Μουσικό Διάλειμμα

“Τη καρδιά μου έχεις ραγίσει
και για σένα έχω λιώσει…”

“…μόνο ένα θαύμα τώρα
θα μπορούσε να με σώσει”

“Αχ και να χαν βρει μωρό μου…”

“…μία μηχανή του χρόνου”

“…να γυρίσω λίγο πίσω”

“…να σε βρω και να σε σβήσω”

“Δις…”

“Αχ και να χαν βρει μωρό μου
μία μηχανή του χρόνου
να γυρίσω λίγο πίσω
να σε βρω και να σε σβήσω…”

Ήταν ο Γιάννης και ο Παναγιώτης στο σινεμά και έβλεπαν μια ταινία. Μπροστά τους ήταν ένας καράφλας, γεροδεμένος και ψηλός.
Λέει ο Γιάννης: Γιάννης: – Βάζουμε στοίχημα 5 ευρώ να του δώσω φάπα χωρίς να με σπάσει στο ξύλο;
Παναγιώτης: – Εντάξει.
Του ρίχνει την φάπα ο Γιάννης.
Καράφλας: Τι κάνεις ρε;;; Εχεις τρελαθεί;;;
Γιάννης: – Ρε, Γιώργο, εσύ είσαι;
Καράφλας: – Δεν είμαι ο Γιώργος!
Γιάννης: – Συγνώμη…
Δεν τον έσπασε στο ξύλο ο καράφλας.
Γιάννης: – Δώσε τα 5 ευρώ.
Ο Παναγιώτης τι να κάνει, του τα δίνει.
Μετά από 10 λεπτά.
Γιάννης: – Βάζεις στοίχημα άλλα 5 ευρώ να του δώσω πάλι μία φάπα χωρίς να με δείρει;
Παναγιώτης: – Βάζω! Τώρα δεν μπορεί, θα σε δείρει.
Ρίχνει ο Γιάννης στον καραφλό την φάπα. “ΠΑΦ”!
Γιάννης: – Ρε, Γιώργο εσύ είσαι σίγουρα! Δεν μπορεί!
Καράφλας: – Κύριε, σας το είπα, δεν είμαι ο Γιώργος!!!
Γιάννης: – Δεν γίνεται τέτοια ομοιότητα!
Καράφλας: – Πολλοί άνθρωποι μοιάζουν μεταξύ τους…
Γιάννης: – Εχετε δίκιο… Συγνώμη.
Ο Γιάννης πάλι κέρδισε το στοίχημα και παίρνει πάλι άλλα 5 ευρώ.
Ο Καράφλας φεύγει από εκείνη την θέση που καθόταν και πάει να κάτσει πιο πάνω.
Γιάννης: – Τώρα βάζεις στοίχημα άλλα 5 ευρώ να πάω εκεί πάνω και να του ρίξω άλλη μία φάπα;
Παναγιώτης: – Βάζω! Βάζω! Τώρα σίγουρα θα σε δείρει! Σίγουρα!
Πάει ο Γιάννης πιο πάνω να κάτσει. Πάει στον καράφλα και του ρίχνει μία φάπα:
– Εδώ είσαι, ρε Γιώργο, και ρίχνω φάπες στον άλλον συνέχεια;;;

Ένας τύπος, βρώμικος και σουρωμένος, ανεβαίνει σ’ ένα λεωφορείο. Κάθεται δίπλα σ’ έναν παπά, τραβάει μια ρουφηξιά από ένα φλασκί, βγάζει μια τσαλακωμένη εφημερίδα απ’ την τσέπη, σκουπίζει μ’ αυτήν το λερωμένο από κραγιόν και ποτό πρόσωπό του και αρχίζει να τη διαβάζει. Σε κάποια στιγμή, γυρνάει στον παπά και του λέει:
– «Πάτερ, συγγνώμη για την ενόχληση αλλά, μήπως ξέρετε τι προκαλεί την αρθρίτιδα;»
– «Η έκλυτη ζωή, η επαφή με φτηνές και διεστραμμένες γυναίκες, το αλκοόλ και η αυτοπεριφρόνηση τέκνο μου», του λέει με στόμφο και περιφρόνηση ο παπάς.
– «Να με πάρει και να με σηκώσει!» μουρμουρίζει ο μέθυσος και ξαναβυθίζεται στην εφημερίδα του.
Ο παπάς ξανασκέφτεται αυτό που είπε, μετανιώνει για τον τρόπο του και λέει απολογητικά:
– «Συγγνώμη τέκνο μου, δεν έπρεπε να σου μιλήσω έτσι απότομα. Για πες μου, όμως, πόσο καιρό έχεις αρθρίτιδα;»
– «Δεν έχω πάτερ, αλλά μόλις διάβασα πως έχει ο Πάπας…»

Ένας τύπος κολλάει στη λάσπη σε ένα χωματόδρομο κάπου στην επαρχία. Μετά απο λίγο περνάει από την περιοχή ένας αγρότης με το τρακτέρ του και μετά από διαπραγματεύσεις δέχεται για 20 ευρώ να τον ξεκολλήσει από τη λάσπη.
– «Φίλε, εγώ αν ήμουν στη θέση σου, με τέτοιες τιμές θα παράταγα τα χωράφια και θα ξεκόλλαγα αυτοκίνητα από τη λάσπη, μέρα και νύχτα».
– «Μπα, αυτό δεν γίνεται, αδύνατον».
– Και γιατί;
– «Γιατί τη νύχτα γεμίζω νερά το δρόμο!»

Με την υπογραφή…