Mια σοβαρή κουβέντα για το ντέρμπι
Φτάσαμε 30 Οκτωβρίου. Πέρασαν δυο μήνες από την έναρξη του πρωταθλήματος, τρεις μήνες από την απόκτηση του Μπουμσόνγκ και για πρώτη φορά σήμερα διάβασα αυτό που συζητάμε όλον αυτόν τον καιρό.
Στην τελευταία προπόνηση, ο Νιόπλιας δοκίμασε τον Κατσουράνη ως παρτενέρ του Γάλλου. Νομοτελειακό. Με δεδομένα τα χαρακτηριστικά του Μπουμσόνγκ, αλλά και αυτά των Καντέ, Σαριέγκι, κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, το βλέμμα θα έπεφτε στον Κατσουράνη.
Δεν ξέρω τελικώς αν θα το κάνει απόψε ο Νιόπλιας ή όχι. Και η καλή ή κακή απόδοση απόψε του Κατσουράνη και η χημεία με τον Μπουμσονγκ δεν πρόκειται να αλλάξει την άποψή μου. Αυτό ήταν το σωστό, από την αρχή της χρονιάς. Αυτό, όμως, αφορά το γενικό παζλ του Παναθηναϊκού, το δάσος. Καλώς ή κακώς, τώρα μιλάμε για το δέντρο, το ντέρμπι.
Αν ο Κατσουράνης πάει πίσω, η τριάδα Σιμάο, Ζιλμπέρτο, Καραγκούνη μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική, αλλά δεν ξέρουμε πως θα τους τοποθετήσει ο Νιόπλιας. Για μένα, ο Ζιλμπέρτο πρέπει να είναι μπροστά από τα στόπερ, να πέσει πάνω στον Φουστέρ, να ακολουθήσει την κίνηση του Ισπανού και να τον εμποδίσει να παίξει τις αγαπημένες του “σπόντες” με τους επιθετικούς του Ολυμπιακό. Με δεδομένο πως ο Μιραλάς βγαίνει έξω από την περιοχή και επιτίθεται με πρόσωπο, ο Σίλβα θα πρέπει να είναι εκεί, να αποτρέψει το ένας μ’έναν. Ο λόγος που δεν σκέφτομαι τον Σιμάο μπροστά από την άμυνα, είναι ο Σπυρόπουλος. Βρίσκεται σε μέτρια κατάσταση κι έχει διπλό πρόβλημα. Ο Φετφατζίδης μπορεί να μην έχει δρασκελισμό να τον περάσει “απ’έξω” στο σπριντ, πίσω του όμως έρχεται ο Τοροσίδης. Έτσι, ο Φετφατζίδης παίζει συγκλίνοντας, με την μπάλα στο αριστερό, κοντά στην περιοχή και το πλάτος δεξιά το δίνουν τα ανεβάσματα του Τοροσίδη. Ιδανικός να αποπειραθεί να λύσει το πρόβλημα είναι ο Σιμάο, γιατί αμφιβάλω πως Ζιλμπέρτο και Καραγκούνης είναι σε θέση να βοηθήσουν τον Σπυρόπουλο όσο ο Μοζαμβικανός, που έχει τη σωματοδομή να ακολουθήσει τα τρεξίματα του ασταμάτητου Τοροσίδη.
Το Φετφατζίδης-Τοροσίδης είναι δίδυμο που δικαιολογημένα έχει κάνει τους φίλους του Ολυμπιακού να σκέφτονται πάρτι στην αριστερή πλευρά του Παναθηναϊκού. Στην ίδια πλευρά της ομάδας τους, όμως, τα φώτα πέφτουν στον Ραούλ Μπράβο, την παρουσία εκεί του Γκοβού και τα ανεβάσματα του Βύντρα. Ο Μπράβο πέρασε πολύ δύσκολα απέναντι στον Χαβίτο, στο 2ο ημίχρονο του αγώνα με τον Άρη, ο Ολυμπιακός κινδύνευσε πολύ από την πλευρά του κι ο Βαλβέρδε αναγκάστηκε να βάλει μπροστά του τον Χολέμπας.
Λογικό, λοιπόν, είναι να συμφωνώ με την ελπίδα των φίλων του Παναθηναϊκού για όσα μπορεί να τους δώσει ο Γκοβού απέναντι στον Μπράβο. Έχω, όμως, να προσθέσω κάτι στην σκέψη τους. Τον αδύναμο αριστερό μπακ δεν τον εκμεταλλεύεσαι μόνο παίζοντας από την πλευρά του. Συγκεκριμένα, ο Μπράβο έχει εκθέσει πολλές φορές τον Ολυμπιακό με την αδυναμία του να ανταποκριθεί σωστά ως τρίτος στόπερ σε σέντρα που γίνεται από την απέναντι, πλευρά. Ζητούμενο, λοιπόν, για τον Γκοβού, αλλά και όποιον άλλον “βγει” από εκεί, είναι όταν η μπάλα είναι στα αριστερά, να τρέξουν να πατήσουν περιοχή, να εκμεταλλευτούν το γεγονός πως ο Μπράβο δεν καλύπτει σωστά, όταν Μέλμπεργκ κι Αβραάμ θα είναι απασχολημένοι με τον Σισέ.
Φεύγοντας από τα πρόσωπα, το συνολικό ζητούμενο είναι το ίδιο και στις δύο ομάδες. Η πίεση στην μπάλα, η δυσκολία στην πάσα. Ο Παναθηναϊκός πχ δεν γίνεται να αφήσει Ντούντου κι Ιμπαγάσα να “δουν” με άνεση το γήπεδο. Εκτός από την ποιότητα που έχουν στο ένας μ’έναν ο Ριέρα, ο Μιραλάς κι Φετφατζίδης, ο Ολυμπιακός έχει κι άλλο ένα πλεονέκτημα. Ο Βαλβέρδε είχε τον χρόνο να τους δουλέψει, να τους μάθει να κινούνται συγχρονισμένα χωρίς την μπάλα. Έτσι δεν δημιουργούν ρήγματα μόνο με προσωπική ενέργεια, πηγαίνοντας στην ντρίμπλα, αλλά κι όταν κάνουν ταυτόχρονη, συνδυασμένη κίνηση στον χώρο, την ώρα που κάποιος άλλος έχει την μπάλα. Όταν αυτός ο άλλος είναι ο Ιμπαγάσα, που μπορεί να τους στείλει την μπάλα εκεί που την θέλουν, καταλαβαίνετε πως απαγορεύεται για τον Παναθηναϊκό να τον αφήσει να δει με άνεση την κίνηση των συμπαικτών του.
Για άλλους λόγους, το ίδιο απαγορεύεται να κάνει κι ο Ολυμπιακός. Δεν γίνεται να αφήσει τον οποιοδήποτε παίκτη του Παναθηναϊκό να κοιτάξει ανενόχλητος την περιοχή και να σεντράρει. Το πέταγμα του Σίσε στα 2-3 μέτρα μέσα στην περιοχή δεν αντιμετωπίζεται εύκολα. Συμφωνώ, Μέλμπεργκ κι Αβραάμ είναι κορυφαίο δίδυμο.
Όμως, κανείς αμυντικός στον κόσμο δεν μπορεί να βγαίνει πάντα πρώτος στην μπάλα, επιθετικοί με την έκρηξη του Σισέ θα βρουν κάποια στιγμή που θα επικρατήσουν. Πέρσι πχ στο Φάληρο, όταν Μέλμπεργκ και Σισέ κυνήγησαν μια μπαλιά στον ανοιχτό χώρο, ο σουηδός πρόλαβε με τάκλινγκ. Στο 2ο ημίχρονο, όμως, σε σέντρα από τα αριστερά, ο γάλλος βγήκε πρώτος στη μικρή περιοχή. Το ίδιο συνέβη σε περισσότερες περιπτώσεις και στον 2ο γύρο στο “Σπύρος Λούης”, φάσεις που ο Ολυμπιακός στάθηκε τυχερός.
Επιστρέφοντας στα πρόσωπα, λοιπόν, ο Σισέ είναι το κεντρικότερο πρόσωπο του Παναθηναϊκού, αυτός που με μια στιγμή μπορεί να κάνει ήρωες όλους τους υπόλοιπους. Αντίστοιχο πρόσωπο για τον Ολυμπιακό είναι ο Βαλβέρδε. Όχι φυσικά γιατί θα κρίνει κάτι σε μια στιγμή, απλώς γιατί τώρα δοκιμάζεται η φιλοσοφία του, το σχέδιο που έχει εφαρμόσει μετά την ήττα στην πρεμιέρα. Σ’αυτόν είναι τα φώτα, αυτός είναι μπροστά στην πρόκληση να αποδείξει πως το πλάνο του κάνει και για τα δύσκολα.
Πριν σας δώσω και στοιχηματικές συμβουλές, μια κουβέντα για τους δύο Νο1. Αυτούς που με ένα λάθος, μπορούν να κάνουν άχρηστες όλες τις αναλύσεις και τις συζητήσεις, να ακυρώσουν την προσπάθεια όλων των υπολοίπων. Από την μία ο ντεφορμέ Τζόρβας, που πολλές φορές το τελευταίο διάστημα έχει αντιδράσεις πανικού. Από την άλλη, ο πρωτάρης Πάρντο, tabula rasa. Κανείς δεν ξέρει τι να περιμένει απ’τους δυο τους, μακάρι να είναι καλοί και μετά την λήξη να συζητάμε για τους υπόλοιπους.
Τέλος τα σοβαρά, πάμε στο στοίχημα τώρα, για να κάνουμε και λίγο πλάκα. Αν είσαι Παναθηναϊκός, παίζεις άσο ημίχρονο/άσο τελικό. Κουράγια πολλά δεν υπάρχουν, πιο πιθανός τρόπος να έρθει η νίκη είναι να το βάλει ο Τζιμπρίλ νωρίς, να μπει κι ένα δεύτερο και να λήξει, άντε μωρή πανάθα. Αν είσαι Ολυμπιακός, παίζεις χ ημίχρονο/διπλό τελικό. Μπαίνουμε δυνατά, κρατάμε εύκολα και στο δεύτερο αυτοί καταρρέουν και ο θρύλος τους κάνει πλάκα και πάλι κι άντε γεια.
Αν δεν είσαι τίποτα απ’τα δύο, παίζεις Χ ξερό κι αν ψήνεσαι Χ-Χ. Προτεινόμενο σκορ, 2-2. Δυο γκολ ο Σισέ, ένα ο Μιραλάς κι ένα ο Ντούντου με εκτέλεση πέναλτι, που κέρδισε ο Φετφατζίδης. Για να προλάβω τίποτα περίεργα email, επαναλαμβάνω πως η σοβαρή κουβέντα για το ντέρμπι τελείωσε με την αναφορά στους τερματοφύλακες.
