήθηκαν όλες οι πλευρές, ωστόσο σε σχέση με το παιχνίδι του 2004, στην αποστολή υπάρχουν εννέα καινούργια πρόσωπα. Αρχίζοντας από το τέρμα, Αντώνης Νικοπολίδης και Κώστας Χαλκιάς παραμένουν οι πρώτες δύο επιλογές, με τον Φάνη Κατεργιαννάκη να δίνει τη θέση του (κατά τα φαινόμενα) στον Μιχάλη Σηφάκη και στον Στέφανο Κοτσόλη.

Στην άμυνα, ο Στέλιος Βενετίδης και ο Νίκος Νταμπίζας δεν είναι πια συμπαίκτες στην Εθνική Ελλάδας, αλλά στη Λάρισα. Τη θέση τους έχουν πάρει στα αριστερά ο Παναγιώτης Λαγός και στο κέντρο ο Σωτήρης Κυργιάκος με τον Γιώργο Ανατολάκη. Από εκεί και πέρα, το ισχυρό χαρτί της χώρας μας στο Euro, έχει πέντε πρόσωπα που δεν αλλάζουν. Γιούρκας Σεϊταρίδης, Τάκης Φύσσας, Τραϊανός Δέλλας, Γιάννης Γκούμας και Μιχάλης Καψής, ακόμα και… τραυματίες, βρίσκονται πάντα στις αποστολές του Γερμανού εκλέκτορα.

Στο χώρο του κέντρου, εκτός του Θοδωρή Ζαγοράκη, ο Βασίλης Τσιάρτας, ο Βασίλης Λάκης και ο Γιώργος Γεωργιάδης εκτός απροόπτου, δεν θα ξαναφορέσουν τη φανέλα με το εθνόσημο, αφού τόσο η ηλικία τους, όσο και η αγωνιστική τους κατάσταση τη δεδομένη στιγμή, δείχνουν στον Ρεχάγκελ ότι ήρθε η ώρα της διαδοχής τους. Ο Αλέξανδρος Τζιόλης είναι ένας από τους νεαρούς ποδοσφαιριστές που ετοιμάζονται να πάρουν το «χρίσμα», ενώ ακολουθούν κι άλλοι. Δίπλα στους «παλιούς» Αγγελο Μπασινά, Στέλιο Γιαννακόπουλο, Γιώργο Καραγκούνη και Κώστα Κατσουράνη, θα «ψηθούν» και στη συνέχεια θα έρθει η ώρα να αναλάβουν εκείνοι από την «φρουρά» του Euro.

Στην επίθεση τα πράγματα είναι πιο μπερδεμένα. Ο Ρεχάγκελ επιλέγει κάθε φορά μέσα από έναν μεγάλο αριθμό ποδοσφαιριστών, στους οποίους, φυσικά, δεν περιλαμβάνεται ο Ντέμης Νικολαΐδης, ο πρόεδρος της ΑΕΚ. Επιπλέον, ο «κύκλος» του Ζήση Βρύζα στην Εθνική έχει κλείσει, ενώ το έτερον ήμισυ του άσου της Ξάνθης στην επιθετική γραμμή, ο Αγγελος Χαριστέας, αντιμετωπίζει μεγάλο συναγωνισμό. Οι Γιώργος Σαμαράς και Γιάννης Αμανατίδης έμαθαν ποδόσφαιρο σε προηγμένα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα (Ολλανδία, Γερμανία) και το αποδεικνύουν κάθε φορά, ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης και ο Φάνης Γκέκας, αν και γαλουχημένοι στην Ελλάδα προσφέρουν εχέγγυα με την παραγωγικότητά τους, ενώ πάντα υπάρχει και η ποιότητα του Νίκου Λυμπερόπουλου, ο οποίος «κέρδισε» την επάνοδό του στην ομάδα με τις εμφανίσεις του.

Εν κατακλείδι

Εχουν περάσει 2,5 χρόνια από τότε που η Ελλάδα έκανε ίσως την πιο απρόσμενη νίκη στην ιστορία της. Το 1-0 επί της Γαλλίας αντιμετωπίστηκε ως μία μεγάλη έκπληξη από μέρους μας και ως ένα μεγάλο χαστούκι από πλευράς «τρικολόρ».. Στο «Σταντ ντε Φρανς», οι δύο ομάδες συγκρούονται ξανά, με στόχους πασιφανείς: από τη μία η Γαλλία διψά για εκδίκηση, από την άλλη η Ελλάδα για επιβεβαίωση. Η τελική έκβαση του αγώνα… ρεβάνς είναι άγνωστη, ωστόσο η ιστορία (έστω ένα κεφάλαιό της) έχει ήδη γραφτεί στην πρωτεύουσα της Πορτογαλίας, τον Ιούνιο του 2004…

*** Το θέμα βασίστηκε στις αποστολές των δύο ομάδων για το φιλικό παιχνίδι του 2006. Προφανώς υπάρχουν ποδοσφαιριστές και από τις δύο ομάδες που ανήκουν μεν στο ρόστερ, αλλά δεν κλήθηκαν για το παιχνίδι από επιλογή προπονητή, ή λόγω τραυματισμού και γι’ αυτό δεν αναφέρονται.

Η Ελλάδα του τότε

Τερματοφύλακες:
Νικοπολίδης (33, Παναθηναϊκός), Χαλκιάς (30, Παναθηναϊκός), Κατεργιαννάκης (30, Ολυμπιακός)

Αμυντικοί:
Δέλλας (28, Ρόμα), Γκούμας (29, Παναθηναϊκός), Σεϊταρίδης (23, Παναθηναϊκός), Φύσσας (29, Μπενφίκα), Νταμπίζας (31, Λέστερ), Βενετίδης (28, Ολυμπιακός), Καψής (31, ΑΕΚ)

Μέσοι:

Κατσουράνης (25, ΑΕΚ), Μπασινάς (28, Παναθηναϊκός), Ζαγοράκης (33, ΑΕΚ), Καφές (26, Ολυμπιακός), Λάκης (28, ΑΕΚ), Τσιάρτας (32, ΑΕΚ), Γεωργιάδης (32, Ολυμπιακός), Γιαννακόπουλος (30, Μπόλτον), Καραγκούνης (27, Ιντερ)

Επιθετικοί:
Παπαδόπουλος (23, Παναθηναϊκός), Βρύζας (31, Φιορεντίνα), Χαριστέας (24, Βέρντερ Βρέμης), Νικολαΐδης (31, Ατλέτικο Μαδρίτης)

Προπονητής: Οτο Ρεχάγκελ (65)

Η Ελλάδα του τώρα

Τερματοφύλακες:
Νικοπολίδης (35, Ολυμπιακός), Χαλκιάς (32, Αρης)

Αμυντικοί:

Δέλλας (30, ΑΕΚ), Γκούμας (31, Παναθηναϊκός), Σεϊταρίδης (25, Ατλέτικο Μαδρίτης), Φύσσας (31, Χαρτς), Καψής (33, Ολυμπιακός), Σωτήρης Κυργιάκος (27, Αϊντραχτ Φρανκφούρτης), Γιώργος Ανατολάκης (31, Ολυμπιακός), Παναγιώτης Λαγός (21, ΑΕΚ)

Μέσοι:
Κατσουράνης (27, Μπενφίκα), Μπασινάς (30, Μαγιόρκα), Καφές (28, Ολυμπιακός), Γιαννακόπουλος (32, Μπόλτον), Καραγκούνης (29, Μπενφίκα), Αλέξανδρος Τζιόλης (21, Παναθηναϊκός)

Επιθετικοί:

Παπαδόπουλος (25, Παναθηναϊκός), Γιώργος Σαμαράς (21, Μάντσεστερ Σίτι), Γιάννης Αμανατίδης (24, Αϊντραχτ Φρανκφούρτης), Φάνης Γκέκας (26, Μπόχουμ), Δημήτρης Σαλπιγγίδης (24, Παναθηναϊκός), Νίκος Λυμπερόπουλος (31, ΑΕΚ)

Προπονητής: Οτο Ρεχάγκελ (67)

Η Γαλλία του τότε

Τερματοφύλακες:

Μπαρτέζ (33, Μαρσέιγ), Κουπέ (32, Λιόν), Λαντρό (25, Ναντ)

Αμυντικοί:
Μπουμσόνγκ (25, Οσέρ), Ντεσαγί (36, Τσέλσι), Γκαλάς (27, Τσέλσι), Λιζαραζού (35, Μπάγερν Μονάχου), Σανιόλ (27, Μπάγερν Μονάχου), Σιλβέστρ (27, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Τουράμ (32, Γιουβέντους)

Μέσοι:

Ντακούρ (30, Ρόμα), Μακελελέ (31, Τσέλσι), Πεντρετί (24, Σοσό), Πιρές (31, Αρσεναλ), Ροτάν (26, Μονακό), Βιεϊρά (28, Αρσεναλ), Ζιντάν (32, Ρεάλ Μαδρίτης)

Επιθετικοί:
Βιλτόρ (30, Αρσεναλ), Γκοβού (25, Λιόν), Ανρί (27, Αρσεναλ), Μαρλέ (30, Μαρσέιγ), Σαχά (26, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Τρεζεγκέ (27, Γιουβέντους)

Προπονητής: Ζακ Σαντινί (52)

Η Γαλλία του τώρα

Τερματοφύλακες:
Κουπέ (34, Λιόν), Λαντρό (27, Παρί Σεν Ζερμέν)

Αμυντικοί:

Γκαλάς (29, Αρσεναλ), Σανιόλ (29, Μπάγερν Μονάχου), Τουράμ (34, Μπαρτσελόνα), Αμπιντάλ (27, Λιόν), Κλαρκ (23, Λιόν), Εσκουντέ (27, Σεβίλλη), Εβρά (25, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Μεσές (24, Ρόμα)

Μέσοι:
Μακελελέ (33, Τσέλσι), Βιεϊρά (30, Ιντερ), Ντιαρά (25, Λιόν), Μαλουντά (26, Λιόν), Μαβουμπά (22, Μπορντό), Ριμπερί (23, Μαρσέιγ), Τουλαλάν (23, Λιόν)

Επιθετικοί:

Βιλτόρ (32, Λιόν), Γκοβού (27, Λιόν), Ανρί (29, Αρσεναλ), Σαχά (28, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Ανελκά (27, Μπόλτον)

Προπονητής: Ραϊμόν Ντομενέκ (54)

Η ταυτότητα του προημιτελικού

25 Ιουνίου 2004
Ζοζέ Αλβαλάδε, Λισαβόνα (Θεατές: 45.390)
Γαλλία-Ελλάδα 0-1 (65’ Χαριστέας)
Διαιτητής: Αντερς Φρισκ (Σουηδία)

Γαλλία: Μπαρτέζ, Γκαλάς, Τουράμ, Σιλβέστρ, Λιζαραζού, Ζιντάν, Ντακούρ (72’ Βιλτόρ), Μακελελέ, Πιρές (79’ Ροτάν), Ανρί, Τρεζεγκέ (72’ Σαχά)

Ελλάδα: Νικοπολίδης, Σεϊταρίδης, Καψής, Δέλλας, Φύσσας, Καραγκούνης, Κατσουράνης, Ζαγοράκης, Μπασινάς (85’ Τσιάρτας), Νικολαΐδης (61’ Λάκης), Χαριστέας