Μάτια ερμητικά κλειστά
“…..”
“Μπήκε;”
“Μπήκε;”
“Μπήκε;”
“Μπήκε…”
Οσοι πιστεύουν ότι η παρακάτω φωτογραφία είναι μοντάζ…
Να τους τονίσω ότι προηγήθηκε αυτή…
Αρα, εκεί στη Super League παίζουν Pro…
Το Contra.gr συμπλήρωσε 10 χρόνια και οι συντάκτες γράφουν… (part 3)
Πηγή έμπνευσης
Προσπαθώντας να σκεφτώ 10 λέξεις για τα 10 χρόνια του Contra.gr, οι πρώτες που έρχονται έτσι πρόχειρα στο μυαλό είναι φυσικά… μπλε, εγκυρότητα, μπλε, αμεσότητα, μπλε, αντικειμενικότητα, μπλε, Καραϊνδρος, μπλε και – οπωσδήποτε – Paparazzi. Paparazzi είπα; Να η πηγή έμπνευσής μου!
Paparazzi σημαίνει γέλιο, πλάκα, χαβαλέ, πειράγματα κι ένα σωρό τραγελαφικές καταστάσεις, όπως επίσης και με σχόλια εύστοχα και καυστικά, που φωτογραφίζουν την πραγματικότητα με χιουμοριστική διάθεση. Από τους 51 μήνες παρουσίας μου στο Contra.gr -κι όμως κάθισα και τους μέτρησα- θυμάμαι πάντα το ίδιο κλίμα στην καθημερινότητα μας, μέσα στο site. Γέλιο άφθονο, πειράγματα, χαβαλές, ένα περιβάλλον ασυνήθιστο για χώρο εργασίας (“Πού ‘σαι; Κοιμάσαι; Βάνε ένα ντιβάκι”… και άλλα πολλά). Η δουλειά μας όμως ήταν, παραμένει και θα παραμένει άκρως επαγγελματική παρά τις δυσκολίες (και που δεν υπάρχουν δυσκολίες άλλωστε). Δουλειά με ουσία, αντικειμενικότητα, εγκυρότητα στην ειδησεογραφία, αμεσότητα. Με μια κουβέντα… ποιοτική.
Το Contra.gr στο πέρασμα των 10 χρόνων μεγάλωσε και είμαι στην ευτυχή θέση, να έχω ζήσει τη μετάβαση από το χθες… στο σήμερα. Στις αρχές του 2001 ήταν ακόμη ένα ειδησεογραφικό site, που πάλευε να μπει στις πρώτες θέσεις της ιντερνετικής αθλητικής ενημέρωσης, καταφέρνοντας μέσα σε λίγα χρόνια, να μετατραπεί στο σημερινό “μπλε” κολοσσό των media, συνεχίζοντας την ανοδική του πορεία…
Το Contra.gr είναι πλέον ένα Μέσο που αποτελεί πηγή ενημέρωσης, τροφοδοτώντας -όλο και περισσότερο- συναδέλφους σε άλλα Μέσα με πληθώρα ειδήσεων και θεμάτων και λιγότερο αναπαράγει, αυτά που έχουν ήδη γραφτεί (κι αυτό γρήγορα το κάνουμε πάντως).
Δεν θέλω να ευχηθώ κάτι συνηθισμένο, τετριμμένο, το προφανές… “να τα εκατοστήσεις”. Εύχομαι το Contra.gr να παραμένει πάντα στον “αέρα”, ένα κλικ μακριά από κάθε αναγνώστη, σε κάθε γωνιά της γης και να εξελίσσεται με τα χρόνια, ανταποκρινόμενο στις ανάγκες της κάθε εποχής.
Τόλης Χορτάτος
Case Study: Πιο γραφικοί και από την Αράχωβα
Μάιος του 2004, φορώντας μία φαρδιά φόρμα και με μαλλιά να θυμίζουν τον δρ. Έμετ Μπράουν από το “Επιστροφή στο Μέλλον”, βρίσκομαι σε συνέντευξη με τον Κώστα Ντάλτα και ακόμα τρεις συμφοιτητές μου από τη σχολή. Την ώρα που ο τότε διευθυντής του site μιλά για τη φιλοσοφία της ιστοσελίδας και το πως λειτουργεί, βλέπω ένα Playboy στο τραπέζι μπροστά μου και αρχίζω να το ξεφυλλίζω.
Επτά χρόνια αργότερα, μετά από δύο Ολυμπιακούς Αγώνες, άλλα τόσα Μουντιάλ, δύο Euro και το ένα με τις γνωστές ιδιαιτερότητες και αναρίθμητα αθλητικά γεγονότα, καλούμαι να γράψω ένα κείμενο για τα 10 χρόνια του site. Διότι για κάποιον λόγο, εκείνη την ημέρα προσλήφθηκα, αντί για το προφανές…
Τέτοιο είναι το Contra. Κρατάει ομπρέλα όταν βρέχει λογική και στις περισσότερες περιπτώσεις έχει αποβεί σε καλό. Στις υπόλοιπες, προσλαβάνονται τύποι σαν τον Σταύρο Καραΐνδρο, τον Παντελή Λουκίδη, τον Νίκο Γιαννόπουλο, τον Γιάννη Ζωιτό, τον Νίκο… Καλογήρου, τον Τόλη Χορτάτο και ιδού τα αποτελέσματα. Φτάνει τα 10 χρόνια ζωής στην κορυφή του ελληνικού Διαδικτύου.
Η συνταγή δεν είναι μυστική. Οταν μπορείς να πας με άνεση φίλου σε στριπτιτζάδικο ή σε κρητικό εστιατόριο μαζί με τους ανθρώπους που έχουν τη δικαιοδοσία να σε απολύσουν, τότε κάτι γίνεται. Και όταν μιλάμε για contra, “κάτι ψήνεται”, μιας και γαστριμαργικώς είμαστε αδιαμφισβήτητα το καλύτερο site της Ελλάδας.
Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Σημαίνει ο Καραΐνδρος να απαντά στο τηλέφωνο λέγοντας «παπαρολογίες, παρακαλώ», ο (Ηλιουπολίτης) Γιαννόπουλος να τραγουδά «Ατρόμητος, Ατρόμητος, εμπρός για νέα νίκη», ο Ζωιτός να κλοτσά με μίσος το καλάθι των σκουπιδιών για ένα γκολ, ο Λουκίδης να αναλύει bobsled καλύτερα και από Τζαμαϊκανό, ο Μοναστηριώτης να δοκιμάζει γυναικεία γυαλιά παριστάνοντας τη «Μύγα», ο Χορτάτος να βυθίζεται στο laptop και το chat στο facebook και η αφεντιά μου να προσπαθεί να τους συνεφέρει ειδοποιώντας τους με συγκίνηση: «Γκολ ο Γκέκας»…
Το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπετε καθημερινά στις μπλε οθόνες του υπολογιστή σας. Ενα site που έβαλε μαζικά στην ζωή σας τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, τη φιλοξενία άρθρων αναγνωστών, το Championship Manager, το στοίχημα, τους ρεπόρτερ των ομάδων και τα σχόλιά τους, την «Ευρώπη παίζει τόπι». Την πραγματική ενημέρωση, το χιούμορ, το ρεπορτάζ, την διαφορετική οπτική γωνία.
ΥΓ1: Inside joke: Αιγλοβολώ, παννυχίδα, θεοστυγής, μενετός, αμετροέπεια. Οι λέξεις που ήθελα να χρησιμοποιήσω… (μαζί με το inside joke).
ΥΓ2: Τώρα που τελείωσε το Big Brother, μήπως να βάλουμε τις κάμερες που λέγαμε στο site για να κάνουμε το ρεκόρ τηλεθέασης; Με «Μεγάλο» τον Μανόλη Γρηγοράκη…
Κώστας Μπράτσος
Σχολείο…
Χωρίς αμφιβολία, πέραν των όποιων γνώσεων διέθετα για τα sports, το Contra μου έμαθε (και μου μαθαίνει καθημερινά) τα πάντα γύρω από τον συναρπαστικό και μυστήριο κόσμου του αθλητισμού. Κοινώς, αποτελεί ένα μεγάλο σχολείο για μένα.
Από τις 19 Μαΐου 2009 και την πρώτη μέρα μου στο site (με Γιάννη Ζωιτό η πρώτη βάρδια) έχουν γίνει αλλαγές, όμως αυτό που δεν έχει αλλάξει σε κανένα σημείο είναι η διάθεση των μελών του για ενημέρωση, πειράγματα και… μάσα
Δεν θα μπορούσα να μην ευχαριστήσω τον Κώστα τον Ντάλτα για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε και βέβαια όλους τους προϊσταμένους/συναδέλφους/φίλους για τα δωρεάν μαθήματα αθλητικής δημοσιογραφίας που μου έχουν κάνει. Κι ας τους έχω πρήξει λίγο με τις κραιπάλες μου…
Εύχομαι τα 10 χρόνια να γίνουν… 110 για να ενημερώνονται τα δισέγγονα των ανθρώπων που εργάζονται/εργάστηκαν στο Contra και φυσικά όλοι εσείς, οι απανταχού λάτρεις του αθλητισμού.
Μάνος Ανδρουλάκης
Μπλε ανθρωπάκια…
Όταν μου ζητήθηκε να γράψω κάτι για τα 10 χρόνια του Contra το πρώτο πράγμα που αναρωτήθηκα μέσα μου ήταν “μα καλά ζητάνε από ένα εξαμηνίτικο να σχολιάσει τα άπαντα του Πάπυρος Λαρούς;” που λέγανε και οι παλιοί.
Κι όμως. Στους έξι αυτούς μήνες (από εκεί και το εξαμηνίτικο) που ανήκω κι εγώ στην ομάδα του Contra μπόρεσα να καταλάβω γιατί αυτοί οι… μπλε άνθρωποι κατάφεραν να δημιουργήσουν μέσα σε δέκα χρόνια ένα από τα πιο αξιόπιστα ενημερωτικά μέσα.
Με καθαρά δική μου ευθύνη και του Κώστα Ντάλτα, που αφού τον ευχαριστήσω για την πρόσκληση να συνεργαστώ με το Contra, θα τον εγκαλέσω γιατί δεν μου την είχε κάνει νωρίτερα (τι αχάριστος είμαι), δεν θα καταθέσω καμία προσωπική στιγμή με τα υπόλοιπα παιδιά αφού προς το παρόν αρκέστηκα να ακούω από τις περιγραφές τους και… δεσμεύομαι.
“Θα δεις το κλίμα και μόνος σου” μου είχε πει στην πρώτη μας συνάντηση στα γραφεία του Contra ο Μανόλης Γρηγοράκης και είδα. Είδα μια παρέα να κεντάει χωρίς να αγκομαχάει (αν εξαιρέσουμε κανά δυο ξεφυσήματα του Σταύρου Καραϊνδρου που λίγο έλειψε να με πλευριτώσει). Είδα μια ομάδα να συνεργάζεται τόσο αρμονικά χωρίς καν να μιλάει. Είδα πράγματα που στα 19 χρόνια της περιπέτειάς μου στη Ζούγκλα της δημοσιογραφίας σπάνια έχω συναντήσει.
Ξέρετε, τα εξαμηνίτικα δεν μιλάνε. Μπουσουλάνε και αρχίζουν σιγά σιγά και περπατάνε λίγους μήνες αργότερα. Το δικό μου συνέπεσε με την πρώτη σημαντική επέτειο του Contra. Σίγουρα θα υπάρξουν κι άλλες, πολύ πιο σημαντικές. Κι εγώ -έχοντας πλέον περπατήσει μαζί με την υπόλοιπη ομάδα- εύχομαι να είμαι εδώ και να τις γιορτάσω με όλα τα παιδιά. Χρόνια πολλά Contra.
Νίκος Γκομώλης
Με την υπογραφή…
