Κολακεία η απόδοση
Οι μύθοι και οι θρύλοι που αφορούν την εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου σ’ αυτά τα 82 χρόνια ιστορίας της δεν θα μπορούσαν παρά να περιέχουν και μαύρες τρύπες. Σημεία στον παγκόσμιο χάρτη όπου η εθνική μας έχει υποφέρει και προσπαθεί να τα βάλει στο πίσω μέρος του μυαλού της. Η επτάρα από τη Γαλλία, η πεντάρα από την Αγγλία, η επτάρα από τη Δανία και διάφορες ακόμα πικρές ήττες. Ποιος θα το ’λεγε ότι η Μάλτα θα αποτελούσε έναν συνηθισμένο τόπο κακοπέρασης για την εθνική;
Η ιστορία των εκτός έδρας αναμετρήσεων με τους Μαλτέζους θα μπορούσε να ταυτιστεί με την ιστορία των χαμένων ευκαιριών για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Πρωτοπαίξαμε εκεί το 1970, με παίκτες που αν μη τι άλλο το τόπι το γνώριζαν και το αποδείκνυαν κάθε Κυριακή. Μείναμε στο 1-1. Βεβαίως τότε δεν μας πείραξε και πολύ, τι είχαμε, τι χάσαμε…Το 1975 έπρεπε να κερδίσουμε στη Βαλέτα για να τα δώσουμε όλα μετά με τους Δυτικογερμανούς (εντός έδρας) και να διεκδικήσουμε την πρόκριση στο Euro ’76. Πήγαμε κορδωμένοι και σίγουροι και γυρίσαμε με δύο γκολ στις βαλίτσες μας. Για τα προκριματικά του Euro 1992 πάλι μείναμε στο 1-1 εκτός. Και η μοναδική μας νίκη καταγράφηκε το 2007, τέσσερις ημέρες μετά την αποφράδα ήττα από την Τουρκία στο “Γ. Καραϊσκάκης”. Με 1-0 είχαμε επικρατήσει τότε, με πέναλτι του Άγγελου Μπασινά, σ’ ένα άκρως περίεργο ματς, όπου η εθνική είχε έξι αλλαγές σε σχέση με την ομάδα που παρέταξε εναντίον των Τούρκων και προσπαθούσε να μαζέψει τα (ψυχολογικά) κομμάτια της.
Άλλαξαν πολλά από τότε; Όποιος θέλει λέει ναι, όποιος θέλει λέει όχι. Άλλος προπονητής στην εθνική μας, άλλοι παίκτες να τραβάνε πιο γερά το κουπί μαζί με τις παλιές καραβάνες. Και οι Μαλτέζοι από τότε έχουν δώσει στην έδρα τους 17 ματς, εκ των οποίων τα 11 έχουν λήξει με το συνηθισμένο under. Μόνο ομάδες όπως η Πορτογαλία και η Δανία έφυγαν από εκεί με σκορ 0-4 και 0-3 σε επίσημα ματς, στο τελευταίο τους φιλικό στις 9 Φεβρουαρίου υποχρέωσαν τους Ελβετούς σε 0-0 και στο τελευταίο τους επίσημο έχασαν από τη Λετονία 2-0. Γενικώς ένας κανόνας που χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά των γκολ στα παιχνίδια τους είναι ότι αν δεν σκοράρουν οι ίδιοι πολύ δύσκολα επιτρέπουν στην άλλη ομάδα να το κάνει over μόνη της.
Προφανώς το θέμα βρίσκεται στα δικά μας πόδια. Το ζητούμενο, βέβαια, ακόμα και γι’ αυτή την εθνική ομάδα του Σάντος, που όλοι τη χαρακτηρίζουν πιο επιθετική απ’ αυτή του Ρεχάγκελ αν και δεν έχει πείσει απόλυτα μέχρι τώρα για τις προθέσεις της, είναι να πάρει τους τρεις βαθμούς. Για τα παρελκόμενα έχουμε και καιρό και ευκαιρίες. Άλλωστε η εθνική προκρίθηκε σε δύο Euro κι ένα Παγκόσμιο Κύπελλο επειδή κατέγραψε ελάχιστες απώλειες με τους λεγόμενους «μικρούς», χωρίς ποτέ σχεδόν να εντυπωσιάζει με την απόδοσή της.
Σε μια έδρα, λοιπόν, όπου έχουμε τέσσερα συνεχόμενα under σε 40 χρόνια αναμετρήσεων, με τους Μαλτέζους να προέρχονται από συνεχόμενα under εντός και να είναι φανερό ότι αν δεν μπορούν να παίξουν στα ίσα με τους αντιπάλους τους ψάχνουν τις τιμητικές ήττες, με την Ελλάδα να έρχεται από ένα οριακά θετικών συμπερασμάτων ματς εναντίον του Καναδά (1-0) και μάλιστα στην έδρα της, έχουμε την εντύπωση ότι το να δίνεται το under σε ίδια τιμή με το over αποτελεί τουλάχιστον κολακεία για τα όσα έχει δείξει η Ελλάδα. Και, στο κάτω-κάτω, είναι από τα bet που, ως Έλληνας, τα ποντάρεις επειδή έτσι βγαίνουν από τους αριθμούς και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, αλλά αν τα χάσεις θα έχεις, τουλάχιστον, να χαίρεσαι από μια επιβλητική ελληνική νίκη.
ΜΑΛΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ UNDER
Άλλαξαν πολλά από τότε; Όποιος θέλει λέει ναι, όποιος θέλει λέει όχι. Άλλος προπονητής στην εθνική μας, άλλοι παίκτες να τραβάνε πιο γερά το κουπί μαζί με τις παλιές καραβάνες. Και οι Μαλτέζοι από τότε έχουν δώσει στην έδρα τους 17 ματς, εκ των οποίων τα 11 έχουν λήξει με το συνηθισμένο under. Μόνο ομάδες όπως η Πορτογαλία και η Δανία έφυγαν από εκεί με σκορ 0-4 και 0-3 σε επίσημα ματς, στο τελευταίο τους φιλικό στις 9 Φεβρουαρίου υποχρέωσαν τους Ελβετούς σε 0-0 και στο τελευταίο τους επίσημο έχασαν από τη Λετονία 2-0. Γενικώς ένας κανόνας που χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά των γκολ στα παιχνίδια τους είναι ότι αν δεν σκοράρουν οι ίδιοι πολύ δύσκολα επιτρέπουν στην άλλη ομάδα να το κάνει over μόνη της.
Προφανώς το θέμα βρίσκεται στα δικά μας πόδια. Το ζητούμενο, βέβαια, ακόμα και γι’ αυτή την εθνική ομάδα του Σάντος, που όλοι τη χαρακτηρίζουν πιο επιθετική απ’ αυτή του Ρεχάγκελ αν και δεν έχει πείσει απόλυτα μέχρι τώρα για τις προθέσεις της, είναι να πάρει τους τρεις βαθμούς. Για τα παρελκόμενα έχουμε και καιρό και ευκαιρίες. Άλλωστε η εθνική προκρίθηκε σε δύο Euro κι ένα Παγκόσμιο Κύπελλο επειδή κατέγραψε ελάχιστες απώλειες με τους λεγόμενους «μικρούς», χωρίς ποτέ σχεδόν να εντυπωσιάζει με την απόδοσή της.
Σε μια έδρα, λοιπόν, όπου έχουμε τέσσερα συνεχόμενα under σε 40 χρόνια αναμετρήσεων, με τους Μαλτέζους να προέρχονται από συνεχόμενα under εντός και να είναι φανερό ότι αν δεν μπορούν να παίξουν στα ίσα με τους αντιπάλους τους ψάχνουν τις τιμητικές ήττες, με την Ελλάδα να έρχεται από ένα οριακά θετικών συμπερασμάτων ματς εναντίον του Καναδά (1-0) και μάλιστα στην έδρα της, έχουμε την εντύπωση ότι το να δίνεται το under σε ίδια τιμή με το over αποτελεί τουλάχιστον κολακεία για τα όσα έχει δείξει η Ελλάδα. Και, στο κάτω-κάτω, είναι από τα bet που, ως Έλληνας, τα ποντάρεις επειδή έτσι βγαίνουν από τους αριθμούς και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, αλλά αν τα χάσεις θα έχεις, τουλάχιστον, να χαίρεσαι από μια επιβλητική ελληνική νίκη.
ΜΑΛΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ UNDER
