Μία προσευχή για τη Φινλανδία

Τόμπολα… Οι δύο που είχαμε νικήσει μάλλον εξουδετερώθηκαν και ο πρώτος από αυτούς που πιθανώς προκριθεί, μακάρι μαζί με εμάς, μας νίκησε. Αφήστε που μπήκε πια και το “μακάρι” μετά το στραπάτσο με τους Σκοπιανούς που μάλλον μεταφυσικά πρέπει να εξηγηθεί. Αν εξηγείται σε μια ομάδα για 40 λεπτά να μην λειτουργεί το παραμικρό.

Η πρώτη συνολικά δύσκολη βραδιά στην Λιθουανία είναι… σε εξέλιξη. Γιατί άλλο να λες δύσκολες τις βραδιές που δεν έχεις τι να κάνεις στο… νεκροταφείο Ντρουσκινινκάι και άλλο η μόνη σου διέξοδος να είναι κουβέντα γύρω από έναν πατατράκ που ούτε ο πιο αισιόδοξος Σκοπιανός πρέπει να περίμενε.

Το μαρτύριο ήταν χωρίς τέλος. Αντε που μας την έκαναν για πλάκα, άντε μετά να έχουν αράξει με τους οπαδούς τους που ήταν σε παραλήρημα και μπροστά από το πούλμαν μας στο πάρκινγκ και να τραβάνε φωτογραφίες. Εκτός πια αν όλα αυτά που συνέβησαν μέσα κι έξω από το γήπεδο τους… τρελάνουν τους δικούς μας και τρώνε σήμερα με Μαυροβούνιο και Κροατία.

Για καλό και για κακό πάντως κι επειδή ήδη τα κομπιουτεράκια έχουν πάρει φωτιά απ’ όλους στο Αλίτους, ας κάνουμε και μια προσευχούλα για το πρώτο ματς της Κυριακής. Ολοι στο πλευρό της Φινλανδίας, μπας και τους βρει χαλαρωμένους του Σκοπιανούς και τους την κάνει την ζημιά.

Διότι συνεχίζοντας να κρατάμε αισιόδοξους τόνους και να την πιστεύουμε την ομάδα ότι θα περάσει, σίγουρα δεν θέλουμε αυτό να γίνει μαζί με ομάδες που τις έχουμε νικήσει. Αρα, χίλιες φορές Φινλανδία από Σκόπια. Πάμε λοιπόν όλοι μαζί πριν πέσουμε για ύπνο ένα ρυθμικό “Σουόμι, σουόμι”, όπως φωνάζουν την Εθνική ομάδα της χώρας τους οι Φινλανδοί. Οι οποίοι παρεμπιπτόντως, μια γειτονιά από ‘δω που μένουν, ξαφνικά αυξήθηκαν για το Σαββατοκύριακο. Λέτε να μείνουν κι άλλο;