Κλειστά αυτιά και καθαρή σκέψη

Ημέρα 5η: Φτάσαμε και στο ρεπό. Τρόπος του λέγειν ρεπό δηλαδή, απλά της ημέρας χωρίς αγώνα. Γιατί κατά τα άλλα, το πρόγραμμα είχε και ταξιδάκι, είχε και προπόνηση.

Την ώρα που οι Βόσνιοι πρέπει να έπεφταν για ύπνο μάλλον επειδή τελείωσαν όλα τα βαρέλια μπύρας του ξενοδοχείου, πανηγυρίζοντας την πρώτη τους νίκη σε Ευρωμπάσκετ μετά από 14 χρόνια, οι δικοί μας έμπαιναν στο πούλμαν για προπόνηση στο Αλίτους.

Η… κληρωίτδα της ημέρας δεν μας χαμογέλασε, για να είχαμε μεσημεριαή ώρα στο Ντουσκινινκάι, οπότε, περιπολικό μπροστά, πούλμαν πίσω και φουλ για 50 πήγαινε και 50 έλα. Τουλάχιστον την ημέρα όλα είναι πιο ελεγχόμενα. Γιατί μέσα στην μαυρή νύχτα που έφυγε ένας οδηγός της διοργάνωσης από το Βίλινους για το Αλίτους, τράκαρε με αγριογούρουνο. Χτύπησε ο οδηγός, τσακίστηκε το αμάξι, χτύπησε και το ζωντανό, αλλά την έκανε κουτσαίνοντας και γλίτωσε την σούβλα. Αγρια φύση, όχι αστεία έτσι;

Με δυο νίκες όμως, ακόμα και το δρομολόγιο γίνεται πιο εύκολο. Η ομάδα πατάει κάθε μερά και πιο σταθερά στα πόδια της. Η ίδια νικάει, οι άλλοι ή ιδρώνουν ή και χάνουν. Μοναδικοί αήττητοι στα δύο πρώτα ματς και… φτου να μην μας ματιάσουμε.

Ηταν που ήταν καλό το κλίμα ερχόμενοι προς Λιθουανία, τέτοιο συνεχίζει. Το αποτέλεσμα πάντα μετράει. Ηρθαν και οι ξένοι σήμερα στην προπόνηση για δηλώσεις. Σαν να άρχισαν να μας χρίζουν φαβορί για το γκρουπ. Ηρθε και ο Μιχάλης. Ο Κρητικός φίλαθλος, μοναδικός που το πήρε το ταξίδι από την αρχή. “Από το 2004 δεν έχω χάσει τουρνουά της Εθνικής μπάσκετ. Αλλά… βαριέμαι μόνος μου. Στο Βίλνιους θα έρθουν και οι άλλοι, να ακουγόμαστε περισσότερο”, μας έλεγε την ώρα που έριχνε κι αυτός ματιές στην προπόνηση.

Εκεί που σταματήσαμε την κουβέντα και αφοσιωθήκαμε όλοι ήταν στα σουτ από το κέντρο. Το άρχισε ο Ζήσης το παιχνιδάκι για χαλάρωση την Τρίτη, τους άρεσε όλων και γίνεται… η μάχη του Δράμαλη. Μόνο που τώρα που κατάλαβαν όλοι τον κανονισμό έχουν βρει και τρόπους να “κλέβουν”. Και βγαίνουν όλοι νικητές… Καλά είναι αυτά, χαμόγελο να υπάρχει. Και κυρίως ηρεμία.

Αύριο (Σάββατο) οι Σκοπιανοί και θα φωνάξουν γιατί είναι πολλοί στην εξέδρα και θα παίξουν ξύλο μέσα στο παρκέ. Οχι… προβοκατόρικο, αλλά σκληρό μπάσκετ για να μας κόψουν τον ρυθμό. Κλειστά αυτιά, καθαρή σκέψη και ηρεμία χρειάζεται.