Inter(national) πανηγύρια…
Η Γκνίλανε, μια πόλη 110.000 κατοίκων στα ανατολικά σύνορα του Κοσόβου, σημαιοστολίστηκε για τα καλά την περασμένη Τετάρτη. Όχι, όμως, με τις σημαίες της αυτοαποκαλούμενης Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου, που αποσπάστηκε από τη Σερβία αλλά δεν έχει γνωρίσει καθολική αναγνώριση από τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ, αλλά μ’ αυτές της... Ελβετίας.
Εκείνη την ημέρα, η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελβετίας πέτυχε μια από τις μεγαλύτερες νίκες της ιστορίας της επί της Ισπανίας στην πρεμιέρα των δύο ομάδων στο Μουντιάλ και οι Κοσοβάροι κάτοικοι της Γκνίλανε θεώρησαν ότι αξίζουν ένα κομμάτι της επιτυχίας…Και πώς να μην το θεωρούν, όταν δύο παιδιά της εθνικής Ελβετίας έχουν γεννηθεί στη δική τους πόλη.
Ο 26χρονος, ΆλμπερτΜπουντζάκου και ο 18χρονος, Ζερντάν Σακίρι εκπροσωπούν την Ελβετία στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, όμως έχουν γεννηθεί στη Γκνίλανε και… το αίμα δεν γίνεται νερό. Μπορεί να μετανάστευσαν παιδιά ακόμα, μαζί με τις οικογένειές τους, στην Ελβετία για μια καλύτερη ζωή, ωστόσο δεν ξεχνούν την καταγωγή τους. Μπορεί να μην έπαιξαν ούτε λεπτό στο ματς με την Ισπανία, όμως οι… συμπατριώτες τους βρήκαν την ευκαιρία να πανηγυρίσουν. Δύο ημέρες νωρίτερα είχαν πανηγυρίσει πιο έξαλλα όταν η (μισητή γι’ αυτούς) εθνική Σερβίας, η χώρα που “τεχνικά” τους εκπροσωπεί (αφού δεν έχουν ακόμα δική τους αναγνωρισμένη ποδοσφαιρική ομοσπονδία) ηττήθηκε από τη Γκάνα.
Πανηγύρια για τηνΕλβετία στο Κόσοβο δεν είχαμε μόνο στην Γκνίλανε, αλλά και στην Τίτοφσκα Μιτρόβιτσα από τους συγγενείς τουΒαλόν Μπεχράμι. Αλλά και στην Πράια του Πράσινου Ακρωτηρίου για τον Ζέλσον Φερνάντες, ο οποίος μάλιστα πέτυχε και το μοναδικό γκολ του ματς, στην Κινσάσα του Κονγκόγια τον Μπλεζ Ν’Κούφο και στην Τουρκία από τις οικογένειες του Χακάν Γιακίν, του Ερέν Ντερντιγιόκ και του Γκιοκάν Ινλέρ. Η εθνική ομάδα της Ελβετίας είναι μία από τις πιο πολυσυλλεκτικές του τουρνουά, μάλιστα από τους 13 παίκτες του ρόστερ που χαρακτηρίζονται μέσοι ή επιθετικοί οι εννέα είτε έχουν γεννηθεί εκτός Ελβετίας, είτε είναι παιδιά μεταναστών.
Αυτό, φυσικά, δεναφαιρεί καθόλου από την επιτυχία των Ελβετών, που βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι μ’ ένα ακόμα ιστορικό ματς. Αν δεν ηττηθούν από τη Χιλή μπορούν να κάνουν τρελά όνειρα, καθώς όχι μόνο εξασφαλίζουν σε μεγάλο ποσοστό την πρόκριση (το τελευταίο τους ματς το δίνουν εναντίον της Ονδούρας, η οποία μάλλον θα έχει ήδη αποκλειστεί), αλλά διεκδικούν με πολλές ελπίδες και την πρώτη θέση του ομίλου, άρα… αποφεύγουν το σταύρωμα με τη Βραζιλία στη δεύτερη φάση.
Η Χιλή παρ’ ό,τι νίκησε το πρώτο ματς με την Ονδούρα δεν αισθάνεται σίγουρη ακόμα κι αν νικήσει σ’ αυτή εδώ την αναμέτρηση. Υπάρχει το ενδεχόμενο τριπλής ισοβαθμίας στους έξι βαθμούς (αν η Χιλή νικήσει σήμερα την Ελβετία και χάσει την τελευταία αγωνιστική από την Ισπανία), οπότε όλα θα κριθούν στη διαφορά τερμάτων και κυρίως στο πόσα θα βάλουν στην (πιο αδύναμη ομάδα του ομίλου) Ονδούρα. Οι Χιλιανοί κουβαλάνε μαζί τους το 1-0 της πρώτης αγωνιστικής απέναντι στους Ονδουριανούς, το οποίο μπορεί να αποδειχτεί λίγο. Για να είναι σίγουρη η Χιλή πρέπει να παίξει για δύο αποτελέσματα απέναντι στην Ισπανία και το προβάδισμα αυτό το εξασφαλίζει και με ισοπαλία.
Φυσικά δεν πρόκειται για “στημένη” ισοπαλία, γι’ αυτό και η απόδοση κυμαίνεται στα γνωστά υψηλά επίπεδα των “Χ”. Η Ελβετία βολεύεται απόλυτα με τον βαθμό, η Χιλή είναι αυτή που θα πιέσει, όμως ο φόβος μίας ήττας (που θα απολέσει και το πλεονέκτημα της ισοπαλίας στο τελευταίο ματς) μπορεί να οδηγήσει και τους δύο σε πιο “συμβατικά” μονοπάτια.
ΧΙΛΗ-ΕΛΒΕΤΙΑ Χ@ 3,10 (ΒΕΤΟΤΟ) 6/10
Το γκολ του Ντρογκμπάόταν όλα είχαν κριθεί “χάλασε” όσους είχαν ποντάρει στον Τράτσο ότι η Βραζιλία θα νικήσει με τρία γκολ και πάνω, τελικά το ματς έληξε 3-1. Για μας, όμως, που προτιμήσαμε την πιο risk free επιλογή του καθαρού άσσου, το αποτέλεσμα έφτανε και περίσσευε για να μας πληρώσει.
ΕΠΙΛΟΓΕΣ: 21/44
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΜΟΝΑΔΩΝ: -13,9