Γαλλία, Ιταλία για μία θέση…

Βασικό μέλημα των ομάδων στα πρώτα παιχνίδια παραμένει το να μην χάσουν. Εξαίρεση αποτέλεσαν μόνο η Πορτογαλία και η Γερμανία, γι’ αυτό και επιβλήθηκαν άνετα, χωρίς όμως και αυτές να εντυπωσιάσουν.

Βέβαια, όταν σε μία αναμέτρηση Γαλλίας-Ρουμανίας το παιχνίδι τελειώνει ακριβώς όπως άρχισε (0-0), αυτοί που δικαιούνται να χαίρονται είναι οι Ρουμάνοι και όχι οι Γάλλοι, που θα πρέπει όχι μόνο να μείνουν αήττητοι και στα επόμενα δύο παιχνίδια, αλλά και να κερδίσουν το ένα από τα δύο για να πάρουν το εισιτήριο της πρόκρισης.

Οι Ρουμάνοι αυτό ήθελαν και αυτό πέτυχαν, ίσως μάλιστα ευκολότερα κι απ’ ότι θα ανέμενε και ο πλέον αισιόδοξος οπαδός τους. Η επιλογή των δύο αμυντικών μέσων από τον Ντομενέκ, στην πρώτη μεγάλη διοργάνωση που οι «μπλε» παρουσιάζονται χωρίς την ηγετική φυσιογνωμία του Ζινεντίν Ζιντάν στον χώρο της μεσαίας γραμμής, ήταν σοβαρός ανασταλτικός παράγοντας στον τομέα της ανάπτυξης και κόστισε.

Η ομάδα του Πιτούρκα δεν έκανε ούτε μισή ευκαιρία σε ολόκληρο το ενενηντάλεπτο. Και δεν ήταν ότι σεβάστηκε τον 35χρονο Λιλιάν Τουράμ που έφτασε ξεκούραστα στο ρεκόρ των 15 συμμετοχών σε τελική φάση Euro (μία περισσότερη από τους Ζιντάν, Πομπόρσκι και Φίγκο που δεν έχουν πλέον την ευκαιρία να απαντήσουν), αλλά από επιθετική δυσπραγία, αφού θα πρέπει να διεκδικήσουν περισσότερες στημένες μπάλες για τον Μούτου, για να βελτιώσουν τις ελπίδες τους.

Το να στοιχημάτιζες ότι η πρεμιέρα της Ιταλίας θα είναι το πρώτο over του Euro2008 και μάλιστα σε βάρος της, πιθανότατα θα είχε απόδοση όμοια μ’ εκείνη να κατακτήσει ξανά το τρόπαιο η πρωταθλήτρια Ευρώπης Ελλάδα. Κι όμως έγινε. Οι πρωταθλητές κόσμου ηττήθηκαν με 3-0 από την Ολλανδία του Μάρκο Φαν Μπάστεν, που έβαλε γερά θεμέλια για «πρωταθλητισμό». Και τα θεμέλια δεν είναι τίποτε περισσότερο από την μαχητικότητα όλων εκείνων των δαντελένιων μέσων που ποτέ δεν έλειπαν από τις «τουλίπες», αλλά πάντοτε απουσίαζαν από την ανασταλτική της λειτουργία.

Άλλο το ελκυστικό ποδόσφαιρο και άλλο το αποτελεσματικό ποδόσφαιρο και η χώρα μας το απέδειξε περίτρανα στην προηγούμενη διοργάνωση. Ο Φαν Μπάστεν το πήρε το μήνυμα (άλλωστε μια πρώτη γεύση της ολλανδικής στροφής στην ουσία την είχαμε πάρει στο Μουντιάλ της Γερμανίας) και οι Φαν ντε Φααρτ, Σνάιντερ και σία μαρκάρουν πλέον ως έξω από την μεγάλη περιοχή του Φαν ντε Σααρ.

Το σοκ της απώλειας του Φάμπιο Καναβάρο στο παρά 1’ της διοργάνωσης αποδείχθηκε μεγάλο για την «Σκουάντρα Ατζούρα» και η έμπνευση του Ντοναντόνι να την «ισοφαρίσει» με την παρουσία ενός μόνο κυνηγού (Τόνι) επιπόλαιη. Βλέπετε, η συνταγή Μίλαν (μεσαία γραμμή με Πίρλο, Γκατούσο και Αμπροσίνι) προϋποθέτει την παρουσία Κακά και Ζέεντορφ πίσω από τον φορ κορυφής και οι Καμορανέζι, Ντι Νατάλε δεν είναι τέτοιοι…

Δημήτρης Κριτής