Υπέρ πάντων η… άμυνα
Πριν από την έναρξη των φιλικών αγώνων πολλοί ήταν εκείνοι που στοιχημάτιζαν πως η νέα εθνική του Ηλία Ζούρου δεν θα είναι όσο ανταγωνιστική ήταν τα προηγούμενα χρόνια.
Είναι αλήθεια πως οι αποχωρήσεις βασικών στελεχών, άλλες αναγκαστικές κι άλλες όχι, προκάλεσαν ένα μούδιασμα. Δεν είναι εύκολο να συμβιβαστεί κανείς με την ιδέα πως η εθνική θα πορευτεί χωρίς τρία κορυφαία γκαρντ (Παπαλουκάς, Διαμαντίδης, Σπανούλης) στο οπλοστάσιό της, γκαρντ που μπορούν να επωμιστούν την ευθύνη ανά πάσα στιγμή, που μπορούν να προσφέρουν το απρόβλεπτο.
Όσο όμως περνούσε ο καιρός, όσο οι νίκες στα -όχι και τόσο ανταγωνιστικά- φιλικά διαδέχονταν η μία την άλλη, τόσο το συγκεκριμένο σύνολο σε έπειθε για τις δυνατότητές. Τα μηνύματα που σκορπά είναι αν μη τι άλλο ενθαρρυντικά. Μπορεί ως ένα σημείο να υστερεί σε ταλέντο. Κανείς επίσης δεν αντιλέγει πως υπάρχει ένα έλλειμμα εμπειρίας.
Από την άλλη όμως διακρίνεται δια γυμνού οφθαλμού η όρεξη για προσπάθεια, η δίψα για διάκριση. Πρόκειται για ένα σύνολο με αρχές στο παιχνίδι του, βασική εκ των οποίων είναι η απόλυτη προσήλωση στην άμυνα. Αυτή θα δώσει το εύκολο αμυντικό ριμπάουντ, αυτήν τον αιφνιδιασμό και το εύκολο σκορ. Απ’ όσα είδαμε θα πρέπει σίγουρα να βελτιωθεί η επίθεση στο πέντε εναντίον πέντε και η κίνηση χωρίς την μπάλα.
Προσωπικά θεωρώ ότι καταλύτης στην προσπάθεια της εθνικής θα είναι ο Νικ Καλάθης. Υπεραπαραίτητος. Γιατί εκτός των άλλων, θα απελευθερώσει τον Ζήση, στοιχείο ιδιαίτερο γι’ αυτήν την εθνική προκειμένου να βοηθήσει όχι μόνο οργανωτικά αλλά και εκτελεστικά. Το μακρινό σουτ εξάλλου θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμο όταν βρεθούμε απέναντι σε ζώνες που θα κλείνουν Μπουρούση – Κουφό. Εκεί πλην των Βασιλειάδη – Μπράμου, ποντάρουμε στο καλό σουτ των Φώτση – Καϊμακόγλου που θα τραβιούνται στα φτερά.
Στα ματς της πρώτης φάσης φάσης θα δούμε πολλά περισσότερα. Είναι ένας όμιλος με παγίδες (Μαυροβούνιο, Κροατία), αλλά η λογική λέει ότι θα ξεπεράσουμε τον πρώτο σκόπελο και θα συνεχίσουμε. Εν κατακλείδι, επειδή είμαι βέβαιος πως όσοι και όπως χρησιμοποιηθούν θα δώσουν το 100%, άλλωστε ο Ηλίας Ζούρος δουλεύει πολύ το ροτέισον, δηλώνω σε πρώτη φάση αισιόδοξος. Χωρίς να σηκώνουμε πολύ τον πήχη, στόχος θα πρέπει να είναι βασικά η πρόκριση στο προολυμπιακό τουρνουά. Μετά τρώγοντας έρχεται η όρεξη…
