ΣΤΗΛΕΣ

Κουκουβάγια την Τετάρτη…

Κουκουβάγια την Τετάρτη…
Οι πρώτες μου επαφές με το αγγλικό ποδόσφαιρο ήταν στις αρχές με μέσα της δεκαετίας του ’80, από τις αλήστου μνήμης εκπομπές της ΕΡΤ2 με τον Γιάννη Αργυρίου και τον Κώστα Δεληγιάννη στο ρόλο του κεντρικού παρουσιαστή.

Προς το τέλος κάθε εκπομπής έδειχναν εκτεταμένα στιγμιότυπα ενός παιχνιδιού από την πρώτη κατηγορία, συνήθως σε περιγραφή Άκη Παναγιωτόπουλου, με τη χαρακτηριστική βραχνή φωνή. Θυμάμαι ακόμα και σήμερα πόση εντύπωση μου είχε κάνει όταν έμαθα ότι στην πρώτη αγγλική κατηγορία υπάρχει μια ομάδα που έχει όνομα μία ημέρα της εβδομάδας, Τετάρτη.

Στον κόσμο του ποδοσφαίρου υπάρχουν δεκάδες ομάδες με παράξενα ονόματα, αλλά… Τετάρτη; Άρχισα να ψάχνω τι τους έπιασε τους ανθρώπους και ονόμασαν την ομάδα τους Τετάρτη (ούτε καν… Κυριακή, που είναι και αργία…) και με τα πολλά έμαθα ότι η Σέφιλντ Γουένσντεϊ ονομάστηκε έτσι (μάλιστα λεγόταν μόνο Γουένσντεϊ μέχρι το 1929) επειδή εκείνη την ημέρα έδινε τους αγώνες της. Το σωματείο υπήρχε από το 1820 και οι αθλητές ασχολούνταν κυρίως με το κρίκετ, το 1867 έφτιαξε και ποδοσφαιρικό τμήμα κι έτσι έγινε η τρίτη πιο παλιά ποδοσφαιρική ομάδα στην αλβιώνα…
Τα παράξενα δεν σταματούν εδώ.

Μια ποδοσφαιρική ομάδα να έχει έμβλημά της την… κουκουβάγια; Το συμπαθέστατο πτηνό το είχα συνδέσει με τη γνώση, με το ελληνικό υπουργείο Παιδείας (με το χαρακτηριστικό ΟΕΔΒ στο σηματάκι, τυπωμένο σε κάθε μας βιβλίο), θα ταίριαζε προφανώς ως έμβλημα ενός ιδρύματος, μιας βιβλιοθήκης έστω. Το ποδόσφαιρο απαιτεί κάτι πιο δυναμικό: Γύπες, αετούς, γεράκια… Οχι κουκουβάγιες.

Πέρασαν χρόνια για να αντιληφθώ ότι αυτή είναι η… ψυχοσύνθεση της Γουένσντεϊ. Μιας ομάδας που ποντάρει πάνω ακριβώς σε αυτά τα χαρακτηριστικά: εγκεφαλικό παιχνίδι και μια αίσθηση ήρεμης δύναμης. Που κάποιες φορές είναι αρκετή, αλλά και κάποιες δεν είναι. Δεν έχει σημασία. Όπως η σοφή κουκουβάγια κάθεται ακίνητη στο κλαδί, έτσι και η Γουένσντεϊ κάνει αυτό που μπορεί κάθε φορά. Το αν αυτό «μεταφράζεται» σε νίκη, ισοπαλία ή ήττα εξαρτάται κυρίως από τον αντίπαλο.

Σήμερα η Γουένσντεϊ έχει ματς-σταθμό για τη φετινή χρονιά. Μια χρονιά που θεωρείται χαμένη, καθώς βυθισμένη όπως είναι στη League One (τρίτη κατηγορία στην Αγγλία) και χωρίς ελπίδες να διεκδικήσει έστω μια θέση στα πλέι οφ ανόδου, παίζει τις πιθανότητές της να προχωρήσει στο κύπελλο και να θυμηθεί τις παλιές της δόξες. Αντίπαλός της η Μπέρμιγχαμ, μια μικρομεσαία της Πρέμιερ Λιγκ, η οποία επειδή ακριβώς είναι μικρομεσαία, άρα δεν έχει την πολυτέλεια του πλούσιου ρόστερ και των ανεξάντλητων επιλογών, έρχεται κάποια σκληρή στιγμή που θα πρέπει να ιεραρχήσει τις προτεραιότητές της.

Έχοντας ανοιχτό το μέτωπο της παραμονής στην πρέμιερσιπ (αυτή τη στιγμή μπορεί να βρίσκεται στην 14η θέση, αλλά έχει μόλις τρεις βαθμούς διαφορά από την πρώτη που πέφτει) και γλυκοκοιτάζοντας τον τελικό του αγγλικού Λιγκ Καπ την άλλη Κυριακή, μια μεγάλη της ευκαιρία για έναν τίτλο, το σημερινό ματς κυπέλλου έρχεται προφανώς τελευταίο στη λίστα του Αλεξ Μακλίς. Θα μάθουμε, λοιπόν, αν το κίνητρο είναι ικανό να ανατρέψει μια δεδομένη διαφορά ποιότητας μεταξύ τους (τις χωρίζουν, άλλωστε, και δύο κατηγορίες). Με το ασιατικό «μαξιλαράκι» του ενός γκολ (αν νικήσει η Μπέρμιγχαμ με ένα γκολ διαφορά παίρνουμε πίσω τα λεφτά μας) δέχομαι να δοκιμάσω.

ΜΠΕΡΜΙΓΧΑΜ-ΣΕΦΙΛΝΤ ΓΟΥEΝΣNΤΕΪ 2(+1)

BETFAIR 1,77

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

24MEDIA NETWORK