Γλεντήστε το, βρε

Σ’ ένα πολυτελέστατο εστιατόριο γευματίζει ο πλούσιος και μουρντάρης κύριος με την σύζυγό του, όταν μία εντυπωσιακή νεαρά μπαίνει στον χώρο, τον πλησιάζει και του δίνει ένα «καυτό» φιλί στο στόμα. «Τι κάνεις μωρό μου; Ισχύει το ραντεβού για το βράδυ, έτσι;» τον ρωτά και αφού εκείνος της απαντά «φυσικά», τον ξαναφιλά και κάθεται σ’ ένα τραπέζι λίγο πιο μακριά, όπου την περιμένουν δύο φιλενάδες της.Έξαλλη η σύζυγος ρωτάει τον άντρα της «ποια ήταν αυτή και τι συμβαίνει εδώ πέρα;», για να πάρει απάντηση με απίστευτη ωμότητα: «Αυτή είναι η γκόμενά μου»!

«Αυτό δεν θα το ανεχτώ» λέει η κυρία και μαζεύει τα πράγματά της για να φύγει, αλλά ο σύζυγος την προλαβαίνει: «Ναι, αλλά την βίλα στην Εκάλη την ανέχεσαι, την κούρσα κάμπριο που σου αγόρασα την ανέχεσαι, το σαλέ στο Καρπενήσι το ανέχεσαι…».Η σύζυγος το συλλαμβάνει το υπονοούμενο, μαζεύει τα κομμάτια της και ξανακάθεται. Δεν ανταλλάσσουν κουβέντα τα επόμενα δέκα λεπτά, ώσπου στο εστιατόριο μπαίνει ένας κοινός φίλος συνοδευόμενος από μία επίσης νεαρή ύπαρξη.

«Αυτός δεν είναι ο Παπαδόπουλος;» ρωτάει η σύζυγος, «ναι» απαντά ατάραχος ο κύριος. «Ναι, αλλά αυτή δεν είναι η γυναίκα του» επιμένει η σύζυγος. «Όχι» απαντά το ίδιο εκνευριστικά ατάραχος ο σύζυγος και συνεχίζει: «η γκόμενά του είναι».Η σύζυγος το καλοσκέφτεται, ξανακοιτά προς το μέρος του Παπαδόπουλου και αναφωνεί: «Μμμ, σιγά την γκόμενα. Η δική μας είναι καλύτερη»!



Δεν ξέρω τι λέτε, αλλά εμένα η απατημένη σύζυγος μου θυμίζει πολύ τους φίλους του εκάστοτε πρωτοπόρου φέτος, στην προσπάθειά τους να υπερασπιστούν τα κεκτημένα. Μπορεί άπαντες να έχουν εγκαταλείψει την προσπάθεια να μας πείσουν ότι έθελξαν τα πλήθη στη διάρκεια της φετινής σεζόν με τις εμφανίσεις τους, αλλά παρ’ όλα αυτά «σηκώνουν τα μανίκια» για να υπερασπιστούν την ανωτερότητά τους!



«Εντάξει, δεν παίζουμε μπάλα, αλλά μήπως παίζει καλύτερη ο… απέναντι;» είναι το επιχείρημα και «είμαστε οι λιγότερο χειρότεροι» το απόφθεγμα που συνοδεύεται μάλιστα από ένα πανηγυρικό τόνο.Ελάχιστη σημασία φαίνεται πως έχει το γεγονός ότι υπερασπίζονται με κίνδυνο της αξιοπρέπειάς τους, κάποιους που όχι μόνο δεν τους σεβάστηκαν φέτος, αλλά και αρνήθηκαν κατ’ εξακολούθηση να τους αποζημιώσουν για την παρεχόμενη στήριξη.Βεβαίως όλα αυτά συμβαίνουν σε συζητήσεις με… αλλόθρησκους.



Γιατί όλοι γνωρίζουμε ότι τον ίδιο άνθρωπο που κάποια στιγμή ακούσαμε να σκίζει τα ρούχα του ότι είναι ο καλύτερος ή έστω ο λιγότερο χειρότερος, δεν αποκλείεται το βραδάκι να τον ακούσουμε σε κάποια ραδιοφωνική συχνότητα να ξιφουλκεί κατά του προέδρου, του προπονητή και των παικτών της αγαπημένης του ομάδας, ζητώντας να πέσουν κεφάλια!



Ας μην αναρωτιόμαστε λοιπόν, γιατί το ποδόσφαιρό μας σε συλλογικό επίπεδο πάει από το κακό στο χειρότερο ή τουλάχιστον ας μην αναρωτιούνται όσοι υιοθετούν τις παραπάνω λογικές. Γιατί τουλάχιστον αυτοί έχουν τις ομάδες που τους αξίζουν…