Υποβιβασμός ανασύνταξης

Παρ’ ότι μάλιστα δεν κατάφερε να φύγει αήττητος από το Παγκρήτιο, στην κόντρα σωτηρίας με τον Εργοτέλη (ηττήθηκε με 2-1 και λόγω του 0-0 του πρώτου αγώνα υστερούσε στην ισοβαθμία), κατάφερε να σωθεί με αέρα 4 βαθμών από τις θέσεις του υποβιβασμού, σκαρφαλώνοντας ως την 11η θέση!Στο ίδιο εκείνο κείμενο, εξέφραζα την επιθυμία σωτηρίας και του Εργοτέλη.

Αυτό δεν είχε να κάνει με τα πραγματικά και αγωνιστικά δεδομένα, αλλά με την συμπάθεια που τρέφει η πλειονότητα των ποδοσφαιρόφιλων για τον Εργοτέλη, ακριβώς λόγω της ποιότητας των ανθρώπων του και της θετικής σκέψης με την οποία αντιμετωπίζουν το ποδόσφαιρο συνολικά.

Η επίτευξή της αποτελεί δικαίωση όλων αυτών των ανθρώπων, αλλά και προσωπική εκείνου του ασπρομάλλη, μουστακαλή, λεβέντη Κρητίκαρου, που λέγεται Παπουτσάκης (αν δεν κάνω τρομερό λάθος), μεγαλομετόχου του Εργοτέλη, που έβαλε βαθιά το χέρι στην τσέπη τον Ιανουάριο και παρακολούθησε -με ένα υπέροχο νηφάλιο χαμόγελο μόνιμα ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του, δείγμα του πως αντιλαμβάνεται το παιχνίδι- τους κόπους του να ανταμείβονται έστω και στο νήμα.



Εκείνο που δεν είχα υπολογίσει τότε, είναι ότι για να δικαιωθεί η πρόβλεψη και να ικανοποιηθεί η επιθυμία, θα βρισκόταν στη μικρότερη κατηγορία η ομάδα της γειτονιάς μου, ο Ατρόμητος!

Μία ομάδα με γερές βάσεις, μία ομάδα που άντεξε τον συναγωνισμό της μεγάλης κατηγορίας ακόμη και την εποχή που ως Χαλκηδόνα έπαιζε μπροστά σε 200 ανθρώπους.Αυτό όμως ήταν και το μεγάλο της πρόβλημα στο Περιστέρι: για την πλειονότητα των κατοίκων του τέταρτου -σε πληθυσμό- Δήμου της χώρας, δεν έπαψε ποτέ να είναι Χαλκηδόνα. Μία ομάδα που την έφεραν στο Περιστέρι, την έντυσαν στα μπλε, της φόρεσαν το αστέρι και την βάφτισαν Ατρόμητο…



Μεγάλο λάθος για τον μεγαλομέτοχο Γιώργο Σπανό η «απομάκρυνση» του Γιώργου Ζαχαρόπουλου (συνέχισε στην Κέρκυρα), του μοναδικού Περιστεριώτη του ρόστερ, όπως επίσης και η μη συνεργασία-αξιοποίηση της τεράστιας ποδοσφαιρικής κυψέλης του Περιστερίου, με περισσότερες από είκοσι ομάδες στο περιφερειακό και τα τοπικά πρωταθλήματα.



Δεν ξέρω αν θα παραμείνει στην τεχνική ηγεσία ο Πάουλο Κάμπος, ο οποίος γνωρίζει από τον Αστέρα Τρίπολης την κατηγορία, αλλά το διάστημα αυτό του ενός χρόνου (δεν θα χρειαστεί περισσότερο για την επάνοδο στα σαλόνια) είναι ο καταλληλότερος χρόνος για να γίνει μία προσπάθεια ανασύνταξης, με την ένταξη ταλαντούχων παιδιών από την ευρύτερη περιοχή, αλλά και φιλόδοξων (μικρής ηλικίας) ξένων, που θα συγκροτήσουν ένα αξιόμαχο σύνολο και κυρίως αποδεκτό και σφιχταγκαλιασμένο από την μεγάλη πλειοψηφία των φίλων του Ατρόμητου.



Αξίζει τον κόπο κύριε Σπανέ. Και τότε θα διαπιστώσετε πραγματικά, τι σημαίνει Ατρόμητος, για τουλάχιστον δυο γενιές Περιστεριωτών, που την έζησαν την ομάδα και στα σαλόνια και στα αλώνια…