Υπάρχει σφυγμός στην ΑΕΚ;

Με τον Ολυμπιακό έκανε δύο γκολ δώρα στο τέλος του ημιχρόνου και έδωσε το δικαίωμα να γυρίσει ένα παιχνίδι που είχε στα χέρια της. Δεν έκανε ούτε μισή ευκαιρία μετά το 70΄ παρόλο που έπαιζε με παίκτη παραπάνω και η αδυναμία στη δημιουργία ευκαιριών συνεχίστηκε για άλλα 90 λεπτά στην Κρήτη με τον Εργοτέλη σε μία τραγική εμφάνιση. Με την Παρί έδειξε για μια ακόμη φορά ευάλωτη στις στημένες φάσεις και τις αντεπιθέσεις, ενώ στο δεύτερο ημίχρονο έδειξε ψυχολογικά και αγωνιστικά ανήμπορη να αντιδράσει – όπως πριν από τρεις μήνες που με πολύ πείσμα γύριζε τα παιχνίδια. Με τον Παναθηναϊκό απλώς «κατάφερε» να δείξει όλα τα παραπάνω αγωνιστικά της ελαττώματα μέσα σε ένα ημίχρονο. Οχι πως στο δεύτερο ήταν καλύτερη…

Αδικήθηκε φέτος η ΑΕΚ από τη διαιτησία; Ναι, αλλά στην καλύτερη περίπτωση θα μπορούσε να είχε 4-5 βαθμούς περισσότερους από όσους έχει σήμερα. Ο φτηνός λαϊκισμός του Φερέρ για «προαποφασισμένο πρωτάθλημα» είναι λοιπόν για να στολίσει πρωτοσέλιδα οπαδικών εφημερίδων, να δώσει επιχείρημα σε καφενειακή κουβέντα οπαδών και κυρίως για να δικαιολογήσει τη δική του αδυναμία να διαχειριστεί αποτελεσματικά μια αγωνιστική κρίση. Εκτός κι αν φοβάται πως θα του ζητήσουν να πληρώσει το στοίχημα…

Είναι οι απουσίες λόγω τραυματισμών μια σοβαρή αιτία για την κακή εικόνα της ομάδας; Ναι, όμως όταν έχει διαφημιστεί τόσο η ικανότητα του ρόστερ να καλύπτει όλα τα κενά με το rotation αυτό το επιχείρημα αδυνατίζει. Δέλλας, Εμερσον και Γεωργέας είναι οι παίκτες του βασικού κορμού που απουσιάζουν, καθώς οι υπόλοιποι απόντες ήταν εναλλακτικές λύσεις. Στο κάτω-κάτω οι απουσίες ήταν γνωστές στην περίοδο των μεταγραφών αλλά ο Φερέρ επέλεξε η ΑΕΚ να μην αποκτήσει παίκτη. Αλλωστε κι ο Παναθηναϊκός δεν είχε λιγότερα προβλήματα. Είναι εδώ και καιρό χωρίς Βίκτορ, Γκονζάλες και χωρίς αριστερό μπακ αλλά έμαθε να ζει και να παίζει με αυτές τις απουσίες.

Παρόλα αυτά ο Φερέρ έστησε την ομάδα χωρίς να διαβάσει τον αντίπαλο. Χωρίς να βάλει καν παίκτη στο δεξί άκρο της μεσαίας γραμμής για να εκμεταλλευτεί την αδυναμία του Λεοντίου να αμυνθεί αποτελεσματικά. Ανεβάζοντας την αμυντική του γραμμή ως το κέντρο, ενώ είχε απέναντί του δύο ταχύτατους επιθετικούς που έχουν μοναδική ικανότητα στο παιχνίδι των αντεπιθέσεων σε ανοιχτό γήπεδο. Πάλι καλά που δεν είναι ντεφορμέ και ο Σορεντίνο…

Δεν αμφισβητώ το καλό όνομα του Φερέρ στην Ισπανία και τις μοντέρνες ιδέες του για το ποδόσφαιρο, αλλά αν στη θέση του βρισκόταν Ελληνας προπονητής αμφιβάλω αν θα είχε την ίδια υπομονετική αντιμετώπιση από φιλάθλους, τύπο και διοίκηση. Σίγουρα απέχουμε έτη φωτός από την Primera Division αλλά αυτό δεν νομιμοποιεί την τακτική του να χρησιμοποιεί την ΑΕΚ σαν πειραματικό σταθμό της καριέρας του. Πείτε μου έναν προπονητή στην Ευρώπη που πέτυχε αλλάζοντας 4-5 παίκτες κάθε εβδομάδα στην εντεκάδα και κυρίως αλλάζοντας κάθε λίγο το σύστημα (highlight της σεζόν το 3-4-1-2 με τον Ολυμπιακό).

O Φερέρ θυσίασε το παιχνίδι με την Παρί αφήνοντας στον πάγκο το βασικό επιθετικό δίδυμο και την Κυριακή η ΑΕΚ παρουσιάστηκε πιο κουρασμένη από τον Παναθηναϊκό, ο οποίος έπαιξε την Πέμπτη με βασική εντεκάδα και είχε μια ημέρα ξεκούρασης λιγότερη από την Ενωση! Αν δεν έχει ευθύνη ο προπονητής για τη φυσική κατάσταση των παικτών και το ταυτόχρονο ντεφορμάρισμα όλων των σημαντικών παικτών της ομάδας τότε ποιός έχει;

Ερωτηματικά προκαλεί και το τέλος της συνεργασίας της ΠΑΕ με τον Ιλια Ιβιτς λόγω «διαφοράς φιλοσοφίας». Η ατάκα του Σέρβου «δεν ήθελα να πληρώνομαι χωρίς να προσφέρω» μετραφράζεται ως εξής: Ο επιτυχημένος ως τώρα τεχνικός διευθυντής Ιβιτς πρότεινε παίκτες για τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου και ο προπονητής τους απέρριψε με τη σύμφωνη γνώμη του Νικολαϊδη. Κάπως έτσι εξηγείται και η δήλωση του προέδρου στη συνέντευξη τύπου της Παρασκευής πως ο Μεγιόνγκ Ζε (με τον οποίο η ΑΕΚ διαπραγματευόταν για πολλές ημέρες) δεν αποκτήθηκε γιατί δεν τον ήθελε ο προπονητής.