Μία από τα ίδια

Τρεις νίκες για τους πρωτοπόρους, δύο ισοπαλίες στους διεκδικητές των ευρωπαϊκών εισιτηρίων, μία ανακοίνωση για την διαιτησία στο «Κλεάνθης Βικελίδης» και μηδενικό θέαμα για μία ακόμη φορά, συνθέτουν τον απολογισμό μιας ημέρας που ελάχιστοι θα βρουν λόγους να θυμούνται.

Κι επειδή μπήκαμε πλέον στην τελική ευθεία και η αποχή από το θεαματικό ποδόσφαιρο αποκτά πλέον και ισχυρή δικαιολογία (προέχει η ουσία και απαγορεύονται τα λάθη), ας ανανεώσουμε την γκάμα των ενδιαφερόντων μας, εκτός κι αν αναδείξουμε την οπαδική μας πλευρά.



Αυτή ναι, θα ικανοποιείται με το βαθμολογικό τρίποντο έστω και με εμφάνιση που δεν βλέπεται, ακόμη και με γκολ δέκα μέτρα οφσάιντ.Άκουσα τον Γιώργο Δώνη να συμφωνεί με το προηγούμενο άρθρο, ότι η ΑΕΚ υποχώρησε αισθητά στην κούρσα του πρωταθλήματος, αλλά εγώ θα διαφωνήσω με την επόμενη διαπίστωσή του ότι «όποιος κι αν κατακτήσει το πρωτάθλημα, δεν θα το αξίζει».



Και θα διαφωνήσω, γιατί μεταξύ των τριών που φαίνεται να διεκδικούν (εγώ επιμένω ότι είναι δύο) τον τίτλο, ουδείς ξεχωρίζει βάσει απόδοσης.Θα μπορούσα να δεχτώ ότι η ΑΕΚ άξιζε το πρωτάθλημα που πήρε ο Παναθηναϊκός το ’95-’96 ή ότι ο Παναθηναϊκός άξιζε το πρωτάθλημα που πήρε το 1999-2000 ο Ολυμπιακός, διότι παρουσίασαν σαφώς καλύτερο θέαμα, αλλά για φέτος είναι ηλίου φαεινότερο ότι θα μιλάμε για επικράτηση μονόφθαλμου σε κούρσα τυφλών.



Δεν υπάρχει καθαρό πλεονέκτημα, αλλά υπάρχει σίγουρα βραχεία κεφαλή.Για θέαμα υπάρχουν και άλλες εθνικές διοργανώσεις που μας προσφέρονται τηλεοπτικά, υπάρχει και το Τσάμπιονς Λιγκ, αν και ούτε από κει τα μηνύματα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά.



Αλλά για την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της Ευρώπης θα έχουμε την ευκαιρία να τα πούμε τις αμέσως επόμενες ημέρες…