Η αξιοπρέπεια του Κούπερ
Προσωπικά δεν θυμάμαι προπονητή, που να βγήκε στις πολεμίστρες και να άρχισε να πυροβολεί κατά δικαίων και αδίκων μόλις υπέβαλε την παραίτηση του. Είτε γιατί πάντα υπάρχουν οικονομικές εκκρεμότητες για τη λύση του συμβολαίου είτε για λόγους αρχής, οι πρακτικές που ακολουθούν οι προπονητές όταν το "σίδερο καίει" είναι γνωστές: σιωπούν ή στάζουν μέλι για την ομάδα με την οποία χωρίζουν.
Αν σε αυτές τις πρακτικές μπορεί να υπάρξει κάποια εξαίρεση, τη συναντά κάποιος σε προπονητές τύπου Αλέφαντου. Ο κυρ Νίκος είναι από εκείνους που στις 10 φορές μία θα κρατήσει το στόμα του κλειστό μετά από διαζύγιο και αυτή μόνο σε χωρισμό του με τον Ολυμπιακό του Σωκράτη Κόκκαλη (όλα κι όλα, ο Αλέφαντος μόνο αχάριστος δεν είναι).
Ο Κούπερ είναι προπονητής που η αισθητική, η κουλτούρα και η εξυπνάδα του δεν του επιτρέπουν να κάνει επικοινωνιακά λάθη. Ετσι, επόμενο ήταν να ακολουθήσει τη λογική των πολλών στις δηλώσεις του μετά το “αντίο” που είπε στην ομάδα του Αρη. Πήρε πάνω του όλη την ευθύνη του διαζυγίου, μίλησε με κολακευτικά λόγια για τη διοίκηση και τον κόσμο και ευχήθηκε κάποια στιγμή να επιστρέψει στο “Κλ. Βικελίδης”. Ο χειρισμός του Κούπερ ξεπερνά τον ορισμό ενός βελούδινου διαζυγίου.
Η απόφαση του Κούπερ να φύγει από τον Αρη, το πιθανότερο είναι να έχει τις ρίζες της σε πολλά άλλα γεγονότα πέραν τουότι ήθελε με την αποχώρησή του “να δημιουργήσει συνθήκες αγωνιστικής ανάτασης της ομάδας”, όπως είπε. Ο Αργεντινός προπονητής στο πρόσφατο παρελθόν είχε δηλώσει σε όλους τους τόνους ότι περνά καλά στην ομάδα της Θεσσαλονίκης και έκανε σχέδια με στόχο οι “κίτρινοι” να κάνουν την υπέρβαση. Το πάθος που μιλούσε για τα σχέδια του και για τη ζεστασιά που βρήκε στον Αρη έπειθαν εύκολα τον κάθε ανυποψίαστο φίλο της ομάδας ότι ο Αργεντινός θα ριζώσει στην Θεσσαλονίκη.
Η πορεία της ομάδας στην Ευρώπη μπορεί να είναι δυσανάλογη σε σχέση με αυτή στο πρωτάθλημα, αλλά δεν ήρθε δα και η καταστροφή επειδή ο Αρης απέχει ένα βαθμό από τον στόχο της συμμετοχής στα πλεϊ οφ. Σαφώς οι εννέα ήττες σε 18 αγώνες και ο αποκλεισμός από το Κύπελλο δεν είναι κολακευτικά αποτελέσματα, αλλά αδικούν τη δουλειά του Κούπεραν κάποιος τα απομονώσει απότη συνολική προσπάθεια που επί 14μήνες έκανεο Αργεντινός. Ενας προπονητής με όνομα βαρύ, που εμπνέει το σεβασμό εντός κι εκτός ομάδας και έδωσε όραμα στον κόσμο. Ενας προπονητής ικανός να διαχειριστεί κάθεείδους κρίση και να χτίσει την επόμενη ημέρα της ομάδας μεθοδικά και αποτελεσματικά.
Ενας προπονητής – πολύτιμο “εργαλείο” για κάθε διοίκηση. Προσωπικότητα που λάμπει περισσότερο από τον καθένα στον σύλλογο και που τα “θέλω” του -λογικό είναι- έχει τηναπαίτηση να γίνονται πράξη. Κάπου εκεί πιθανόν να κρύβονται και οι λόγοι της αποχώρησης του Κούπερ. Εξυπνος άνθρωπος είναι και μπαρουτοκαπνισμένος. Παρότι δεν ξέρει την γλώσσα, όλο και κάτι θα υποψιάστηκε για το κλίμα που διαμορφώνονταν μετά την ήττααπό τον Πανιώνιο. Οπότε προτίμησε να φύγει αξιοπρεπώς.
Κάπου θα βρει να δουλέψει ο Κούπερ. Και ο Αρης, όμως,δεν θα χαθεί. Αργά ή γρήγορα θα βρει το βηματισμό του, ώστε να μη χάσει την 5η θέση. Η δυναμική του σαφώς και είναι μεγαλύτερη από αυτή της Καβάλας ή του Εργοτέλη και της Ξάνθης. Παρά την εσωστρέφειαπου τον βασανίζει και τονκάνει να μην αντέχει τους… κανονικούς προπονητές τύπου Μπάγεβιτς και Κούπερ. Στο κάτω κάτω, ο Αργεντινός δεν κατηγόρησε κανέναν, άρα επικοινωνιακά μπορούν οι “κίτρινοι” να κάνουντις δηλώσεις του “σημαία”.
Για τη χαμένη ευκαιρία να χτιστεί μία ομάδα με συνέχεια δεν γίνεται πολύς λόγος στο “Κλ. Βικελίδης”. Ομάδα ικανή να βρίσκεται πάντα κοντά στην κορυφή. Το πρόσφατο παρελθόν απέδειξε ότι με “βαφτισμένους” προπονητές που πασπαλίζονται με “χρυσόσκονη” και προσθαφαιρέσεις παικτών κάθε μετεγγραφική περίοδο, υπέρβαση δύσκολα γίνεται στον Αρη. Κανείς όμως δεν διδάχθηκε.Ειδάλλως, πριν από τα… παρακάλια για την παραμονή του Κούπερ, θα είχαν φροντίσει οι άνθρωποι του Αρη να τον πείσουν με πράξεις για την εμπιστοσύνη στο έργο του.Αυτό θα ήταν κάτι παραπάνωαπό δώρο ευγενείας,σαν το σαξόφωνο που του χάρισαν την ημέρα των γενεθλίων του.