Λίβερπουλ – Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ: Πλήρωσε τα λάθη στην άμυνα

Οι δύο προπονητές βασίστηκαν στις τακτικές τους, που έχουμε δει από την αρχή της περιόδου. Καμία έκπληξη, τουλάχιστον όσον αφορά τις αρχικές ενδεκάδες και τις κινήσεις των παικτών στον αγωνιστικό χώρο.

Η Λίβερπουλ του Ρότζερς

Ο ερχομός του Ρότζερς , το καλοκαίρι, στο μεγάλο λιμάνι είχε σκοπό την αλλαγή της φυσιογνωμίας από την περυσινή περίοδο και τον τρόπο παιχνιδιού του Κένι Νταλγκλίς.

Ζητήθηκε από τον προπονητή να παίξει με κάτω την μπάλα, πολλές πάσες, γρήγορο pass and move, να εκμεταλλευτεί την παρουσία του Σουάρεζ στην αντίπαλη περιοχή, να σταματήσουν οι προβλέψιμες επιθέσεις από τα πλάγια και να αναδείξει τις τεχνικές αρετές των παικτών του.

Απ’ όλα αυτά δεν έχουμε δει τίποτα μέχρι τώρα. Στερείται ποιοτικών παικτών που μπορούν εφαρμόσουν το απαιτητικό σύστημα παιχνιδιού, δεν έχει αυτοματισμούς που να ανοίγει τις άμυνες, η περιοχή μοιάζει με ναρκοπέδιο για τους παίκτες και δεν πλησιάζει κανένας, πλην Σουάρεζ, ενώ η αμυντική λειτουργία δεν εμπνέει εμπιστοσύνη. Η απουσία ενός αμυντικού χαφ που μπορεί να καλύψει επαρκώς την άμυνα είναι κραυγαλέα.

-Σχηματισμός 4-2-3-1 με τον Σέλβεϊ πίσω από το σέντερ φορ.

-Σύγκλιση των πλαγίων προς την περιοχή.

-Overlap των πλάγιων αμυντικών σε κάθε επίθεση.

-Η προώθηση του Τζέραρντ έξω από την περιοχή κάνει την ομάδα πολύ επιθετική γιατί πίσω μένει μόνο ένας κεντρικός.

-Στην επίθεση ο Σουάρεζ παίζει μόνος του , ως target man. Η ατομικότητα του είναι ένα πρόβλημα που αντί να βοηθάει στην συνολική επιθετική λειτουργία , την καταστρέφει.

-Η άμυνα ανεβαίνει ψηλά για να κρατηθούν οι αποστάσεις μεταξύ των γραμμών.

Η Λίβερπουλ προσπαθεί να μάθει ένα παιχνίδι αλλά οι συγκεκριμένες μονάδες δεν μπορούν να αφομοιώσουν. Έχει ελλείψεις στο ρόστερ, πέρα του αμυντικού χαφ, αριστερό πλάγιο αμυντικό, κεντρικό αμυντικό, παίκτη κοντά στην περιοχή που θα συνεργαστεί με τον επιθετικό. Οι νέοι που μπαίνουν στην ενδεκάδα έχουν μέλλον μπροστά τους, σε καμία περίπτωση δεν ευθύνονται για την εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η ομάδα. Στον αγώνα με την Γιουνάιτεντ έγινε κατανοητό ότι η Λίβερπουλ έχει μείνει πίσω στον ανταγωνισμό από τις ομάδες που καταλαμβάνουν τις πρώτε θέσεις στην βαθμολογία του πρωταθλήματος.

Παιχνίδι υπομονής

Ο Σερ Άλεξ έχει παίξει τόσα ντέρμπυ με την Λίβερπουλ , που ένα ακόμα θα ήταν σαν μια συνηθισμένη μέρα στην δουλειά. Χωρίς τυμπανοκρουσίες, χωρίς συζητήσεις, με συγκεκριμένο σχέδιο, με έμπειρους παίκτες στην ενδεκάδα, αντιμετώπισε τον Ρότζερς όπως ο δάσκαλος τον μαθητή.

Έκλεισε τους χώρους γύρω από την περιοχή, έλεγξε τον ρυθμό του παιχνιδιού, επιτέθηκε μόνο όταν οι προϋποθέσεις το επέτρεπαν, περίμενε πίσω από το κέντρο στην άμυνα και υπομονετικά περίμενε τα λάθη των αντιπάλων. Έγιναν, οι παίκτες του τα εκμεταλλεύτηκαν και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος.

Σχηματισμός 4-2-3-1

-Ο Καγκάβα έπαιξε τον ρόλο του «πασπαρτού» σε όλο το μήκος του άξονα καλύπτοντας μέτρα του Γκιγκς ενώ βοήθησε , όταν χρειάστηκε , τον Βαν Πέρσι στην επίθεση.

-Οι πλάγιοι του κέντρου έμειναν μακριά από την περιοχή. Περισσότερο ασχολήθηκαν με τα αμυντικά τους καθήκοντα , ακολουθώντας τους Κέλλυ και Τζόνσον στις πτέρυγες και λιγότερο να προσπαθήσουν να απειλήσουν στην επίθεση.

-Η απομόνωση του Βαν Πέρσι δεν απέφερε αποτελέσματα. Με τον αργό ρυθμό ανάπτυξης που είχε η ομάδα, δεν τροφοδοτήθηκε όπως θα έπρεπε ή σε χώρους που θα μπορούσε να γίνει απειλητικός.

-Στο δεύτερο ημίχρονο ο Φέργκιουσον με την αλλαγή του Νάνι με τον Σκόουλς αποσκοπούσε να γεμίσει τον άξονα για να κόψει το passing game της Λίβερπουλ και να γεμίσει το κενό που άφηνε η περιορισμένη κίνηση του Γκιγκς στον χώρο.

-Η Γιουνάιτεντ κέρδισε γιατί στις δικές της φάσεις έκανε γκολ. Η υπομονή που επέδειξε σε όλο τον αγώνα επιβραβεύτηκε απέναντι σε μία Λίβερπουλ που φαινόταν να θέλει αλλά δεν μπορούσε να κάνει αυτό που χρειαζόταν, ειδικά στην επίθεση.

Συμπέρασμα

Τα δύο τέρματα οφείλονται στα αμυντικά λάθη των παικτών του Ρότζερς. Στο πρώτο ο Ραφαέλ μπαίνεις την περιοχή και τρεις παίκτες μένουν στον παίκτη που έχει την μπάλα στην γραμμή του πλαγίου άουτ, χωρίς κανένας να ακολουθήσει τον μετέπειτα σκόρερ.

Στο δεύτερο τέρμα η εκτίμηση των Άγγερ και Τζόνσον στο κέντρο του γηπέδου είναι λανθασμένη. Πέφτουν και οι δύο για τάκλιν χωρίς να υπάρχει από πίσω κάποιος να καλύψει την περιοχή. Αποτέλεσμα αυτού ο Βαλέντσια να φτάσει στην μικρή περιοχή χωρίς αντίπαλο.

Αυτή η Λίβερπουλ δύσκολα θα καταφέρει να φτάσει ψηλά. Είναι κατώτερη των απαιτήσεων που δημιουργεί το όνομά της. Το σχέδιο της αναγέννησης της, δεν είναι ορατό. Μόνο με μάρκετινγκ αποκλείεται να μπορέσει να πετύχει ποδοσφαιρικούς στόχους.

Η Μάντσεστερ συνεχίζει στον δρόμο του Σερ Άλεξ. Κράμα παλαιών παικτών με νέους , ανταγωνιστική ομάδα υψηλού επιπέδου, διακριτοί ρόλοι μέσα στο γήπεδο, ουσία στο παιχνίδι της, πνεύμα νικητή.

Μια διεκδικήτρια του τίτλου με όλα τα εχέγγυα να ανεβεί στον θρόνο του πρωταθλητή.