“Μάγοι” και τίμιοι
Οι καλές νεράϊδες και οι μάγοι είναι οι ήρωες των παραμυθιών με τους οποίους φαντασιώνονται τα πιτσιρίκια, αν και αμφιβάλω πλέον ότι τα παραμύθια μ’ αυτούς τους παιδικούς ήρωες μπορούν να πείσουν ακόμη και τα παιδιά τα οποία θέλουν πλέον ήρωες γεμάτους δράση και αποτελεσματικότητα.
Στο ποδόσφαιρο το μυθικό έχει… κοντά πόδια κι όποιος επένδυσε στη μυθοποίηση προπονητών ή ποδοσφαιριστών γρήγορα κατάλαβε το λάθος του. Στην χώρα της υπερβολής όπως είναι η Ελλάδα εύκολα γίνεται σημαία μία επιτυχία και άλλο τόσο εύκολα «πυροβολείτε» η αποτυχία. Είναι αυτό που έλεγε ο Αλκέτας Παναγούλια ότι «ο γάμος με την κηδεία στην χώρα μας συνορεύουν».
Η εγχώρια ποδοσφαιρική ιστορία είναι γεμάτη από πρόσωπα τα οποία τα υποδέχτηκε ο κόσμος με «ώσανά» κι έφυγαν κάτω από την ιαχή «σταύρωσον αυτόν». Λίγοι κάθισαν να σκεφτούν τι ήταν αυτό που τους οδήγησε στο να αποθεώσουν έναν προπονητή ή έναν ποδοσφαιριστή και τι λίγο αργότερα να τον χαρακτηρίσουν αποδιοπομπαίο τράγο. Αυτά είναι ψιλά γράμματα στην ελληνική πραγματικότητα όπου όλα κινούνται γύρω από την εμπορευματοποίηση της επιτυχίας και της υπερβολής.
Στην περίπτωση που κάποιος σταχυολογήσει τις δηλώσεις του Χιμένεθ από την πρώτη ημέρα που ήρθε στην ΑΕΚ θα καταλάβει ότι πρόκειται για ένα συγκροτημένο άτομο με ποδοσφαιρική κουλτούρα. Αυτό είναι ανεξάρτητο από το όποιο αποτέλεσμα πετύχει με την ΑΕΚ. Στην περίπτωση που δεν πετύχει αποτελέσματα το μέλλον του είναι γνωστό. Δύσκολα οι παράγοντες έχουν τη δύναμη να στηρίξουν έναν προπονητή επενδύοντας στο μέλλον. Κι όταν διώχνεις έναν προπονητή για τον οποίο ξέρεις ότι έκανε το καλύτερο που μπορούσε να κάνει στη συγκεκριμένη ομάδα την συγκεκριμένη χρονική στιγμή το μόνο που πετυχαίνεις είναι να κυνηγάς την ουρά σου.
Ο πρόεδρος με την αλλαγή προπονητή κερδίζει χρόνο, αλλά δεν φτάνει στο αποτέλεσμα καθώς σε μία ομάδα με παθογένειες δύσκολα ένας προπονητής μπορεί να κάνει «μαγικά». Ο τελευταίος πρόεδρος, αν δεν κάνω λάθος, που στήριξε προπονητή ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων ήταν ο Ζαγοράκης. Όταν προσέλαβε τον Σάντος ξεκαθάρισε ότι «θα χαλαλίσουμε μία χρονιά προκειμένου να χτίσουμε μία νέα ομάδα» και το εγχείρημα του πέτυχε.
Ο κόσμος του ΠΑΟΚ στήριξε την ομάδα την πρώτη χρονιά παρά την μέτρια πορεία της, αλλά η ομάδα της Θεσσαλονίκης στη συνέχεια έφτασε πολύ ψηλά. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 ο Αρης είχε την ευτυχία να συνεργαστεί με τον Ντίτμαρ Κράμερ. Μία σπουδαία προσωπικότητα του ποδοσφαίρου της Γερμανίας, ο οποίος μέχρι πριν έναν χρόνο εκπροσωπούσε την FIFA στην Ασία για την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου.
Ο Κράμερ προτίμησε τον Αρη γιατί λόγω ενός ιατρικού προβλήματος της γυναίκας του έπρεπε να βρίσκεται σε χώρα με τις κλιματολογικές συνθήκες της Ελλάδας. Αυτός ήταν και ο λόγος που παρέμεινε σχεδόν έναν χρόνο, παρότι ήθελε να φύγει από την πρώτη βδομάδα…. τρέχοντας. Κάτω από άλλες συνθήκες αυτή η σπουδαία μορφή του ποδοσφαίρου της Ευρώπης δεν υπήρχε περίπτωση να δουλέψει στην χώρα μας.
Στον Αρη βρήκε μία ομάδα με ποδοσφαιριστές που είχαν μέτριο ταλέντο, καθόλου ποδοσφαιρική κουλτούρα, που το βοηθητικό της γήπεδο ήταν ένα χωμάτινο αυτοσχέδιο 500 μέτρα μακρύτερα και οι παράγοντες του ήταν ερασιτέχνες που λειτουργούσαν με το θυμικό και στη λογική της εφήμερης επιτυχίας.
Μ’ αυτόν τον φιλόσοφο του ποδοσφαίρου είχα μιλήσει απίστευτες ώρες. Απ’ όλα όσα μου είπε κράτησα δύο κουβέντες: «Εγώ δεν έχω θέση στην πρώτη ομάδα του Αρη γιατί στον Κούη και τον Τζιφόπουλο δεν μπορώ να προσφέρω πολλά πράγματα στην ποδοσφαιρική τους ποιότητα. Θα πρέπει να δουλέψω στις υποδομές του Αρη αλλά σε καλύτερες συνθήκες».
Ο Κράμερ κατάλαβε ότι σε μία επαγγελματική ομάδα μπορούσε να «μαγειρέψει» με τα υλικά που είχε. Και εκείνα τα υλικά δεν μπορούσαν να κάνουν μία ομάδα πρωταθλήτρια.
Οποιος προπονητής έρθει από την ποδοσφαιρικά ανεπτυγμένη Ευρώπη στην Ελλάδα καταλαβαίνει γρήγορα τις διαφορές. Οι περισσότερο τίμιοι λένε τα πράγματα με το όνομα τους. Ο Σάντος όταν ήταν στον ΠΑΟΚ έκανε την ιστορική δήλωση για σαρδέλες και γαρίδες, ο Κούπερ τόνισε ότι ο Αρης θα μπορεί να διεκδικήσει πρωτάθλημα μετά από πέντε χρόνια και ο Χιμένεθ ότι «μ’ αυτά που βλέπω δεν ξέρω εάν είμαι προπονητής».
Οι υπόλοιποι ωραιοποιούν τις αδυναμίες και μετρούν τους μήνες για να παίρνουν το μισθό τους. Είναι οι περισσότερο real που τους μύησαν στο ελληνικό ποδοσφαιρικό πνεύμα οι μάνατζερ τους και ασπάστηκαν την συμβουλή τους. Αλλωστε «μάγοι» δεν είναι ώστε να μπορέσουν τη χελώνα να την κάνουν λαγό. Οπότε απλώς το υπόσχονται…
