Κάλλιο πέντε και στο χέρι
“Ο Ολυμπιακός ήρθε ισόπαλος με τον Πανιώνιο! Μπορούμε ακόμα να πάρουμε το πρωτάθλημα!”
“…..”
“…..”
Το Contra.gr κλείνει 10 χρόνια…
Πέρασαν κιόλας δέκα χρόνια. Μου φαίνεται απίστευτο. Το flash back είναι αναπόφευκτο.
Δεν φημίζομαι για τη μνήμη μου. Πολλές φορές ξεχνάω ονόματα, ημερομηνίες, τηλέφωνα, μικρά και μεγάλα πράγματα που έχω να κάνω, γενικά πολλά και διάφορα. Από τα χρόνια μου στο Contra όμως οι αναμνήσεις μου είναι τόσο δυνατές που δεν γίνεται να ξεχαστούν.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά την ημέρα που μου πρότειναν να πάω. Ήταν Ιανουάριος του 2001 και εγώ ακόμα φαντάρος. Μόλις είχα τελειώσει τον Έβρο και είχα επιστρέψει στην Αθήνα. Δεν έψαχνα τίποτα ακόμα, βλέπετε είχα άλλους έξι μήνες θητεία. Παρόλα αυτά ο πολύ καλός μου φίλος, Νίκος Αναστασόπουλος είχε την καλοσύνη να με ενημερώσει πως ένας γνωστός του (ο Βασίλης Παπαχριστοδούλου) φτιάχνει ένα site και ψάχνει άτομα να το στελεχώσει. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν η εξής: Contra; Τι όνομα είναι αυτό; Που πάνε με αυτό το όνομα;
Αποφάσισα να δοκιμάσω και τελικά αποδείχτηκε μία από τις καλύτερες επιλογές της ζωής μου. Ευτυχισμένες μέρες. Τι και αν ξύπναγα κάθε πρωί στις 5 να μπω στο στρατόπεδο και το απόγευμα συνέχιζα στο Contra μέχρι αργά το βράδυ. Δεν με ένοιαζε. Ήταν τόσο καλό το κλίμα στο γραφείο που ξεχνούσες τη κούραση.
Αυτό που δεν μπορώ να ξεχάσω με τίποτα ήταν το γέλιο. Τις προάλλες τα παλιά στελέχη του Contra κάναμε ένα μικρό reunion να θυμηθούμε τα παλιά. Γυρνώντας προς το σπίτι μου σκεφτόμουν κάτι που μάλλον είχε ξεθωριάσει στην ιεραρχία των αναμνήσεων μου. Το γέλιο που έχω ρίξει με τα παιδιά, δεν το έχω ρίξει ποτέ στη ζωή μου και να είναι αλήθεια ότι το γέλιο είναι υγεία, μάλλον θα πρέπει να τους επισκέπτομαι πιο συχνά.
Χαιρετίζω και ευχαριστώ όλα τον κόσμο που γνώρισα στο Contra. Δεν θα αναφερθώ σε ονόματα γιατί αποκλείεται να μην ξεχάσω κάποιους. Μερικά ελαττώματα μου είναι αδιόρθωτα.
Υ.Γ, 1: Γιατί ρε Ρέτζι Μίλερ δεν ήρθες στη Δάφνη να με δικαιώσεις;
Υ.Γ. 2: Πάνο, ακόμα όταν περνάω από την Κηφισίας, εκεί στο ύψος του Χαλανδρίου θυμάμαι το φανάρι που είχαμε «φάει». Θυμάσαι;
Υ.Γ. 3: Παιδιά μην ξεχνάτε να γράφετε ειδήσεις για την Σκωτία. Νίκο Καλογήρου σε βάζω υπεύθυνο.
Nίκος Μπίνας
Αγαπητό Contra,
Θα ήθελα να ευχηθώ κι εγώ στο αθλητικό σάτ που με ενημερώνει και μου κρατάει παρέα 10 χρόνια τώρα. Η σχέση αυτή ξεκίνησε μόλις άκουσα τη διαφήμισή σας στον Σπορ FM (από τους πρώτους αναγνώστες). Από τότε η οθόνη του υπολογιστή μου γίνεται μπλε όταν θέλω να διαβάσω τα τεκταινόμενα στον αθλητικό χώρο και ενίοτε μαύρη για τα υπόλοιπα νέα (cosmo.gr). Πάντα μου άρεσε να διαβάζω τα εξώφυλλα γιατί βάζατε και αποσπάσματα από αρθρογραφίες, ο paparazzi όπως πάντα άπαιχτος (και στο φαγητό) και η κάλυψη των μεγάλων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων υπερπλήρης. Θέλω να εκφράσω τα συγχαρητήριά μου και πολλές ευχές για την επέτειο των 10 χρόνων σε όλους σας και να ζητήσω μια χάρη: να επιστρέψει η στήλη του Αντώνη Πανούτσου.
Με εκτίμηση,
Γιώργος Γ.
Το Contra είναι εσείς! Στείλε και εσύ το κείμενό σου για τα 10 χρόνια του Contra.gr στο [email protected], με την (απαραίτητη) ένδειξη ” Για τα 10 χρόνια του Contra.gr” και θα δημοσιευθεί στη στήλη .
Με την υπογραφή…
