ΣΤΗΛΕΣ

Ο δεκάλογος του τίτλου

Οι δέκα λόγοι για τους οποίους ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το πρωτάθλημα. Ο Δημήτρης Κριτής αναλύει την πορεία του πρωταθλητή. Το πράσινο γλέντι στα μπουζούκια (vids+photos). Σισέ: "Νταμπλ και Μουντιάλ". Πατέρας: "Θα εισηγηθώ την παραμονή του Νιόπλια". Το αλφαβητάρι της κορυφής. (vids)

Ο δεκάλογος του τίτλου
Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε και τυπικά το πρωτάθλημα Ελλάδας, μετά από μια περιπετειώδη χρονιά, στη διάρκεια της οποίας η εναλλαγή ζεστού-κρύου έγινε σήμα κατατεθέν και δεύτερη φύση.

Έχτισε διαφορές και τις έχασε, βρέθηκε ακόμη και να κυνηγάει μετά το ντέρμπι «αιωνίων» του πρώτου γύρου, αλλά στο τέλος έκοψε πρώτος το νήμα του φετινού αγώνα αντοχής.

Δεν είναι βέβαια θέμα τύχης, ούτε αποτέλεσμα συγκυριών, αλλά απλή ποδοσφαιρική λογική. Για μία σειρά από λόγους, οι πράσινοι επέστρεψαν στην ελληνική κορυφή και καταθέτουμε ευθύς αμέσως τους δέκα βασικότερους, χωρίς ιδιαίτερη σειρά αξιολόγησης.

1) Είχε περισσότερους από ποτέ παίκτες-προσωπικότητες που τον έβγαλαν από το αδιέξοδο όταν χρειάστηκε, υπογράφοντας φαρδιά πλατιά τις νίκες του. Κρατώντας μόνο τα παιχνίδια που κρίθηκαν στη διαφορά ενός τέρματος, οι πράσινοι πήραν τρία από τον Κατσουράνη, δύο από τον Σισέ, ενώ από μία καθοριστική νίκη πρόσφεραν οι Λέτο, Σαλπιγγίδης, Νίνης και Βύντρα.

2) Παρ’ ότι μεταγραφικά δούλεψε περισσότερο για τη βασική ενδεκάδα και λιγότερο για τις εναλλακτικές λύσεις, αποδεδειγμένα είχε το μεγαλύτερο βάθος πάγκου από κάθε ανταγωνιστή του. Μπορεί να μην άλλαξε τη ροή πολλών αγώνων με τις αλλαγές, αλλά στο επίπεδο επιλογών και διαχείρισης η διαφορά ήταν τεράστια.

3) Είχε μακράν την καλύτερη προετοιμασία για το σύνολο της αγωνιστικής περιόδου. Όχι μόνο σε επίπεδο φυσικής κατάστασης των ποδοσφαιριστών, αλλά και σε αγωνιστική εικόνα. Απουσίασαν τα μακρά διαστήματα ντεφορμαρίσματος άλλων εποχών, αλλά κι όταν παρατηρήθηκαν κάποια περιορίστηκαν σε πρόσωπα και όχι ομαδική «κοιλιά».

4) Είχε καλά αποδυτήρια και απορρόφησε με πρωτόγνωρη μαεστρία τους κραδασμούς κακών αποτελεσμάτων μέσα στη σεζόν. Είτε επί εποχής Τεν Κάτε, είτε με τον Νίκο Νιόπλια στον πάγκο, οι πράσινοι συνήλθαν αμέσως μετά από ανεπιτυχή αποτελέσματα ή κακές εμφανίσεις και δεν τους πήραν από κάτω.

5) Ο χρόνος απομάκρυνσης του προπονητή ήταν καταλυτικός, όχι τόσο λόγω θεαματικής διαφοράς που εμφάνισε στην πράξη ο διάδοχός του, όσο γιατί κατέστη σαφές ότι χάθηκε ένα επικίνδυνο ελαφρυντικό για το ποδοσφαιρικό τμήμα. Σήμανε καμπανάκι και το άκουσαν όλοι. Δεν υπήρχε πλέον Τεν Κάτε να φταίει για όλα…

6) Είχε καλύτερη αντιμετώπιση από τη διαιτησία. Δεν του έδωσε παιχνίδια, αλλά ήταν η πρώτη φορά που δεν του στέρησε κιόλας και αυτό από μόνο του ήταν θεαματική διαφορά, που αποτυπώθηκε και στη συμπεριφορά των παικτών του στον αγωνιστικό χώρο. Εγκαταλείφθηκε το σύστημα «περικυκλώστε το ρέφερι, μπας και σώσουμε κανά κουκούτσι» και ο all time γκρινιάρης Καραγκούνης έβρισκε συμπαράσταση μόνο σε κάποιες γκριμάτσες του Σισέ για λανθασμένες υποδείξεις οφσάιντ.

7) Είχε υψηλότερο κίνητρο ως ομάδα. Οι παίκτες αντιλήφθηκαν ότι πρέπει να έχουν θέση και στην επόμενη ημέρα του Παναθηναϊκού, γιατί είναι τεράστιο επαγγελματικό συμφέρον. Από την άλλη γνώριζαν ότι με Μουντιάλ το καλοκαίρι και δυο χούφτες διεθνείς, θα ήταν καταστροφικό να υπάρξουν αγωνιστικές υποχρεώσεις προκριματικών φάσεων. Συν του ότι φυσικά η αποχή από τους τίτλους για έξι χρόνια ήταν διάστημα μη ανεκτό περαιτέρω.

8) Λειτούργησε ως ομάδα, από την κορυφή μέχρι τα νύχια και με ένστικτο αυτοσυντήρησης. Η διαρκής παρουσία του προέδρου στην Παιανία και οι συχνές κουβέντες με τους ποδοσφαιριστές, κατέστησαν το ποδοσφαιρικό τμήμα κοινωνό της συνολικής λειτουργίας. Η δεύτερη συνεχόμενη απώλεια του Τσάμπιονς Λιγκ θα ήταν ισχυρό πλήγμα για τη διοικητική συνοχή, αλλά και τα οικονομικά του συλλόγου και αυτό υπήρχε σε όλους στο πίσω μέρος του μυαλού.

9) Είχε υπομονή και ανοχή από την εξέδρα. Όχι ότι έλειψαν οι μουρμούρες στη διάρκεια της χρονιάς (και πέρσι και φέτος), αλλά δεν είχαν επ’ ουδενί την ένταση προηγούμενων χρόνων. Ο κόσμος στάθηκε περισσότερο κοντά στην ομάδα και με τα αλλεπάλληλα sold out εξαφάνισε την ανασφάλεια που κυρίευε τους ποδοσφαιριστές κάθε φορά που τον πλήγωναν.

10) Είχε αέρα υπεροχής σε όλα τα επίπεδα. Κυρίως στο διοικητικό κομμάτι, όπου η παρουσία τόσων ισχυρών ονομάτων εγγυάται, ακόμη και μέσα από τις κόντρες τους, το μέλλον. Δεν ήταν λίγες οι φορές άλλωστε, που οι διαφωνίες των μετόχων πήραν τα φώτα της δημοσιότητας μακριά από τα πρόσκαιρα προβλήματα της ομάδας, βοηθώντας την έτσι να συνέλθει χωρίς πίεση.

Για την επόμενη ημέρα θα συζητήσουμε προσεχώς. Γιατί έχει πολύ ψωμί…

Βήματα τίτλου σε βίντεο

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ