H τέχνη του underachieving

Ασπρίζουν από το άγχος, τραυματίζονται, κάνουν τραγικά λάθη, αποβάλλονται, τρώνε γκολ χωρίς λόγο, έχουν δοκάρια, χάνουν πέναλτι, τα πετάνε στα πουλιά και γενικώς κάνουν οτι περνάει από το χέρι τους. Μόλις βάλουν τη φανέλα με τα τρία λιοντάρια, τους είναι αδύνατο να κάνουν κάτι κανονικό. Το μόνο που δεν έχουν κάνει είναι να πιάσουν την μπάλα με τα χέρια και να την βάλουν στο τέρμα τους. Γι’αυτό και τους αγαπάνε όσοι τους αγαπούν. Φτιάχνουν ωραίες ιστορίες.

Κι όπως λέει κι η ατάκα, “δεν δέχομαι συμβουλές από κανέναν, μπουρδέλο τα κάνω κι από μόνος μου”. Μια χαρά αποκλείονταν και μόνοι τους, ο Καπέλο δεν χρειαζόταν. Αντί να ήταν αυτός που θα τους κάνει επιτέλους να πιάσουν ταβάνι σε μια διοργάνωση, ο Φάμπιο τους καθάρισε, τά’κανε Οζιλ Καπέλο. Είχαν που είχαν την έφεση, αυτός δεν τους άφησε ούτε καν να κάνουν την παραδοσιακή καλή εμφάνιση. Πάντα, λίγο πριν αποκλειστούν, παίρνουν ένα ματς με καλή μπάλα, μόνο και μόνο για να ψηθούν πως τώρα είναι η σειρά τους και να τα κάνουν μαντάρα στον επόμενο αγώνα.

Αυτή τη φορά, ο υποτιθέμενος Μωυσής τους πρόδωσε χωρίς κανένα πρόσχημα. Δεν είναι τυχαίο πως για πρώτη φορά επαναστάτησαν μέχρι κι οι παίκτες κι έκαναν σύσκεψη για το τι πρέπει να γίνει. Και τι συζητούσαν; Αυτά που συζητάει όλος ο κόσμος που καταλάβαινε τα προφανή στραβά. Να παίξει ο Ρούνεϊ στην κορυφή και να μην ταλαιπωρείται πίσω από Χέσκεϊ ή Ντεφόε. Να πάει ο Ντεφόε στο πλάι μπας και κανένας πλάγιος πατήσει περιοχή και δει τέρμα. Να πάει ο Τζέραρντ κοντά στον Ρούνεϊ, στον ρόλο που αγωνίζεται εδώ και τρία χρόνια.

Μέχρι κι οι παίκτες σκέφτονταν τα προφανή. Δεν χρειαζόνταν το γνώστη Καπέλο για να παίξουμε 4-4-2 και να αχρηστέψουν τον Ρούνεϊ, αυτό θα το έπαιζε κι ο Μάικ Μπάσετ. Βέβαια, ο Μπάσετ αποκλείεται να έβαζε τον Τζέραρντ αριστερά, να προτιμούσε τον Μίλνερ αντί του Κόουλ, να είχε αμυντικό χαφ τον Μπάρι που είναι πιο αργός κι από τον Ταραλίδη και να πήγαινε σε Παγκόσμιο Κύπελλο χωρίς να έχει καταλήξει στο ποιος είναι ο τερματοφύλακάς του, ο,τι λάθος κι αν κάνει. Αυτά τα έκανε μόνον ο Αλκέτας, που τους έβαλε όλους να παίξουν.

Το πόσο κλόουν είναι ο Τζέιμς είναι γνωστό εδώ και χρόνια, δεν θα άλλαζε κάτι τώρα. Βέβαια, κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί πως θα έφτανε σε σημείο να μην θυμίζει τερματοφύλακα, αλλά μαθητή δημοτικού. Ξέρετε, αυτόν που τον βάζουν με το ζόρι να παίξει τέρμα, συμβιβάζεται που του λένε “θα παίζεις παγκότερμα”, αλλά αυτό δεν αλλάζει την πραγματικότητα. Κι αυτή είναι πως φοβάται, δεν θέλει να έρθει σε επαφή με την μπάλα, ακόμα κι αν αυτή πάει πάνω του.

Έχουμε δει τερματοφύλακα να φοβάται να πέσει στα πόδια στο τετ-α-τετ, να φοβάται να βγει στις ψηλές σέντρες, να φοβάται στις χαμηλές και στις συγκρούσεις, έχουμε δει ακόμα και φόβο στις εκτελέσεις φάουλ. Τερματοφύλακα, όμως, να φοβάται την μπάλα, να γυρνάει πλάτη, να την αποφεύγει, δεν έχει προηγούμενο. Enjoy:

Και για να τους φανατικούς της στήλης, αποκλειστικές φωτό από την τηλεοπτική εμφάνιση του Σαββάτου, στο σακάκι που έδωσε άλλο νόημα στο καλοκαίρι μας, που απελευθέρωσε την αισθητική μας με τρόπο που κανείς ποτέ δεν κατάφερε μέχρι σήμερα. Στην τελευταία φωτό, το κερασάκι στην τούρτα, τα δύο ρολόγια. Όπως έγραψε και σε sms ένας ακροατής, το ένα είναι σταματημένο στις εννιά ακριβώς, φόρος τιμής στο γκολ στο Γκούντισον Παρκ, στα εννιάρια, κτλ.

ΥΓ1: Προσφορά των ακροατών που μου το έστειλαν με email. Στο
www.eurovisionsports.tv ζωντανοί οι αγώνες του Μουντιάλ και τα higlights, φυσικά σε HD και σε 16:9, αλλά δυστυχώς χωρίς Θεοφιλόπουλο. Tough choice, το ξέρω. Διαλέγετε και παίρνετε.



ΥΓ2: Αν δεν ξέρετε ποιος είναι ο Μάικ Μπάσετ, πραγματικά δεν ξέρω τι να σας πω. Είναι σαν μην ξέρετε τον κανονισμό του οφσάιντ.