Ιδια γλώσσα το ποδόσφαιρο…
Η φωνή του Ικερ Κασίγιας «περνούσε» από το μικρόφωνο της τηλεόρασης, την ώρα που ακουγόταν ο εθνικός ύμνος της Ισπανίας. Με βλέμμα ατάραχο, κοιτώντας ίσια μπροστά, το πάθος του ξεχώριζε: «Viva Espana! Cantemos todos juntos, con distinta voz y un solo corazon»… Διπλα του ακριβώς ο Κάρλες Πουγιόλ κουνάει το κεφάλι του στο ρυθμό, ανεμίζουν οι πλούσιες μπούκλες του καθώς τραγουδάει «Viva Espana! Cantem tots junts amb different veu i un sol cor»…
Ο Φερνάντο Γιορέντε, ο οποίος περιέργως πήρε θέση στη βασική ενδεκάδα, μουρμουράει «Viva Espana! Diru elkarrekin hainbat ahots eta bihotz bat»… Η κάμερα πάει στην εξέδρα, όπου βρίσκεται ο Ντιέγκο Λόπεζ, γκολκίπερ της Βιγιαρεάλ και μέλος της αποστολής της εθνικής πέρυσι στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών. Κομμένος τώρα από την εθνική, δεν έχει το παραμικρό πρόβλημα να αναφωνήσει: «Viva Espana! Cantar junto com vozes diferentes e um so coracao»…
Παραίσθηση, ουτοπία ή… εικόνα από το μέλλον; Οχι, πάντως, το άμεσο μέλλον … Σήμερα το βράδυ ο Κασίγιας, ο Πουγιόλ και όλοι οι συμπαίκτες τους θα «φορέσουν» το σοβαρό τους ύφος και θα παραμείνουν σιωπηλοί όσο θα ακούγεται η “Marcha Real”, ο εθνικός ύμνος της χώρας, λίγο πριν την έναρξη του ημιτελικού του Μουντιάλ με τη Γερμανία, αντί να τραγουδούν «τραλαλά» και «τραλαλό» σαν μια άλλη Μπεζεντάκου, σε έναν ύμνο που δεν έχει στίχους. Αυτή τη στιγμή ο εθνικός ύμνος της Ισπανίας είναι… βουβός. Ποιος είπε, όμως, ότι θα παραμείνει έτσι;
Η κυβέρνηση του Χοσέ Λουίς Θαπατέρο έχει προσπαθήσει πολύ να «χωρέσει» ιδεολογικά στην έννοια «Ισπανία» τις διάφορες… φυγόκεντρες δυνάμεις, τους Βάσκους, τους Καταλανούς… Η τελευταία… ανακάλυψη των θεωρητικών του ισπανικού Σοσιαλιστικού και Εργατικού Κόμματος (PSOE) λέγεται… “Εspana, nacion de naciones”. Δηλαδή… Ισπανία, το έθνος των εθνών. Μπορείτε να είστε ό,τι θέλετε, σας αναγνωρίζουμε, σας στηρίζουμε κιόλας να διατηρήσετε τα διαφορετικά σας χαρακτηριστικά, αρκεί να αναγνωρίσετε κι εσείς ότι είστε κομμάτι ενός μεγαλύτερου όλου, των Ισπανών.
Το 2008 η Ισπανία κλήθηκε να συζητήσει δημόσια αν ήθελε λόγια στον εθνικό της ύμνο. Ο πρόεδρος της ισπανικής Ολυμπιακής Επιτροπής Αλεχάντρο Μπλάνκο λέγεται ότι ξεκίνησε να δουλεύει γι’ αυτή την υπόθεση ύστερα από μία επίσκεψή του στο Ανφιλντ, το γήπεδο της Λίβερπουλ, όπου άκουσε συγκλονισμένος το πλήθος να τραγουδάει το «You’ll never walk alone”… Συμπαραστάτες βρέθηκαν αρκετοί, ανάμεσα στους… απρόσμενους ήταν και ο παγκοσμίου φήμης τενόρος Πλάθιντο Ντομίνγκο, που δήλωσε ότι θα ήθελε να τραγουδήσει τον ισπανικό εθνικό ύμνο πριν κλείσει για πάντα τα μάτια του. Ο Μπλάνκο επέμεινε να μπουν λόγια στον ύμνο για να δώσει την εικόνα μιας Ισπανίας ενωμένης, ενόψει της ψηφοφορίας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, όπου η Μαδρίτη ήταν υποψήφια πόλη. Η κυβέρνηση Θαπατέρο προτίμησε να κρατήσει αποστάσεις. Επραξε σοφά, όπως αποδείχτηκε… Μετά από δημόσια διαβούλευση πέντε ημερών το σχέδιο αποσύρθηκε, αφού υπήρχαν και φωνές από Βάσκους και Καταλανούς βουλευτές ότι ποτέ στη ζωή τους δεν θα τραγουδήσουν τέτοιον ύμνο στην καστιλιάνικη γλώσσα…
…Δεν είπαν, όμως, τι θα έκαναν αν οι στίχοι του ύμνου ήταν γραμμένοι και στη δική τους γλώσσα! Η – εκ πρώτης όψεως ανισόρροπη – ιδέα του Μπλάνκο να γραφτεί ο εθνικός ύμνος σε όλες τις γλώσσες που αναγνωρίζονται ως επίσημες από την ισπανική κυβέρνηση (καστιλιάνικα, καταλανικά, βάσκικα, γαλιθιάνικα) και να τον τραγουδάει ο καθένας στη γλώσσα του βρήκε πολλούς υποστηρικτές. Ο Θαπατέρο, απασχολημένος τώρα με τα spreads και τα ελλείμματα, δεν έχει τώρα χρόνο για τέτοια, αλλά παρακολουθεί το θέμα με ενδιαφέρον… Μήπως θα φτάσουμε στο σημείο ο Καστιλιάνος Κασίγιας, ο Καταλανός Πουγιόλ, ο Βάσκος Γιορέντε και ο Γαλιθάνος Λόπεζ να βρίσκονται αγκαλιασμένοι σε κάποιο γήπεδο και να τραγουδούν με το ίδιο πάθος τα ίδια λόγια, αλλά σε διαφορετική γλώσσα;
Οποια γλώσσα κι αν μιλούν οι Ισπανοί, φαίνεται ότι αυτή του ποδοσφαίρου τη γνωρίζουν για τα καλά και δεν έχουν πρόβλημα να συνεννοηθούν μέσα στο γήπεδο. Οι ιστορικές αναδρομές στον ύμνο τους, βέβαια, δεν… αρκούν για να στηρίξουμε ότι σ’ αυτόν τον ημιτελικό είναι πιθανό να υπάρχουν αρκετά γκολ. Χρειάζεται μια πιο λεπτομερής ανάλυση…
Η Ισπανία δείχνει μια εγγενή δυσκολία. Σε πέντε αγώνες έχει σημειώσει μόλις έξι γκολ και ο Βίγια, ως μοναχικός καβαλάρης, έχει πάρει τη μερίδα του λέοντος με πέντε απ’ αυτά. Μόνο ένα ματς της τελείωσε over, αυτό με τη Χιλή. Βεβαίως έχει αστοχήσει και σε δύο πέναλτι ως τώρα και τουλάχιστον σε άλλα δύο ματς της (με Ονδούρα και Παραγουάη) ο αριθμός των γκολ έπρεπε να είναι αυξημένος… Μαθημένη να αντιμετωπίζει ομάδες που την έπαιξαν κλειστά, η Ισπανία θα αντιμετωπίσει τώρα για πρώτη φορά μία αντίπαλο που δεν την φοβάται και δεν έχει σκοπό να καταστρέψει το παιχνίδι της. Κοινώς… παίξε μπάλα, να δούμε ποιος είναι ο καλύτερος.
Με 13 γκολ σε πέντε αγώνες (και ταρίφα τεσσάρων γκολ σε τρία απ’ αυτά) η Γερμανία είναι μακράν η πιο παραγωγική επιθετικά ομάδα του Μουντιάλ. Αυτό δεν σημαίνει ότι παίζει χωρίς μυαλό. Την ευνόησε η συγκυρία να προηγηθεί στο σκορ και μετά τσάκισε Αγγλία και Αργεντινή στην κόντρα. Θα βρει κι εδώ τις ίδιες συνθήκες; Αγνωστο…
Ολα επιστρέφουν, λοιπόν, στην ταμπακέρα. Την απόδοση που μας «δελεάζει» να αγοράσουμε το ένα ή το άλλο ενδεχόμενο. Ο τρόπος παιχνιδιού και των δύο, η ψυχολογική τους διάθεση να κυριαρχήσουν επί του αντιπάλου κι όχι να «κλέψουν» ύπουλα το αποτέλεσμα, αλλά και η αναμφισβήτητη ποιότητα των ποδοσφαιριστών και των δύο ομάδων από το κέντρο και μπροστά καθιστούν μονόδρομο στα μάτια μου την επιλογή του over.
ΓΕΡΜΑΝΙΑ-ΙΣΠΑΝΙΑ OVER 10/10
BETFAIR: 2,30
BETOTO: 2,05
BETCLIC: 2,10
Η συντηρητική επιλογή του ασιατικού χάντικαπ+1 υπέρ της Ουρουγουάης μας… έσωσε χθες. Το γκολ στο δεύτερο λεπτό των καθυστερήσεων από τους Νοτιοαμερικάνους μας επέστρεψε τη μίζα και ούτε γάτα, ούτε ζημιά…
ΕΠΙΛΟΓΕΣ: 26/53
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΜΟΝΑΔΩΝ: -6,1
