Η πορεία προς το τρεμπλ (vids)

Η σεζόν 2007-08 δεν ήταν επιτυχημένη για τον Παναθηναϊκό. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Η ομάδα που χτίστηκε από τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς με σκοπό να φτάσει τουλάχιστον μέχρι το φάιναλ φορ της Μαδρίτης, δεν κατάφερε να περάσει καν στα πλέι οφ της Ευρωλίγκα και απλά παρηγορήθηκε με τους δύο εγχώριους τίτλους οι οποίοι κατακτήθηκαν επί του αιωνίου αντιπάλου. Οι φανατικοί ικανοποιήθηκαν, ο Ζοτς και οι αδελφοί Γιαννακόπουλοι όχι. Γι’ αυτό και ζήτησαν το καλύτερο δυνατό στις μεταγραφές του καλοκαιριού.

Πέκοβιτς και Φώτσης αλλάζουν τη φιλοσοφία

Πανούργος προπονητής ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς, κατάλαβε ότι το μεγάλο πρόβλημα του Παναθηναϊκού πέρυσι ήταν η έλλειψη ενός ιδιαίτερα αξιόπιστου ψηλού, ικανού και στο πικ εν ρολ αλλά και στο παιχνίδι με πλάτη στο καλάθι. Αμέσως, έγιναν ενέργειες και ντύθηκε στα πράσινα ο καλύτερος νέος σέντερ της Ευρώπης, ο Νίκολα Πέκοβιτς έτσι ώστε οι πράσινοι να αποκτήσουν κολώνα μέσα στη ρακέτα. Παράλληλα, επειδή ο Μαυροβούνιος έχει σαφή αδυναμία στο ριμπάουντ, επαναπατρίστηκε ο Αντώνης Φώτσης ο οποίος προτίμησε την παλιά του ομάδα σε σχέση με τον Ολυμπιακό. Την αντίθετη πορεία διέγραψαν ο Αντριγια Ζίζιτς και ο Ντέγιαν Τομάσεβιτς.

Για μία ακόμη σεζόν, ο Ομπράντοβιτς επέλεξε (ή ίσως αναγκάστηκε να επιλέξει) να μην αποκτήσει καθαρόαιμο τριάρι. Προτιμήθηκε η λύση του Ντρου Νίκολας, ενός δεινού σουτέρ που είχε καταθέσει τα προηγούμενα χρόνια τα διαπιστευτήριά του στα ευρωπαϊκά γήπεδα και ανανεώθηκε η εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του Στράτου Περπέρογλου. Εκτος των άλλων, στα πράσινα ντύθηκε και ο Ντούσαν Κέτσμαν, ένας χαμάλης πολυτελείας που όμως δεν κατάφερε σε καμία περίπτωση να αφήσει το στίγμα του στο φετινό Παναθηναϊκό.

Στην περιφερειακή γραμμή τα πράγματα έμειναν ίδια και απαράλλακτα. Η αγία τριάδα των Διαμαντίδη, Γιασικεβίτσιους και Σπανούλη έμεινε άθικτη, άλλωστε με αυτούς τους τρεις παρόντες δεν μπορείς να κάνεις άλλες σκέψεις. Αλλοι θα παρακαλούσαν να έχουν έστω τον έναν στην ομάδα τους.

Καλό ξεκίνημα

Ο Παναθηναϊκός έβαλε καλά το πόδι του στο βατήρα της εκκίνησης και άρχισε φουριόζος τη σεζόν. Η άνετη νίκη επί του Ολυμπιακού στο πρώτο γύρο του πρωταθλήματος σκόρπισε χαμόγελα ικανοποίησης ενώ η συντριβή από την Μπαρτσελόνα πέρασε χωρίς μεγάλους τριγμούς. Από τους νεοαποκτηθέντες, αυτός που μπήκε πιο γρήγορα πιο πνεύμα της ομάδας ήταν ο άγουρος Νίκολα Πέκοβιτς ενώ η αστάθεια του Ντρου Νίκολας στην επίθεση προβλημάτιζε. Όχι πάντως τον Ομπράντοβιτς ο οποίος είχε προειδοποιήσει τον Αμερικανό ότι στον Παναθηναϊκό θα άλλαζε ρόλο και συνήθειες.

H βαριά γαλοπούλα και το ξέσπασμα του Ομπράντοβιτς

Mετά τις γιορτές, ο Παναθηναϊκός άρχισε να παρουσιάζει σημάδια κάμψης. Μία κάμψη που αρκετές φορές έβγαλε από τα ρούχα του τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Η (πολύ δύσκολη) νίκη επί της ΑΕΚ μέσα στο ΟΑΚΑ στις 10 Ιανουαρίου πέρασε μάλλον στα ψιλά, η ήττα από το Μαρούσι όμως μία εβδομάδα αργότερα έφερε τους παίκτες προ των ευθυνών τους. Εχοντας ήδη δύο ήττες και το παιχνίδι του ΣΕΦ με τον Ολυμπιακό μπροστά τους, οι πρωταθλητές ήξεραν πολύ καλά ότι το πολυπόθητο πλεονέκτημα έδρας πάνω στο οποίο ακουμπούσαν τα προηγούμενα χρόνια μάλλον θα αποτελούσε παρελθόν.

Ο Παναθηναϊκός είχε την ευκαιρία να επανορθώσει τέσσερα βράδια αργότερα αντιμετωπίζοντας τη…μισή Πρόκομ στο ΟΑΚΑ εξασφαλίζοντας μία άνετη νίκη. Η επικράτηση με 22 πόντους διαφορά όχι μόνο δεν ικανοποίησε τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς αλλά τον οδήγησε στην απόφαση να βγάλει στη…σέντρα τους παίκτες του μετά το ματς. Η συνέντευξη τύπου του Σέρβου μετά τον αγώνα μπορεί να χαρακτηριστεί άνετα ως ένας οργισμένος μονόλογος (ήδη το σχετικό video στο You Tube είναι απίστευτα δημοφιλές). Επί αρκετά λεπτά ο «Ζοτς» έβγαλε όλη την οργή του για την εικόνα της ομάδας και απείλησε ότι θα προχωρήσει μόνο με τους παίκτες που είχαν τη διάθεση να ακολουθήσουν τα πλάνα του. «Ερχονται στην προπόνηση και μου λένε ότι έχω δίκιο. Φυσικά έχω δίκιο. Με λένε Ζέλικο Ομπράντοβιτς και βοηθός μου είναι ο Δημήτρης Ιτούδης. Θα τον βρούμε τον τρόπο. Αλλά έτσι θα πάμε φάιναλ φορ;»ήταν μία από τις χαρακτηριστικές ατάκες.

Το ξέσπασμα του Ομπράντοβιτς μετά το ματς με την Πρόκομ

Η ώρα των τίτλων

Το καμπανάκι του συναγερμού που χτύπησε ο Ομπράντοβιτς είχε ένα μήνυμα: Ενας δρόμος υπάρχει για την επιτυχία, αυτός του προπονητή. Τον ακολουθούν οι παίκτες; Εχει καλώς. Δεν τον ακολουθούν; Η σεζόν εξελίσσεται σε φιάσκο και τα εκατομμύρια των αδελφών Γιαννακόπουλων πετιούνται στο κάλαθο των αχρήστων.

Η βραδιά του τελικού του Κυπέλλου αποτέλεσε το δυναμικό, νέο ξεκίνημα που έψαχναν τον Παναθηναϊκό για να κάνουν ένα ακόμη πιο δυναμικό φίνις. Η νίκη επί του Ολυμπιακού στο κλειστό του Ελληνικού δεν χάρισε στιγμές μαγικού μπάσκετ, αλλά τόνωσε την αυτοπεποίθηση των παικτών του πρωταθλητή, σε ένα κρίσιμο σημείο κατά το οποίο τα περιθώρια για λάθη άρχισαν να στενεύουν.

Τελικός Κυπέλλου: Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός 80-70

Το επόμενο κρας-τεστ παρουσίαζε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας για τους πράσινους. Τα πλέι οφ της Ευρωλίγκα έφεραν ως αντίπαλο την πάντα σκληροτράχηλη Σιένα σε μία σειρά που θα κρινόταν στις πέντε νίκες. Η ήττα στο δεύτερο παιχνίδι μετά τη νίκη στο πρώτο προκάλεσε και πάλι συνθήκες πίεσης στο πράσινο στρατόπεδο αφού πλέον μία επιτυχία στην έδρα του αντιπάλου εξελισσόταν σε αναγκαιότητα.

Η πράσινη απάντηση δεν άφηνε περιθώρια για παρερμηνείες. Με δύο άκρως πειστικές νίκες, ο Παναθηναϊκός επέστρεψε μετά από ένα χρόνο απουσίας στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας και έβαλε πλώρη για την κορυφή της Ευρώπης.

Green Berlin

To έργο του Παναθηναϊκού στο Βερολίνο μόνο εύκολο δεν μπορούσε να χαρακτηριστεί. Στον ημιτελικό περίμενε, με τα νύχια ακονισμένα, ο Ολυμπιακός που έψαχνε μία ευρωπαϊκή ρεβάνς για τις εν Ελλάδι αποτυχίες του και το άγχος χτυπούσε κόκκινο. Εκτός των άλλων, οι πράσινοι κουβαλούσαν, ανεπαίσθητα ίσως, και το βάρος των αποτυχιών στο Τελ Αβίβ και στη Σαραγόσα. Δεν ευθυνόταν βέβαια η σημερινή ομάδα για αυτές αλλά το DNA μίας ομάδας δεν έχει χρονικό ορίζοντα.

Κατά τη διάρκεια του ημιτελικού, ο Παναθηναϊκός απέδειξε ότι βρισκόταν σε υψηλότερο επίπεδο ετοιμότητας από το μεγάλο του αντίπαλο. Ηταν μπροστά στο σκορ σχεδόν σε όλο το 40λεπτο, διατήρησε την ψυχραιμία του στα κρίσιμα σημεία και κατάφερε να διαχειριστεί έξοχα τις καταστάσεις ξεπερνώντας τους σκοπέλους.

Ημιτελικός Ευρωλίγκα: Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός 84-82

Από εκεί πέρα, ο Παναθηναϊκός κλήθηκε να ξορκίσει μία μεγάλη κατάρα. Να σηκώσει την κούπα της Ευρωλίγκα ενώ έχει προκριθεί στον τελικό από εμφύλιο ημιτελικό. Τα κατάφερε και σε αυτό διότι διέθετε τις μεγάλες προσωπικότητες που χρειάζονται για να σηκώνουν τις πλάτες τους τα μεγάλα βάρη αυτών των αγώνων. Το πρώτο ημίχρονο του τελικού με την ΤΣΣΚΑ εξελίχθηκε σε πράσινη μπασκετική ραψωδία αφού οι Ρώσοι υποτάχθηκαν στην ανωτερότητα της ομάδας του Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Στο δεύτερο ημίχρονο, ο Παναθηναϊκός είχε το καθαρό μυαλό αλλά και την τύχη (στο τελευταίο σουτ του Σισκάουσκας) να ανταπεξέλθει στη ρωσική αντεπίθεση και εν τέλει να αναδειχθεί πρωταθλητής Ευρώπης για 5η φορά στην ιστορία του.

Η αλλαγή φιλοσοφίας (να αποκτήσουν περισσότερο ενεργό ρόλο οι ψηλοί) και η μεγαλύτερη αξιοποίηση του πηγαίου ταλέντου του Σαρούνας Γιασεκεβίτσιους έφεραν τους πράσινους και πάλι στη γη της επαγγελίας.

Tελικός Ευρωλίγκα: Παναθηναϊκός-ΤΣΣΚΑ 73-71

Το κερασάκι στην τούρτα

Οι τελικοί (διότι φέτος πρώτος γύρος και ημιτελικά πλέι οφ δεν υπήρξαν για τους «αιώνιους») είχαν μία θεμελιώδη διαφορά σε σχέση με τους προηγούμενους. Το πλεονέκτημα της έδρας το είχε ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός, αν ήθελε να πανηγυρίσει το τρεμπλ, έπρεπε να περάσει νικητής από ένα τουλάχιστον παιχνίδι του ΣΕΦ.

Η επικράτηση στο πρώτο ματς έλυσε το γόρδιο δεσμό για τους πράσινους. Τα υπόλοιπα γνωστά και φρέσκα. Το τρεμπλ ήρθε με ένα τρόπο απόλυτα πειστικό και ο Παναθηναϊκός τελείωσε με τον καλύτερο τρόπο μία σεζόν γεμάτη επιτυχίες.

2ος τελικός: Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός 91-64

Η απονομή του πρωταθλητή Παναθηναϊκού