Καραθάνος:”Ο Συρανό είναι ένα γαλλικός Ζορμπάς!”

Ο σπουδαίος ηθοποιός με μια ζηλευτή πορεία στο θέατρο υποδύεται τον ήρωα με την πιο διάσημη μύτη στον κόσμο, έχοντας στο πλευρό του έναν πολλά υποσχόμενο θίασο.

Αλήθεια όμως γιατί μας αφορά σήμερα ένα έργο που γράφτηκε τόσους αιώνες πριν;

«Εδώ μας αφορούν ακόμα πιο παλιά έργα. Αυτό γράφτηκε το 1900 και αναφέρεται στο 1650. Είχε κάνει μια τεράστια επιτυχία, όταν παίχτηκε τότε στη γαλλική σκηνή. Γιατί μίλαγε με την φόρμα της εποχής για μια παλιότερη εποχή, ήταν γραμμένη σε στίχο ήταν μια ιδιοφυής στιγμή του Ροστάν. Είχαν ανέβει 500 παραστάσεις εκείνη την εποχή, ήταν ένας θρίαμβος! Είναι ένα γαλλικός Ζορμπάς! Είναι γραμμένο σε δεκαπεντασύλλαβο και είναι μια υπερπαραγωγή»

Ως προς την δομή του κειμένου αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Είναι ολοκληρωμένο σενάριο ταινίας ο Χοσέ Φερέρ -που είχε πάρει και το όσκαρ γι’ αυτό τον ρόλο -αλλά και η άλλη ταινία με τον Ζεράρ Ντε Παρτιέ, είχαν ακολουθήσει αυστηρά το κείμενο.» και συμπληρώνει :«Είναι ένα ολοκληρωμένο έργο και έχει έναν ποταμό ποίησης» Ο κ. Καραθάνος μας είπε πως για να προσεγγίσει το έργο σκηνοθετικά ξεκίνησε από το πόσο προσωπικά τον συγκινεί.

Πως θα περιέγραφε ο ίδιος τον ήρωα του Ροστάν ;

Ο Νίκος Καραθάνος στο cosmo.gr
Ανέβηκε από cosmogr. – Βρείτε βίντεο με lifestyle, μόδα και DIY.

Αν και με τον «Συρανό ντε Μπερζεράκ» επιχειρεί την τρίτη του σκηνοθεσία, ο ίδιος δεν νιώθει σκηνοθέτης, δηλώνει ηθοποιός .Παρόλα αυτά όμως λειτουργεί διαφορετικά ερμηνευτικά, έχοντας περάσει και στην απέναντι όχθη του σκηνοθέτη. Πιστεύει πως γίνεσαι καλύτερος ηθοποιός αν δεις και αυτή την πλευρά της δουλειάς.

« Δε μπορώ ότι αισθάνομαι πάντα, να το πνίγω» λέει ο ήρωας του στην παράσταση. Αλήθεια όμως σήμερα που θεωρητικά μπορούμε να εκφραζόμαστε ελεύθερα πόσο εύκολο είναι να εκφράζουμε τα συναισθήματα μας;

« Είδατε πόσο έχει ξεχαστεί αυτό; Λέγαμε παλιά όταν ήμασταν μικροί δεν μπορώ άσε με, θέλω να το πω αυτό, δεν μπορώ να πνίγω μέσα μου αυτό που έχω. Αγαπάω έναν άνθρωπο και θέλω να του το πω. Δεν συμβαίνει πλέον σήμερα αυτό, έγινε συνήθεια να μην μιλάμε και να έχουμε πάντα ένα μη»

Ενώ συμπληρώνει πως η υποκριτική μπορεί μονάχα φαινομενικά να δώσει αυτή την αίσθηση της ελεύθερης έκφρασης των συναισθημάτων γιατί και σ’ αυτήν ακόμα την δουλειά που εκτίθεσαι στα φώτα, έχεις την δυνατότητα να κρυφτείς και μάλιστα για πολλά χρόνια. Εξηγεί όμως πως είναι καθαρά προσωπική υπόθεση, αν και πιστεύει πως οι περισσότεροι κρυβόμαστε:

«Παλιά είχε μια γοητεία αυτό , ήταν μέσα στο χωράφι των απαγορευμένων, μετά την δεκαετία του ’80 και του ’90 έπαψε αυτή η διαδικασία και δυστυχώς το κάναμε εμείς οι ίδιοι. Γιατί κάπως έβρισκε διέξοδο η ζωή, όταν τα ρίξαμε τα τείχη έπαψαν τα απαγορευμένα και όλα είναι στο φως. Όπως και στην ζωγραφική είναι ωραίες οι σκιές είναι συνώνυμες του ανθρώπου, είναι ωραίο το βάθος»

Όσον αφορά το μέτρο του έργου ο κ. Καραθάνος μας είπε πως: «Ο λόγος του έργου είναι ελληνικός έμμετρος δεκαπεντασύλλαβος και οι ρίζες του είναι ελληνικές»

Σ’ ερώτημα μας αν το να παίζει κανείς έναν άσχημο άνθρωπο αντικρούεται με την φιλαρέσκεια που έχουν οι ηθοποιοί απάντησε χαρακτηριστικά :

«Οι ηθοποιοί έχουν τεράστια φιλαρέσκεια να παίξουν έναν άσχημο, έναν δολοφόνο, έναν που έχει κάνει τα χειρότερα στον κόσμο για αυτά διψούν»

Ο “Συρανό ντε Μπερζεράκ” ανεβαίνει στο Εθνικό Θέατρο στην Κεντρική Σκηνή

Η ταυτότητα της παράστασης

Μετάφραση: Λουίζα ΜητσάκουΣκηνοθεσία: Νίκος ΚαραθάνοςΣκηνικά – κοστούμια: Έλλη ΠαπαγεωργακοπούλουΦωτισμοί: Λευτέρης ΠαυλόπουλοςΜουσική: Κορνήλιος ΣελαμσήςΚινησιολογία: Αμάλια ΜπένετΕπιμέλεια κειμένου παράστασης: Φωτεινή ΜπαξεβάνηΒοηθοί σκηνοθέτη: Ξένια Θεμελή, Γιάννης Κωνσταντακόπουλος

Διανομή

Συρανό: Νίκος ΚαραθάνοςΡωξάνη: Λένα ΚιτσοπούλουΚριστιάν: Χρήστος ΛούληςΛε Μπρε: Γιάννης ΚότσιφαςΜονφλερύ, Ντε Γκις: Άγγελος ΠαπαδημητρίουΡαγκενώ, Ζοντελέ: Κοσμάς ΦοντούκηςΛίζα, Μαέστρος, Μοναχή: Τζίνα ΘλιβέρηΑκόλουθος, Καθαρίστρια, Ηγουμένη: Αγορίτσα ΟικονόμουΚαρμπόν: Άγγελος ΤριανταφύλλουΜητέρα του Συρανό: Γαλήνη ΧατζηπασχάληΦορτικός: Μιχάλης ΣαράντηςΒαρλέρ: Ντένης ΜακρήςΛινιέρ: Αλέξανδρος ΜαυρόπουλοςΣωματοφύλακας: Πάνος ΒλάχοςΚαπουτσίνος: Προκόπης ΑγαθοκλέουςΚυζύ, Μπερντραντού: Ιωσήφ ΜαράουιΜοναχή: Αποστόλης Ψαρρός

Ορχήστρα, Ζαχαροπλάστες, Ποιητές, Μαρκήσιοι, Επίλεκτοι, Γασκώνοι: Προκόπης Αγαθοκλέους, Πάνος Βλάχος, Γιάννης Κωνσταντακόπουλος, Ντένης Μακρής, Ιωσήφ Μαράουι, Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, Αργύρης Πανταζάρας, Γιάννης Παπαδόπουλος, Μιχάλης Σαράντης, Άγγελος Τριανταφύλλου, Αποστόλης Ψαρρός.

Μουσικός: Δημήτρης Τίγκας

Πρώτη παράσταση: 17/12/2010