Νίκη για να τελειώνουμε
Η ρεαλιστική προσέγγιση του Γιώργου Σαμαρά «Το βασικό είναι να μην χάσουμε. Αν δεν έρθει η νίκη καλή είναι και η ισοπαλία...» έχει μεν λογική αν θυμηθούμε σε τι αδιέξοδο μας έβαλε το καλοκαίρι του 2005 η απρόσμενη εντός έδρας ήττα από την Ουκρανία, αλλά αν υιοθετηθεί ως φιλοσοφία της Εθνικής ομάδας για το συγκεκριμένο παιχνίδι, φοβάμαι πως θα το φέρει ακριβώς στα μέτρα των Τούρκων που εξυπηρετούνται ακόμη περισσότερο με την ισοπαλία και θα την επιδιώξουν.
Ο 3ος όμιλος της προκριματικής φάσης του Euro 2008 είναι ένα μίνι πρωτάθλημα τριών φαβορί και τεσσάρων αουτσάιντερ που δεν δείχνουν να μπορούν όχι μόνο να διεκδικήσουν την πρόκριση, αλλά έστω να παίξουν ρόλο ρυθμιστή. Μετά από τις πρώτες τέσσερις αγωνιστικές
καμία από τις υπόλοιπες ομάδες δεν έχει καταφέρει να κόψει βαθμό από κάποιο φαβορί. Η Ελλάδα πέρασε από Μολδαβία και Βοσνία, ενώ η Νορβηγία και η Τουρκία πέρασαν από τη Βουδαπέστη.
Με τις υπόλοιπες ομάδες να έχουν χάσει ουσιστικά τις ελπίδες τους για πρόκριση ελαχιστοποιούνται και οι πιθανότητες να προβάλουν σοβαρή αντίσταση στους τρεις μεγάλους. Συνεπώς, η πρόκριση αναμένεται να κριθεί στα 6 παιχνίδια μεταξύ των τριών φαβορί, εκεί όπου ήδη η Ελλάδα μετράει μια νίκη σε βάρος της Νορβηγίας. Με ισοπαλία στον αγώνα του Σαββάτου η ελληνική ομάδα ενδέχεται να χρειαστεί στη συνέχεια αποτέλεσμα στο Οσλο (12/9) ή στην Κωνσταντινούπολη (17/10) και καλό θα ήταν να μην χρειαστεί να παίξουμε την πρόκριση μακριά από το Καραϊσκάκη.
Με νίκη αφήνει πίσω στη βαθμολογία και την Τουρκία, η οποία μετά από 4 ημέρες θα βγάλει τα μάτια της με τη Νορβηγία σε ουδέτερο γήπεδο (στη Φρανκφούρτη). Αν η Ελλάδα πάρει το ματς του Σαββάτου έχει την ευκαιρία να φτάσει στην απόλυτη συγκομιδή των 21 βαθμών μετά από τα πρώτα 7 παιχνίδια, καθώς την Τετάρτη παίζει στη Βαλέτα με την αδύναμη Μάλτα και τον Ιούνιο υποδέχεται στο Καραϊσκάκη την Ουγγαρία και τη Μολδαβία.
Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια ο Οτο Ρεχάγκελ πηγαίνει σε ένα κρίσιμο παιχνίδι έχοντας το οπλοστάσιο πλήρες, καθώς όλοι οι τραυματίες (Καραγκούνης, Μπασινάς, Χαριστέας) αποθεραπεύτηκαν την κατάλληλη στιγμή. Επίσης είναι μία από τις σπάνιες φορές που σχεδόν όλοι οι παίκτες του κορμού της Εθνικής ομάδας έχουν θέση βασικού στους συλλόγους τους και οι πιο πολλοί από αυτούς βρίσκονται σε εξαιρετική αγωνιστική κατάσταση. Την ίδια ώρα οι Τούρκοι έχουν ένα σωρό προβλήματα (εκτός οι Μπαστούρκ, Χαλίλ Αλτιντοπ, Νιχάτ, Ζαν, Τουράν, Σαχίν, ντεφορμέ ο τερματοφύλακας Βολκάν) και μετά την ανανέωση που έκαναν δεν έχουν δοκιμαστεί ακόμη στα δύσκολα για διαπιστώσουμε αν πρόκειται για ποιοτική ομάδα με συμπαγή άμυνα όπως η προηγούμενη φουρνιά (η οποία εκποσωπείται από τους 35+ Σουκούρ, Τουνγκάι, Εμρέ Ασίκ).
Οι συνθήκες μοιάζουν λοιπόν ιδανικές για να διεκδικήσουμε τη νίκη που, όπως εύστοχα παρατήρησε ο Σεϊταρίδης, ισοδυναμεί κατά 99% με πρόκριση για τα γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας το καλοκαίρι του 2008. Η ατμόσφαιρα στο γήπεδο θα είναι καυτή – ελπίζω ποδοσφαιρική και όχι εθνικιστική – και ο… σεληνιασμένος Φάνης Γκέκας μας υποσχέθηκε πως φυλάει κι ένα τεμάχιο για αυτό το ματς. Νομίζω πως και το ένα θα είναι αρκετό. Γκολ και φύγαμε για τα τελικά…
