GTA IV: Πανικός Εν Ελλάδι

Το Grand Theft Auto IV έκανε την εμφάνισή του πριν από μερικές ημέρες στα κατάστηματα όλου του πλανήτη. Η αντιμετώπιση, ωστόσο, που είχε από τον μη εξειδικευμένο Τύπο μαρτυρά το πως βλέπει ο μέσος Έλληνας μια αγορά που δε γνωρίζει και μια βιομηχανία που αναπτύσσεται με ρυθμούς που θα τις επιτρέπουν σε λίγα χρόνια να έχει υποσκελίσει τις περισσότερες από τις υφιστάμενες.

Επειδή λοιπόν θα πρέπει να ακουστεί και η αντίθετη άποψη (αυτή των «ειδικών» που δεν παρουσιάστηκε σε κανένα από τα Μέσα που ξεκίνησαν ανελέητο πόλεμο κατά της αγοράς των videogames), το blog θα δώσει βήμα σε επαγγελματίες της αγοράς και μέσα από μία σειρά δημοσιεύσεων των κειμένων τους, θα προσπαθήσει να εμπλουτίσει λίγο τον όγκο πληροφοριών που λαμβάνουν οι επισκέπτες του. Η αρχή γίνεται με την άποψη του συναδέλφου Ηλία Παππά.

«Ο πανικός δεν είναι φυσικά ελληνικό φαινόμενο. Όπως επίσης και η εκμετάλλευση του πανικού από τους εκάστοτε «καλοθελητές.» Ο πανικός είναι ένα φαινόμενο που γεννάται από το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο του μέσου πολίτη μιας χώρας όπου αδυνατεί να φιλτράρει με τον κοινό νου οτιδήποτε έξω από τα συνηθισμένα. Αυτό ακριβώς έγινε και με το λανσάρισμα του Grand Theft Auto IV, όπου ένα εξεζητημένο εξώφυλλο στον Ελεύθερο Τύπο δημιούργησε μια αλυσιδωτή αντίδραση στα media με απώτερο σκοπό την κάλπικη αφύπνιση ενάντια στη «μάστιγα» της εποχής μας, τα videogames.

Δεν είναι απαραίτητο να στοχεύσει κάποιος τα βέλη του ενάντια στα media ή στους «ειδικούς» ψυχολόγους. Είναι γνωστό πως οι πρώτοι εξυπηρετούν μια φτηνή ηθική κλίμακα ενώ οι δεύτεροι προσπαθούν να εντάξουν στις αποφάνσεις τους συμπεράσματα που δεν προέρχονται από γνώση του αντικειμένου αλλά από τις παρενέργειες μιας παραπληροφόρησης. Απαραίτητο όμως είναι να στοχεύσει κάποιος τα βέλη του σε όσους δεν παίρνουν σοβαρά αυτό που λέγεται videogames, σε όσους νομίζουν πως οι ηλικιακές ενδείξεις επάνω στο κουτί είναι κάτι αστείο, σε όσους αποφασίζουν να αφήνουν ανεξέλεγκτα τα παιδιά τους και μετά να κατηγορούν το αντικείμενο που τα παρέσυρε.

Φυσικά, το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο των Ελλήνων είναι αυτό που φταίει για αυτή τη δεισιδαιμονία της αντίληψης, ενώ κατ’ επέκταση φυσικά η πηγή του σφάλματος εντοπίζεται στην κοινωνική πρόνοια. Όταν ένας τίτλος σαν το Grand Theft Auto IV παρουσιάζεται στη βιομηχανία των videogames, φέρνοντας μάλιστα σημαντικές εξελίξεις στον τομέα του σχεδιασμού και απόδοσης ενός ψηφιακού κόσμου θα πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν ένα σημαδιακό γεγονός, ένα γεγονός που προσφέρει στην άνθιση της ψυχαγωγίας.

Δυστυχώς, στην Ελλάδα όχι μόνο δεν αντιμετωπίστηκε (καθώς και άλλοι τίτλοι) με κάποιο σχετικό σεβασμό ή έστω αδιαφορία αλλά αμαυρώθηκε από την κλασική ομάδα των τυχάρπαστων των media. Όπως είπαμε και πριν όμως, υπάρχει πρόσφορο έδαφος για παραπληροφόρηση και πανικό, μιας και ο μέσος Έλληνας σέρνεται πίσω από ένα καρότο καθημερινά.

Δεν είμαστε βέβαια οι μόνοι που αντιμετωπίζουμε έτσι ορισμένα τέτοια θέματα. Προηγμένες χώρες του εξωτερικού επίσης πέφτουν σε παγίδες πουριτανισμού όσον αφορά στα videogames, όμως παράλληλα κάνουν και βήματα μπροστά με καλύτερη οργάνωση, πληροφόρηση και δημοσιογραφική κάλυψη. Στη χώρα μας δεν υπάρχει ούτε η διάθεση αλλά ούτε και η υποστήριξη από το κράτος για το είδος των videogames, αφήνοντάς το έρμαιο στον αμόρφωτο και φοβισμένο πολίτη, στους κυνηγούς τηλεθέασης και στους ψυχολόγους/σωτήρες.

Κανένας από αυτούς δεν έχει προσπαθήσει να καταλάβει το αντικείμενο που εξευτελίζει, να γνωρίσει ίσως κάποια πράγματα που θα τον βοηθούσαν όχι μόνο να κατανοήσει ένα videogame αλλά πολύ περισσότερο να διαχειριστεί τα παιδιά του με μια ισορροπία απόψεων και λογικής.

Είμαστε άραγε τόσο πίσω σε μια τόσο προηγμένη εποχή; Είμαστε ακόμα ικανοί να καίμε τα βιβλία αντί να τα διαβάζουμε ή απλά νιώθουμε ασφαλείς να υποβαθμίζουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε; Ρητορικές ερωτήσεις, το ξέρω. Κάποιοι από εμάς όμως δεν είμαστε τελείως ηλίθιοι. Και όσο υπάρχουμε, πόλεις σαν την Liberty City θα είναι για μας μια ακόμα περιπέτεια και φωνή Τέχνης, παρά μια παράγκα και στέκι εγκληματιών».

Ο Ηλίας Παππάς εργάζεται ως κριτικός videogames.