Keep walking

Στην απελπισία λένε ότι οι άνθρωποι μπορούν να επιτύχουν υπεράνθρωπα πράγματα. Να περπατήσουν δεκάδες χιλιόμετρα στην έρημο, να αποδράσουν σκαρφαλώνοντας σε λείους τοίχους των δυόμιση μέτρων και να πρεσάρουν στην αντίπαλη άμυνα στο τέλος της σεζόν. Για τους παίκτες του Ολυμπιακού και την εικόνα που είχαν δείξει στα τελευταία ματς το τρίτο έμοιαζε και το πιο απίθανο. Στο πρώτο όμως ημίχρονο όχι μόνο κατόρθωσαν να πρεσάρουν τους παίκτες της ΑΕΚ στο μισό του γηπέδου, αλλά το πρέσινγκ είχε και αποτέλεσμα αφού εκτός των δύο γκολ ο Ολυμπιακός είχε και τρία δοκάρια.

Οι λόγοι δεν χρειαζόταν να έχει τελειώσει κάποιος το Κοβερτσάνο για να αναλυθούν. Πρώτος λόγος ήταν ότι ο Ολυμπιακός έπαιζε με φορ τον Ντάρμπισαϊρ που αντίθετα με τον Ντιόγκο και τον Μήτρογλου ό,τι είναι να το κάνει το κάνει αμέσως και όχι μετά από τρία κοντρόλ και δύο τσαλιμάκια. Δεύτερος λόγος ότι είχε στα χαφ τον Ντούντου ο οποίος αντίθετα με τον Οσκαρ η πρώτη του επιλογή δεν είναι να κοιτάξει πίσω για να δει αν υπάρχει παίκτης ελεύθερος για να πασάρει. Τρίτος πιθανός λόγος της ανόδου του Ολυμπιακού η επίσκεψη του Κόκκαλη στους παίκτες. Με την κρίση να προβλέπεται να συμπιέσει και τα ποδοσφαιρικά συμβόλαια με τις εμφανίσεις που είχαν κάνει οι παίκτες του Ολυμπιακού στην Ελλάδα δεν είχαν μέλλον. Στην Ευρώπη το πολύ να τραβούσαν το ενδιαφέρον κάποιου εστιατορίου που ο ιδιοκτήτης θα χρειαζόταν γκαρσόνι να μιλάει ελληνικά. Τώρα αυτό σημαίνει ότι εξασφάλισαν μέλλον και για την επόμενη σεζόν. Υποθέτω πως όχι. Σίγουρα όμως διατήρησαν την ελπίδα να συνεχίσουν την καριέρα τους στην Ελλάδα και στην χειρότερη μια καλή ανάμνηση πριν το τέλος.

Στην απόδοση του πρώτου ημιχρόνου όμως ο Ολυμπιακός βοηθήθηκε και από το κενό στην αριστερή πλευρά της ΑΕΚ όπου ο Λαγός -ένας κατά συνθήκη πλάγιος μπακ- βρισκόταν μόνιμα ανάμεσα σε δύο αντιπάλους αφού ο Μικρός Πρίγκιπας την Πάμπας Νάτσο Σκόκο δεν εμφανίστηκε ποτέ και αριστερά.

Στο δεύτερο ημίχρονο όπως ήταν φυσικό το πρέσινγκ μειώθηκε διαρκώντας ένα δεκάλεπτο, τα αμυντικά χαφ έμειναν μόνο χαφ και το αμυντικό πήγε περίπατο και η ΑΕΚ ανάμεσα στο 55 και το 70 αλάλιαζε τους στόπερ του Ολυμπιακού με επιθέσεις από τον άξονα. Αλλά ένα ματς που θα μπορούσε να τελειώσει με 6-4 έμεινε στο 2-1. Για δύο ομάδες με τρομακτικά κενά, χαμηλής ποιότητας πάγκους που προσπάθησαν όμως τόσο που έκαναν το ματς ελκυστικό. Και όποιος θυμάται το προηγούμενα δύο ματς και κυρίως αυτό της ΑΕΚ με τον ΠΑΟΚ δεν μπορεί παρά να είναι ευγνώμων που δεν αντιμετώπισε το ίδιο 90λεπτο μαρτύριο.

Αυτά τα ωραία ενημερωτικά και δημοσιογραφικά και επιτρέψτε μου να δω το άλλο, ματς αλλά να γράψω τις εντυπώσεις μου αύριο το πρωί. Μια φίλη μου έγινε καθηγήτρια στο Πολυτεχνείο και δίνει πάρτι και στην πρόσφατη μπίχλα που όπου και να πας το μόνο που μιλάνε είναι για την κρίση και τι θα κάνουμε όλοι που μπορεί και να μην ξαναφάμε ρόκα παρμεζάνα, κάθε πάρτι και γιορτή δεν χάνεται. Βέβαια ελπίζω την τηλεόραση να μην την έχουνε στο δωμάτιο που θα κάνουνε το πάρτι. Γιατί πάρτι με καλεσμένους φίλους που ανάμεσα τους θα είναι ακαδημαϊκοί και από την τηλεόραση να ακούγονται συνθήματα για το τι σκοπεύουν να κάνουν οι παοκτζήδες στους παίκτες του Αρη και τους οπαδούς του θα δώσουν μια πικάντικη νότα, αλλά για τον φόβο των ακαδημαϊκών με βλέπω να παρακολουθώ το ματς με τον ήχο κλειστό. Τέλος πάντων me dolby surround ή χωρίς αύριο θα σας γράψω τις εντυπώσεις.