Γερμανική Ενδεκάδα

Με ολοκληρωμένο περισσότερο από το ένα τέταρτο του πρωταθλήματος, η εικόνα για τη δράση των Ελλήνων και των “Ελλήνων” στη Μπουντεσλίγκα είναι πλέον αρκετά σαφής. Ως εκ τούτου, ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή για έναν πρώτο απολογισμό.

ΓΚΕΚΑΣ: Η αυξημένη προσδοκία μετά τα εκπληκτικά περυσινά 20 γκολ κάνει τα τρία γκολ που πέτυχε έως τώρα να δείχνουν λίγα. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι πέρυσι στις 8 πρώτες αγωνιστικές είχε πετύχει μόλις δύο. Φυσικά είναι πολύ δύσκολο να επαναλάβει το περυσινό κατόρθωμα, όταν και έκανε ονειρεμένη σεζόν χωρίς μάλιστα να έχει χάσει λεπτό από τραυματισμό ή τιμωρία. Σε γενικές γραμμές η έως τώρα πορεία του με δεδομένη και την αλλαγή περιβάλλοντος είναι καλή.

ΚΥΡΓΙΑΚΟΣ: Απάντησε κατάλληλα στο συκοφαντικό δημοσίευμα της “Μπιλντ” εναντίον του με δύο γκολ την περασμένη Κυριακή και τον πανηγυρισμό του στυλ “βάλτε φερμουάρ”. Οι οπαδοί της Αϊντραχτ τον λατρεύουν, ο προπονητής τον θεωρεί υπεραπαραίτητο, αμφίβολο όμως αν κάνει το ίδιο και η διοίκηση, καθώς πιστεύει ότι ο παίκτης αρνείται να προσαρμοστεί σε ό,τι αφορά τη γλώσσα και την επαφή με τα ΜΜΕ. Αγωνιστικά ίσως ο κορυφαίος των Ελλήνων, πιθανώς την επόμενη σεζόν θα φορά άλλη φανέλα, ενδεχομένως και εντός Μπουντεσλίγκα.

ΧΑΡΙΣΤΕΑΣ: Οι αυξημένες προσδοκίες που δημιούργησε η έλευσή του μετά την κατάκτηση του κυπέλλου, αλλά και το κόστος της μεταγραφής δεν επαληθεύτηκαν ως τώρα καθόλου. Δεν δείχνει να έχει δέσει με τους συμπαίκτες του, ενώ αρκετά τα ελαφρυντικά για τον παίκτη. Η ομάδα δεν πάει καλά, ο ίδιος δεν τροφοδοτείται, αγωνίστηκε τραυματίας και η ομάδα δεν έχει παίξει σχεδόν καθόλου λόγω απουσιών με 4-3-3 που έδειχνε να ταιριάζει απόλυτα στον 27χρονο παίκτη. Επιζητά ένα γκολ που θα του δώσει και ψυχολογική ώθηση.

ΑΜΑΝΑΤΙΔΗΣ: Ο πιο σταθερός σε βάθος χρόνου Ελληνας στη Μπουντεσλίγκα. Ως αρχηγός πλέον έχει σημειώσει ήδη τρία γκολ βάζοντας πλώρη για άλλη μια διψήφια σε γκολ σεζόν. Μαχητικός όπως πάντα, ενώ δημιουργεί και αρκετές φάσεις. Με βάση τα πλούσια προσόντα του δείχνει να συνεχίζει να αδικεί κάπως τον εαυτό του, καθώς θα μπορούσε στην καριέρα του να πετύχει πολλά περισσότερα.

ΚΑΜΠΑΝΤΑΗΣ: Ισως η μεγαλύτερη απογοήτευση ως τώρα. Στην προετοιμασία χρειάστηκε αρκετό διάστημα για να προσαρμοστεί στις αυξημένες απαιτήσεις και μόλις έδειχνει να βρίσκει τον ρυθμό του, τραυματίστηκε. Είναι γεγονός ότι δεν έχει πάρει ευκαιρίες ακόμη, ενώ στο μοναδικό ματς που χρησιμοποιήθηκε από την αρχή αναγκάστηκε να παίξει σαν “10άρι”, πίσω από τους δύο κυνηγούς. Αγωνιστικά πάντως, η Μπουντεσλίγκα του πάει και ίσως είναι θέμα χρόνου και Μίντεντορπ να κάνει το μπαμ.

ΜΑΣΜΑΝΙΔΗΣ: Οπως και ο Καμπάνταης δεν ξεκίνησε καλά πληρώνοντας την μειωμένη του ανασταλτική ικανότητα, ενώ οργανωτικά δεν ήταν κακός όσο αγωνίστηκε. Εχει σημειώσει ένα τέρμα. Το θετικό για τον ομογενή άσο είναι ότι ο αντίζηλός του σαν οργανωτής νοτιοαφρικανός Νκόσι… δεν βλέπεται.

ΑΛΩΝΕΥΤΗΣ-ΜΠΑΣΙΛΑ: Και οι δύο βρέθηκαν σε μια κακή εποχή στο Κότμπους. Τσακωμοί διοίκησης-προπονητή και κακό ξεκίνημα είχαν ως αποτέλεσμα να βρεθούν μετά από λίγα παιχνίδια στον πάγκο. Ο πρώτος με highlight του μια ασίστ κατά της Βόλφσμπουργκ ως τώρα μάλλον έχασε από την αλλαγή προπονητή, ενώ ο Μπασιλά με τον Πράσνικαρ επανήλθε στο προσκήνιο και την ενδεκάδα.

ΜΙΕΤΣΕΛ-ΕΠΑΛΕ: Μετά τη φυγή του Γκέκα, ο Επαλέ είναι ένα από τα νέα όπλα του προπονητή Κόλερ. Με ηγετικό ρόλο στην ομάδα, αλλά και γκάζια από τον προπονητή για το πολύ άσκοπο τρέξιμο, έχασε τα τελευταία δύο ματς λόγω τραυματισμού και κόπωσης. Κερδισμένος από την απουσία Επαλέ βγήκε ο Μίετσελ, που μετά την αποθεραπεία του από το πρόβλημα στην ωμοπλάτη, πήρε θέση στην ενδεκάδα σημειώνοντας και το πρώτο του γκολ κατά της Ντόρτμουντ.

ΝΤΡΟΜΠΝΙ: Ο πιο αδικημένος από τα ελληνικά ΜΜΕ εξ όσων αγωνίζονται στη Μπουντεσλίγκα. Αν πέρυσι ο Γκέκας με τα 20 γκολ ξελάσπωσε επιθετικά τη Μπόχουμ, ο Ντρόμπνι με το καταπληκτικό εξάμηνο συνέβαλε επίσης πολλά για τη σωτηρία. Στη Χέρτα επανήλθε σε πιο ισορροπημένα επίπεδα, αλλά είναι από τους καλούς τερματοφύλακες της κατηγορίας. Σε κάποια άλλη οργανωμένη ποδοσφαιρικά χώρα και με δεδομένα τόσο το ελληνικό του παρελθόν όσο και την διαρκή κρίση στη θέση αυτή, ίσως κάποιοι σκέφτονταν ότι θα μπορούσε να αποτελέσει μια καλή λύση και για την Εθνική μας ομάδα καθώς είναι μόλις στα 28 του.