Ο δεκάλογος του Αλβαρο Ρεκόμπα (vids)

Ο Αλβαρο Ρεκόμπα για τα επόμενα δύο χρόνια θα φορά τη φανέλα των “κυανερύθρων” και το ποδοσφαιρικό βιογραφικό του -η καταγραφή του οποίουαρχίζειαπό το 1993- τον καθιστά πρωταγωνιστή (ή τουλάχιστον εκ των πρωταγωνιστών) της νέας σεζόν.

Το contra.gr σας παρουσιάζει δέκα πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε για τον “Τσίνο” (που σημείναι “Κινέζος” στα ισπανικά, παρατσούκλι που απέκτησε λόγω των ανατολίτικων χαρακτηριστικών του προσώπου του) και τα οποία σκιαγραφούν τόσο τον ποδοσφαιριστή Ρεκόμπα, όσο και την προσωπικότητα Ρεκόμπα που στην προκειμένη περίπτωση καθόρισε εν πολλοίςτην καριέρα του Ουρουγουανού επιθετικού.

1. Αλλαγή ρότας για έναν τσακωμό

Το σπουδαίο ταλέντο του δεν μπορούσε να περιοριστεί στην Ντανούμπιο και μετά από τρεις σεζόν, 58 αγώνες και 62 τέρματα, ήρθε η ώρα της μεταγραφής. Ο μάνατζέρ του, Πάκο Κασάλ, διαπραγματευόταν τη μεταγραφή του στην Πενιαρόλ, ωστόσο τσακώθηκε με τους διοικούντες και “έκλεισε” μεταγραφή στην “αιώνια” αντίπαλό Νασιονάλ. Εκ των υστέρων, ο καυγάς αυτός φαίνεται πως οδήγησε στην καλύτερη δυνατή επιλογή, αφού μετά από30 γκολ σε 27 αγώνες της Νασιονάλ, τον εντόπισε για λογαριασμό της Ιντερ ο κορυφαίος βετεράνος μέσος της, Σάντρο Ματσόλα, και “σφράγισε” τη μεταγραφή του έναντι 3,7 εκατομμυρίων ευρώ το 1997.

2. Ονειρικό “νερατζούρο” ντεμπούτο

Το πρώτο παιχνίδι του με την Ιντερ συνέπεσε με το ντεμπούτο της πιο ακριβής μεταγραφής στον κόσμο, αυτής του Ρονάλντο.Τηνοποία και επισκίασε!Κόντρα στην Μπρέσια, οι “νερατζούρι” βρέθηκαν πίσω στο σκορ με 1-0 και είκοσι λεπτά πριν τη λήξη ο Τζίτζι Σιμόνι ρίχνει στον αγώνα τον Ρεκόμπα. Ενα σουτ από τα 35 μέτρα και μία εκπληκτική μακρινή εκτέλεση φάουλ έδωσαν τη νίκη στους Μιλανέζους. Λίγο αργότερα, ένα γκολ από το κέντρο του γηπέδου κόντρα στην Εμπολι, το καλύτερο γκολ της καριέρας του για τον ίδιο, τον τοποθέτησε στους καλύτερους σύγχρονους αριστεροπόδαρους του κόσμου.

3. Ο ερωτευμένος… Μοράτι

Το ταλέντο του Ρεκόμπα αδιαπραγμάτευτο. Κάνοντας και ένα εξαιρετικό ντεμπούτο, δεν ήθελε πολύ ώστε ο ακραιφνής ποδοσφαιρόφιλος Μάσιμο Μοράτι να τον… ερωτευτεί. Τον έκανε τον πιο ακριβοπληρωμένο παίκτη του κόσμου για ένα διάστημα, τον κράτησε στην ομάδα με κλειστές συνεργασίες όταν όλοι οι σύμβουλοί του τού έλεγαν να τον αφήσει να φύγει και το αποκορύφωμα ήρθε σε ένα παιχνίδι προκριματικών του Τσάμπιονς Λιγκ με αντίπαλο την Σαχτάρ Ντόνετσκ, όταν κάτω από το σακάκι του, ο Μοράτι φορούσε φανέλα της Ιντερ με το όνομα του Ρεκόμπα. Ο Ουρουγουανός αποδίδει αυτήν τη λατρεία στο γεγονός ότι ποτέ δεν προκάλεσε προβλήματα και αρνείται ότι ο ιδιοκτήτης των “νερατζούρι” έκανε παρεμβάσεις στο έργο των προπονητών, διότι εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο τότε θα είχε περισσότερες συμμετοχές στην ενδεκάδα.

4. Η υπόθεση του πλαστού διαβατηρίου

Το 1999 ο Ρεκόμπα έζησε μία από τις πιο “μελανές” στιγμές της καριέρας του, αφού αποκαλύφθηκε ότι αγωνιζόταν ως κοινοτικός με πλαστό ιταλικό διαβατήριο. Του επιβλήθηκε ποινή ενός έτους, η οποία μειώθηκε σε τέσσερις μήνες μετά από έφεση και ουσιαστικά η καριέρα του σώθηκε από αυτήν την κατάληξη. Δεν συνέβη το ίδιο με τον γενικό διευθυντή των “νερατζούρι”, Γκαμπριέλε Οριάλι, ο οποίος τιμωρήθηκε πιο αυστηρά και ουσιαστικά εξωθήθηκε στην αποχώρηση από τα του ποδοσφαίρου. Χαρακτηριστική είναι η στάση του Λουτσιάνο Μότζι, στο πλαίσιο της δίκης γιατο Calciopoli, αφού κάθε φορά που του ανέφεραν το πέναλτι που δεν δόθηκε στην Ιντερ το 1998 στο ματς με τη Γιουβέντους, ανταπαντούσε πως σε αυτό το παιχνίδι δεν έπρεπε να αγωνίζεται ο Ρεκόμπα.

5. Το “χρυσό” συμβόλαιο

Το 1999-00 ο Ρεκόμπα επέστρεψε από το δανεισμό του στην Βενέτσια και σε 28 παιχνίδια σημείωσε 10 γκολ. Το συμβόλαιό του έληγε και ο εκπρόσωπός του, Πάκο Κασάλ, μίλησε με τον Μοράτι τονίζοντάς του πως ο πελάτης του πρέπει να θεωρείται ελεύθερος. Ο Μοράτι δεν ήθελε να χάσει το αγαπημένο παιδί του, τη στιγμή που οι “Σειρήνες” πλήθαιναν γύρω του και αποφάσισε να κάνει κίνηση-ματ και να του προσφέρει το υψηλότερο συμβόλαιο στον κόσμο εκείνη την εποχή. Ο Ουρουγουανός επιθετικός θα εισέπραττε ετησίως 10,5 εκατομμύρια ευρώ, ήτοι 5 εκατομμύρια ευρώ καθαρά και θα γινόταν ο πλέον ακριβοπληρωμένος ποδοσφαιριστής της υφηλίου. “Τώρα θα πρέπει να ξεπληρώσω την Ιντερ”, είχε δηλώσει, αλλά εκείνο το “βασιλικό” συμβόλαιο αποδείχθηκε και η κατάρα του. Εκτότε άρχισε μία πτωτική πορεία δίχως τέλος και η περίπτωσή του έγινε το βασικό αντιπαράδειγμα κατασπατάλησης χρημάτων στα “πέτρινα” χρόνια της Ιντερ. Οταν χρειάστηκε να μειώσει τις απολαβές του για το καλό του συλλόγου, δέχθηκε δίχως πολλές συζητήσεις, αλλά πλέον το συμβόλαιό του τον είχε στιγματίσει.

6. Ο “πονοκέφαλος” των προπονητών

Η παρουσία του Ρεκόμπα στον πάγκο της Ιντερ ήταν συνήθης. Ο κάθε προπονητής που περνούσε από τους “νερατζούρι” (και τα τελευταία 10 χρόνια ήταν πολλοί) δεν ήθελε να βάλει τον Ουρουγουανό στην ενδεκάδα. Οχι γιατί είχε κάτι μαζί του, αλλά διότι δεν… ήξερε που να τον τοποθετήσει. “Φουνταριστό”, περιφερειακό επιθετικό, αριστερά στην επίθεση ή στο κέντρο, “δεκάρι”; Ο Εκτορ Ραούλ Κούπερ απολύθηκε επειδή δεν χρησιμοποιούσε στο τέλος της θητείας του τον πιο ακριβοπληρωμένο ποδοσφαιριστή του ρόστερ (τον οποίο στην αρχή τον είχε αριστερά στο κέντρο), ο Αλμπέρτο Τζακερόνι προσπάθησε να τον χρησιμοποιήσει ως κεντρικό μέσο, αλλά δεν του βγήκε, το ίδιο και ο Μιρτσέα Λουτσέσκου, ο οποίος τον έστειλε εν τέλει δανεικό στη Βενέτσια (αλλά ο Ρεκόμπα τον θεωρεί ως τον πιο ευγενικό τεχνικό που έχει συνεργαστεί). Μόνο ο Βάλτερ Νοβελίνο τον χρησιμοποίησε μπροστά αριστερά στον εξάμηνο δανεισμό του στη Βενέτσια και του βγήκε με 10 γκολ και 9 ασίστ σε 19 αγώνες (και εξασφάλιση της παραμονής της ομάδας), αλλά αργότερα στην Τορίνο δεν συνέβη το ίδιο. Με τον Μάρκο Ταρντέλι οι σχέσεις του ήταν ψυχρές (ήταν και πάλι στον πάγκο), ωστόσο όπως και με τους υπόλοιπους πλέον μιλάνε δίχως να θυμούνται τα παλιά και τον παραγκωνισμό του. “Μου λένε ότι ήμουν ο καλύτερος παίκτης που είχαν ποτέ. Τους απαντώ ότι έπρεπε να το σκεφτούν τότε”, δηλώνει ο ίδιος.

7. Ρεκόμπα-μανια

Οταν ένας ποδοσφαιριστής θεωρείται από μία μερίδα φιλάθλων ως το μεγαλύτερο ταλέντο που έχει φτάσει στη Serie A μετά τον Μαραντόνα, είναι λογικό να τύχει και της ανάλογης λατρείας. Η Ιλάρια, λοιπόν, μία μεγάλη φαν του Ουρουγουανού και της Ιντερ, ίδρυσε το πρώτη επίσημο κλαμπ της Ιντερ αφιερωμένο στον Ρεκόμπα. Για να γίνει η αρχή χρειαζόταν πενήντα μέλη, ωστόσο έφτασε και ξεπέρασε τον απαιτούμενο αριθμό πολύ γρήγορα και όχι μόνο από Μιλανέζους, αφού το ταλέντο του ήταν απολύτως παραδεκτό από όλους τους φιλάθλους.

8. Παρών στις “μαύρες σελίδες”

Παίζοντας δέκα χρόνια στην Ιντερ, γνώρισε και τα “πέτρινα” χρόνια της ομάδας, μέχρι τον πρώτο τίτλο (έστω και στα χαρτιά) το 2006, μετά από περίπου δύο δεκαετίες. Το 1998, για παράδειγμα, η Ιντερ έδινε μάχη για το πρωτάθλημα, αλλά στο περίφημο ντέρμπι με τη Γιουβέντους τέσσερις αγωνιστικές πριν το τέλος, ένα πέναλτι που δεν δόθηκε ποτέ πάνω στον Ρονάλντο από τον διαιτητή Πιέρο Τσεκαρίνι την καταδίκασε. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στο παιχνίδι με τη Λάτσιο την τελευταία αγωνιστική όλα έδειχναν ότι η Ιντερ θα κέρδιζε και θα έπαιρνε το σκουντέτο, αλλά προς έκπληξη όλων έχασε 4-2 με κατεβασμένα τα χέρια. Παρών και στην εντός έδρας ταπεινωτική συντριβή με 6-0 από τη Μίλαν, καθώς και στον αποκλεισμό κόντρα στη Βιγιαρεάλ στο Τσάμπιονς Λιγκ. Οσο για τον ίδιο, στάθηκε μοιραίος στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ το 2000, όταν έχασε πέναλτι κόντρα στη Χέλσινγκμποργκ και οι “νερατζούρι” δεν έφτασαν ποτέ μέχρι τους ομίλους.

9. Ο διεθνής Ρεκόμπα

Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Κορούνια, κόντρα στην Ισπανία (2-2) σε φιλικό στις 18 Ιανουαρίου του 1995. Εκτοτε, όποτε ήταν υγιής, ήταν βασικός και αναντικατάστατος στην ενδεκάδα της “τσελέστε” και μέχρι την αναμέτρηση με τη Βραζιλία για τη φάση των ομίλων του Κόπα Αμέρικα το 1997, μετρούσε 69 συμμετοχές και 12 γκολ. Ενίοτε, φόρεσε και το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Το 2002 συμμετείχε στο Μουντιάλ της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας, σκόραρε στην ισοπαλία 3-3 με τη Σενεγάλη στην 3η αγωνιστική των ομίλων, αλλά η Ουρουγουάη ήθελε νίκη για να προκριθεί. Τον Σεπτέμβριο του 2005 σημείωσε το νικητήριο γκολ στο παιχνίδι με την Αργεντινή στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, η χώρα του τερμάτισε πέμπτη στον όμιλοκαι οδηγήθηκε σε μπαράζ με την Αυστραλία. Στον επαναληπτικό ο Ρεκόμπα σκόραρε, ο προπονητής του τον αντικατέστησε, όμως, και δίχως αυτόν στη διαδικασία των πέναλτι η Ουρουγουάη έχασε με 4-2 και αποκλείστηκε.

10. “Ο κορυφαίος… σχεδόν μεγάλος παίκτης”

Τα αφιερώματα που έχουν γραφτεί για το αριστερό πόδι του Ρεκόμπα πάμπολλα και σε κάθε γλώσσα. Ολα έχουν τον ίδιο παρονομαστή: πρόκειται για σπουδαίο παίκτη, “πύλινο” και δίχως προσωπικότητα. Μία κλασική περίπτωση “ναι μεν, αλλά…”. Το σχετικό άρθρο του “Guardian” το 2003 με τίτλο “Ο γρίφος Ρεκόμπα” έλεγε ακριβώς αυτό το πράγμα. Χαρακτηριστικά, μάλιστα, ανέφερε πως εάν ο Ρεκόμπα είχετην προσωπικότητα του Ραούλ ( “ενός ποδοσφαιριστή που διαθέτει το 1/8 του ταλέντου του Ρεκόμπα”) τότε θα μπορούσε να γίνει το next best thing στην Ιταλία μετά τον Μαραντόνα. “Ο κορυφαίος… σχεδόν μεγάλος παίκτης”, είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική πρότασή του κειμένου που αντικατοπτρίζει έναν ποδοσφαιριστή που έχει τραυματιστεί από τα… δόντια και το σαγόνι, μέχρι τον αστράγαλο και που ποτέ δεν δούλεψε όσο έπρεπε για να βοηθήσει τον εαυτό του να ξεδιπλώσει πλήρως το πηγαίο ταλέντο του.