Για τιμωρία θα γράψω 100 φορές…
“Σκέψου αυτό που σου είπα…”
“Είναι μια καλή τιμωρία…”
“Δεν θα ξαναχάσω παιχνίδι στο ΟΑΚΑ…”
“Δεν θα ξαναχάσω παιχνίδι στο ΟΑΚΑ…”
“Δεν θα υποσχεθώ ξανά πριμ στους παίκτες αν δεν σιγουρευτώ πρώτα ότι θα κερδίσουν τρία παιχνίδια στη σειρά…”
“Δεν θα υποσχεθώ ξανά πριμ στους παίκτες αν δεν σιγουρευτώ πρώτα ότι θα κερδίσουν τρία παιχνίδια στη σειρά…”
“Εγώ γιατί γράφω μεγαλύτερη φράση;”
Θαύμα!
Σηκώστε τα χέρια ψηλά… Κοιτάξτε τον ουρανό… Με δυνατή φωνή… με φωνή που θα βγαίνει από την ψυχή σας φωνάξτε δυνατά… Ο Χριστός σώζει!!!!
Η ιστορία που θα διαβάσετε παρακάτω –και η οποία συνοδεύεται από τη σχετική φωτογραφία- συνέβη στον αναγνώστη της στήλης Ηλία. ‘Η η Ελένη Λουκά στήνει παραρτήματα ή μάλλον πρέπει να απευθυνθούμε στον Ύψιστο για να βρούμε μια θέση πάρκινγκ.
«Η ιστορία μου είναι απλή και σύντομη. Μετά από 45 λεπτά ψάχνοντας να παρκάρω στην Καλλιθέα κάποια δύσκολη ώρα, αποφάσισα να βάλω στο ραδιόφωνο τον σταθμό της Εκκλησίας. Μετά τον πρώτο ψαλμό που άκουσα, πάρκαρα αμέσως. Όταν βγήκα από το αμάξι, είδα μπροστά μου το παρακάτω…»
Αλληλούια!!
Ανακοίνωση:
«Σας παρακάλω να ανακοινώσετε αυτό το mail επειδή είμαι φίλος με τον Αρη Μεριανό από παλιά και τον έχω χάσει. Θα ήθελα να επικοινωνήσουμε. Ονομάζομαι Νίκος Παναγιωτόπουλος».
Προσοχή! Δεν πρόκειται γι’αστείο! Το παραπάνω mail λήφθηκε το μεσημέρι της Δευτέρας από αναγνώστη που θέλει να ανταμώσει μ’ένα παλιό του φίλο. Εμπρός στον δρόμο που χάραξε το «Εχεις γράμμα». Αν η στήλη καταφέρει να φέρει σε επαφή δύο παλιούς φίλους, θέλω κέρασμα!! Αρη ο Νίκος σε ψάχνει. Στείλε e-mail στη στήλη!
Με την υπογραφή…
