ΣΤΗΛΕΣ

Κρίμα ναι, άδικο όχι

Το ζητούμενο για τον ΠΑΟΚ ήταν να βελτιώσει τα άσχημα του πρώτου αγώνα στην Γερμανία και να κρατήσει τα καλά. Και νομίζω πως είναι ασφαλές να πούμε πως στο πρώτο σκέλος δεν τα κατάφερε όσο χρειαζόταν.

Κρίμα ναι, άδικο όχι
INTIME SPORTS

Σετ άμυνα

Όπως και στην Γερμανία, ο ΠΑΟΚ επέλεξε position στο δίλημμα possession or position. Άφησε την μπάλα στη Σάλκε και έπεσε μερικά μέτρα πίσω, κρατώντας αμυντική θέση. Στο σετ αμυντικό παιχνίδι ήταν βελτιωμένος. Τα μαρκαρίσματα ήταν πιο επιθετικά, χωρίς οι παίκτες να πέφτουν στην μπάλα σε λάθος χώρο/χρόνο, όπως κατά κόρον έγινε στο πρώτο ημίχρονο στην Γερμανία.

Η Σάλκε δεν βρήκε διαδρόμους, ο Ντράξλερ φάνηκε πολύ λίγο και το σημαντικότερο είναι πως ο ΠΑΟΚ δεν υπέφερε στα αριστερά του, όπως συνέβη και στο Γκεζελκίρχεν και στο Αγρίνιο. Μπορεί εκεί να ήρθε το γκολ της Σάλκε, αλλά αυτό έγινε με μπαλιά που ταξίδεψε μισή ώρα στον αέρα, όχι με συντεταγμένο παιχνίδι με την μπάλα κάτω.

Τρίτος χαφ

Εκεί που ο ΠΑΟΚ δεν είχε την παραμικρή βελτίωση ήταν στην ασφαλή κατοχή και στην απειλή στην κόντρα. Το να αφήσεις την μπάλα και να ρίξεις τον ρυθμό δεν είναι εξ ορισμού κακή επιλογή. Το πρόβλημα είναι όταν δεν την συνδυάζεις με διαστήματα που κρατάς κι εσύ λίγο την μπάλα και βρίσκεις τρόπο να απειλήσεις, είτε με γρήγορη μεταφορά στην επίθεση, είτε με σταδιακά χτισμένο ανέβασμα παικτών.

Μηδέν εις το πηλίκον. Πίστευα πριν καν γίνει η σέντρα και το κατέθεσα και γραπτώς πως, με δεδομένες τις απουσίες, ο Λούκας θα έπρεπε να είναι ο παίκτης μπροστά από το δίδυμο των μέσων. Ήταν δεδομένο πως Τζιόλης και Κάτσε θα έχουν πολλή δουλειά ανασταλτικά και θα δέχονταν μεγάλη πίεση όταν γίνονταν κάτοχοι της μπάλας.

Η δουλειά του Σαλπιγγίδη μπροστά τους ήταν πολύτιμη όταν αμύνονταν, έτσι άλλωστε κέρδισε και τις δύο κάρτες που απέβαλλαν τον Τζόουνς. Όμως, όταν ο Δικέφαλος είχε την μπάλα χρειαζόταν παίκτης που θα γίνει τρίτος χαφ στον άξονα, θα παίξει με τους συμπαίκτες του, θα κάνει μέτρα με την μπάλα, θα συμβάλει σε μεγαλύτερη κατοχή και θα βρει χώρο/χρόνο να σημαδέψει τους επιθετικούς. Ο Λούκας είχε οδηγία να έρχεται κεντρικά όταν ο ΠΑΟΚ κέρδιζε την μπάλα, αλλά αυτό είναι τελείως διαφορετικό από το να είχε πάντα αυτή τη θέση.

Άλλο ματς

Καλώς ή κακώς, έτσι κύλησε το διάστημα με το σκορ στο 0-0 κι ήρθε το γκολ του Σαλάι, με τον Ουτσίντα να χρησιμοποιεί ξεκάθαρα το χέρι στο κατέβασμα της μπάλας. Ήταν δεδομένο πως η εικόνα του αγώνα θα αλλάξει και θα έπαιρνε τη μορφή που σπανίως ευνοεί τις ελληνικές ομάδες.

Γιατί μπορεί ο Κίτσιου να βρήκε αυτό που έλειπε απ’τον ΠΑΟΚ στο πρώτο ημίχρονο, δηλαδή χώρο/χρόνο για να σημαδέψει τον Κλάους και να έρθει το 1-1, αλλά όταν υπάρχουν χώροι και ρυθμός, οι “άλλοι” είναι συνήθως καλύτεροι. Ναι, ακόμα κι όταν παίζουν με παίκτη λιγότερο. Γιατί η δική τους συνήθεια/ποιότητα/ικανότητα στο “παίζω γρήγορα και επιθετικά σε ματς με χώρους” είναι ανώτερη από την δική μας.

Ο Κέλερ εκεί διαχειρίστηκε σωστά την κατάσταση. Έχασε τον πιο ενεργητικό του μέσο με αποβολή, αλλά δεν νοιάστηκε καθόλου για την αμυντική του συνοχή. Κράτησε μέσα όσο πιο πολλούς επιθετικογενείς παίκτες μπορούσε, στην απλή λογική του “τώρα που το ματς άνοιξε, να έχουμε παίκτες που να φτιάξουν γκολ. Ένα να βάλουμε, θα πρέπει να φάμε δύο για να αποκλειστούμε”.

Ξέρω, μπορώ

Σ’αυτές τις συνθήκες αγώνα ο ΠΑΟΚ δεν είχε την ποιότητα να ανταπεξέλθει, ακόμα και με παίκτη παραπάνω. Σπανίως μια ελληνική ομάδα μπορεί να παίξει ένα ανοιχτό παιχνίδι στο οποίο ψάχνει γκολ, χωρίς ταυτόχρονα να εκτεθεί περισσότερο πίσω. Χρειάζεται ποιότητα σ’όλες τις γραμμές, χρειάζεται εγκατεστημένη φιλοσοφία, κεκτημένο know-how του πως στέκονται σ’αυτό το στιλ αγώνα.

Τελευταία ομάδα που είδαμε, σε σειρά αρκετών αγώνων, να στέκεται με αξιοπρέπεια και να πετυχαίνει πράγματα σε ματς τέτοιου ρυθμού και χώρων ήταν ο Ολυμπιακός του Βαλβέρδε. Το πρώτο που είχε σε σχέση με τον ΠΑΟΚ του Στέφενς ήταν ένας ολόκληρος χρόνος δουλειάς στην ίδια φιλοσοφία κι όχι μερικές εβδομάδες. Το δεύτερο, και εξίσου βασικό, ήταν το ρόστερ. Αμυντική γραμμή με Τοροσίδη, Μέλμπεργκ, Αβραάμ, Μαρκάνο. Επιτελικός σαν τον Ιμπαγάσα, επιθετικοί σαν τον Τζιμπούρ και τον Μιραλάς, με ικανότητα να βοηθήσουν σ’όλες τις συνθήκες του αγώνα, να κάνουν μέτρα με την μπάλα, να φτιάξουν φάσεις για τον εαυτό τους.

Κακά τα ψέμματα, ο ΠΑΟΚ δεν είχε ούτε την εγκατεστημένη φιλοσοφία, ούτε την ποιότητα. Ούτε το “μπορώ”, ούτε το “ξέρω”. Η συνολική εικόνα των αγώνων με την Σάλκε απέδειξε πως στο χορτάρι μπορούσε να έχει ένα απ’τα δύο: ή καλή αμυντική λειτουργία, χωρίς ουσιαστική επιθετική απειλή, ή καλύτερη επιθετική λειτουργία, με κόστος την αμυντική συνοχή. Χρειάζονταν και τα δύο, δεν τα είχε.

Φινάλε

Η Σάλκε βρήκε εύκολα τη φάση που ο ΠΑΟΚ έψαχνε μάταια όλο το πρώτο ημίχρονο. Κλέψιμο, χώρος και χρόνος στον Μάγερ να σημαδέψει, κίνηση του Ντράξλερ, 1-2. Ο Δικέφαλος χρειαζόταν πια όλες τις λεπτομέρειες να πάνε με το μέρος του και δεν πήγαν, αφού ο Λούκας πέταξε έξω το τετ-α-τετ αμέσως μετά το 1-2 κι ο Στοχ επέλεξε την απέναντι γωνία, αντί να πάει στα σίγουρα όταν ήρθε φάτσα με τον Χίλντεμπραντ για το 3-2.

Κι επειδή έγινε μια κουβέντα για τις αλλαγές μετά το 1-2, θα ήθελα τον Σαλπιγγίδη να μείνει περισσότερο στο χορτάρι. Καλώς ή κακώς, απ’τον Ολίσε δεν περίμενα πράγματα, ο Σαλπιγγίδης έχει πετύχει μεγάλα γκολ στην καριέρα του. Κι ο Λούκας, έστω και κουρασμένος, ίσως θα ήταν πιο χρήσιμος στο φινάλε από τον Γεωργιάδη

Λεπτομέρειες. Ο Κέλερ κι εκεί λειτούργησε σωστά, αφού έστειλε τον Μάτιπ στο χορτάρι, όχι για να πάει στην περιοχή και να γίνει τρίτος στόπερ, αλλά για να παίξει σαν κυματοθραύστης στη σέντρα και να δυσκολέψει την ανάπτυξη του Δικεφάλου από χαμηλά. Από την ώρα που μπήκε, η μοναδική φορά που οι φίλοι του ΠΑΟΚ σηκώθηκαν απ’τη θέση τους ήταν στο “παίζετε” του διαιτητή στην μονομαχία Στοχ-Ούτσιντα.

Move on

Το φινάλε βρήκε τον ΠΑΟΚ χωρίς την υπέρβαση που τόσο ήθελε, αλλά με την παρουσία στους ομίλους του Europa, που τόσο του έλειψε πέρσι. Ακόμα και χωρίς “σεντόνι”, η ματιά στο αύριο λέει πως πρέπει να ενισχυθεί σοβαρά, για να κρατήσει και τα δύο καρπούζια, όπως συζητήσαμε στο τελευταίο κείμενο. Η ματιά στο παρελθόν θα λέει πάντα πως ο Δικέφαλος είχε μια τεράστια ευκαιρία και την έχασε. Κρίμα το λες, άδικο όχι. Move on.

Διαβάστε ακόμη:

ΠΑΟΚ-Σάλκε 2-3

Η συζήτηση με τον Θέμη Καίσαρη για τον ΠΑΟΚ

Ο ΠΑΟΚ του “παραλίγο…”

Στέφενς: “Οι μικρές λεπτομέρειες έκριναν τον αγώνα”

Κέλερ: “Είχαμε τύχη, αλλά προκριθήκαμε δίκαια”

Στο 2ο γκρουπ δυναμικότητας καταλήγει ο ΠΑΟΚ

“Υπάρχει πικρία”

“Αδικαιολόγητη η αντίδρασή μας στο 1-1”

Στοχ: “Δώσαμε τα πάντα”

Ηρέμησε με την πρόκριση ο Κέλερ


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

24MEDIA NETWORK