Και μόλις άρχισα…

“Καλησπέρα γλυκούλικα πλασματάκια του contra.gr…”

“Δυστυχώς δεν τα κατάφερε η αγαπημένη μου ΑΕΚούλα και έχασε από τον τρυφερό μου Ολυμπιακούλι…”

“Το γκολ έβαλε ο ζαχαρούλης μου ο Γκαλέτι…”

“Και στενοχώρησε την γλυκιά μου ΑΕΚούλα…”

“Είμαι η Πετρούλα…”

“Και μόλις τελείωσα…”

Ήταν ένας τύπος που κάθε πρωί έδινε στο ζητιάνο της γειτονιάς του από ένα ευρώ. Αυτό γινόταν για κανένα τρίμηνο. Στη συνέχεια συνέχιζε κάθε πρωί να του δίνει λεφτά, αλλά πλέον του έδινε μόνο 50 λεπτά. Μετά από κανένα χρόνο μειώθηκε το ποσό σε 20 λεπτά και στο τέλος σταμάτησε να του δίνει λεφτά. Κάποια μέρα τον σταμάτησε ο ζητιάνος και τον ρώτησε γιατί δεν του δίνει πια.
– “Στην αρχή ήμουν ελεύθερος, οπότε σου έδινα ένα ευρώ. Μετά παντρεύτηκα, ξέρεις, γυναίκα, έξοδα… οπότε σου έδινα 50 λεπτά. Μετά έκανα ένα παιδί, ξέρεις, πάνες, γάλατα… οπότε σου έδινα είκοσι λεπτά. Μετά έκανα και δεύτερο παιδί, αυξήθηκαν τα έξοδα, οπότε σταμάτησα να σου δίνω λεφτά.
Και ο ζητιάνος έξαλλος:
– “Καλά, ρε μ@λ@κ@, κάνεις παιδιά με τα λεφτά μου;

Έχουμε σε ένα δωμάτιο ένα κομμάτι σίδερο και ένα κομμάτι ατσάλι. Πώς θα ξεχωρίσουμε ποιό είναι ποιο χωρίς κανένα εργαλείο ή μηχάνημα;
– Είναι απλό. Θα βάλουμε στο δωμάτιο μία μύγα και ένα κουνούπι. Θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι!

Μετά από μία δυνατή βροχή, λέει ο άνδρας στη γυναίκα του:
– “Ρε γυναίκα, άσε με να πάω για σαλιγκάρια στη Πεντέλη και πολύ νωρίς θα γυρίσω”.
Η γυναίκα του τον αγριοκοιτάζει και ορθά κοφτά του λέει:
– “Το πολύ στις 10 π.μ. θα είσαι σπίτι!”
Ο άντρας όλο χαρά φεύγει κατά τις 4π.μ. μαζεύει τα σαλιγκάρια και κατά τις 7π.μ. ετοιμάζεται να επιστρέψει σπίτι όταν συναντά εναν παλιό φίλο. Αφού βγήκαν για καφέ και στη συνέχεια για ποτό, ο φίλος τον παρασύρει σε ένα ξενοδοχείο με δύο αλλοδαπές. Εξαντλημένος ο σύζυγος, τον παίρνει ο ύπνος και όταν ξυπναει το ρολόι δείχνει 6 μ.μ.
– “Πω πω τώρα τι λέμε στη γυναίκα;;;;”
Σηκώνεται γρήγορα και ξεκινάει για το σπίτι. Φτάνει σπίτι πατάει το κουμπί του ασανσέρ και από τη βιασύνη, σκοντάφτει στο σκαλοπατάκι του ασανσέρ, πέφτει και του σκορπίζουν τα σαλιγκάρια.
Ακούει τον θόρυβο η γυναίκα, βγαίνει στην πόρτα, τον κόβει άγρια με βλοσυρό βλέμμα και πριν προλάβει να μιλήσει ακούει τον άνδρα να απευθύνεται στα σαλιγκάρια στο πάτωμα:
– “Άντε… Λίγο ακόμα και φτάσαμε!!!”

Με την υπογραφή…