Ο δεκάλογος του Τζιμπρίλ Σισέ (vids)

1. Χρωστάει τις βάσεις της καριέρας του στο προπονητικό τοτέμ της Οσέρ, τον επί σαράντα χρόνια προπονητή της Οσέρ, Γκι Ρου. Το 1996, σε ηλικία 15 ετών, ο Σισέ εντάχθηκε στις περίφημες ακαδημίες των Βουργουνδών από τη Νιμ Ολιμπίκ όπου ανήκε και δύο χρόνια αργότερα έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα. Παράλληλα αγωνιζόταν με τη δεύτερη ομάδα και το 1999 κέρδισε το Κύπελλο Νέων. Ο Ρου τον εμπιστεύτηκε για βασικό πρώτη φορά το 2000-01, όταν και σημείωσε τα πρώτα του γκολ (8 σε 25 εμφανίσεις). Την επόμενη σεζόν αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ με 22 γκολ σε 29 εμφανίσεις και το 2003 κατέκτησε το πρώτο του τρόπαιο, το Κύπελλο Γαλλίας. Το 2004 κατέκτησε και πάλι τον τίτλο του πρώτου σκόρερ της Ligue 1 με 26 γκολ σε 38 παιχνίδια, μπροστά από τον Ντιντιέ Ντρογκμπά, ο οποίος πήρε μεταγραφή το ίδιο καλοκαίρι με τον Σισέ στην Αγγλία και την Τσέλσι, έναντι 28 εκατομμυρίων ευρώ. Η φιλία του Ρου με τον Ζεράρ Ουγέ έστελνε τον Σισέ στο Μέρσεϊσαϊντ (έχοντας 70 γκολ σε 128 ματς με την Οσέρ) για 16 εκατομμύρια ευρώ, ωστόσο δεν πρόλαβε τον Γάλλο τεχνικό στον πάγκο, αφού απολύθηκε και αντ’ αυτού συνεργάστηκε με τον Ράφα Μπενίτεθ.

2. Οταν το 2004 ο Σισέ έπαιρνε μεταγραφή στη Λίβερπουλ, ξύρισε το πολύχρωμο κεφάλι του και κάποιοι κακεντρεχείς είπαν ειρωνικά πως το έκανε για να μην τρομάξουν οι φίλοι των «κόκκινων» πιστεύοντας ότι η ομάδα τους έπαιρνε ξανά πίσω τον Αμπέλ Σαβιέρ. Δεν άντεξε για πολύ, όμως, και σύντομα αποτύπωσε την… καλλιτεχνική φύση του στα μαλλιά του και στο ντύσιμό του. Από τα 8 του χρόνια, εξάλλου, δοκίμαζε ρούχα των μεγαλύτερων αδερφών του, μιας και αρέσκεται στους στυλιστικούς πειραματισμούς. Εχει σχεδιάσει κάθε είδους σχήμα με τις πολυσυζητημένες κομμώσεις του, έχει δοκιμάσει διάφορα χρώματα (σημειολογικά, έχει βάψει και πράσινα τα μαλλιά του) και φυσικά σε αυτό τον βοηθάει και η σύντροφος της ζωής του, αφού η σύζυγός του Τζουντ Λίτλερ είναι κομμώτρια! Το αποκορύφωμα της εκκεντρικότητάς του, πάντως, είναι ο γάμος του. Συγκεκριμένα, το γαμπριάτικο κοστούμι του, το οποίο είχε το χρώμα της… Λίβερπουλ! Φυσικά δεν πρέπει να λησμονήσουμε (δεν είναι εφικτό εξάλλου) τα τατουάζ που καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος του σώματός του. Οταν αποκτήθηκε από τη Λίβερπουλ, είχε μόλις… 12. Είχε δηλώσει, μάλιστα, πως εάν οι «κόκκινοι» κατακτούσαν το πρωτάθλημα ή το Τσάμπιονς Λιγκ θα έκανε το σήμα τους τατουάζ. Αυτήν τη στιγμή, έχει ξεπεράσει τα 40 και προφανώς δεν έχει σκοπό να σταματήσει.

3. Ο Σισέ ποτέ δεν μπόρεσε να στεριώσει στο «Ανφιλντ» και η μοίρα τα έφερε έτσι ώστε τόσο η άφιξή του, όσο και η αποχώρησή του να συνδυαστεί με έναν σοβαρό τραυματισμό. Η σεζόν 2004-05 άρχισε με γκολ στο ντεμπούτο του Σισέ κόντρα στην Τότεναμ, ωστόσο τον Οκτώβριο τραυματίστηκε και ουσιαστικά έχασε τη σεζόν. Το επόμενο καλοκαίρι ο Πίτερ Κράουτς πήρε τη φανέλα του «φουνταριστού» του Μπενίτεθ και ο Σισέ μετακύλησε στο δεξί άκρο της μεσαίας γραμμής, μία θέση στην οποία προσαρμόστηκε αγωνιστικά, αλλά ποτέ δεν αποδέχθηκε. Χαρακτηριστικό είναι πως στα ευρωπαϊκά ματς όπου αγωνιζόταν ως επιθετικός, σημείωσε 8 γκολ (σε 14 αγώνες). Το τέλος του 2005-06 τον βρήκε υπό παραχώρηση, ώστε να και ο ίδιος να παίξει το ποδόσφαιρο που επιζητούσε και η Λίβερπουλ να βρει έναν πιο ταιριαστό ποδοσφαιριστή στα πλάνα του Μπενίτεθ. Ο τραυματισμός του τελικά δεν ανέκοψε την επιστροφή του στην πατρίδα για λογαριασμό της Μαρσέιγ, έστω κι αν ούτε εκεί κατάφερε (όταν πλέον ήταν υγιής), να σημειώσει τα γκολ που θα ήθελε. Τη σεζόν 2007-8, την μοναδική του πλήρη σεζόν ως επιθετικός μετά τα χρόνια της Οσέρ, είχε 16 γκολ σε 35 αγώνες και γνώρισε δύσκολες μέρες στο πρώτο μισό. Εκλεισε εντυπωσιακά τη χρονιά, όμως, με τέσσερα γκολ στα τελευταία επτά ματς, με συνέπεια να δώσει στη Μαρσέιγ τη δεύτερη θέση και την απευθείας είσοδο στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.

4. Στη λίστα με τους πιο ανατριχιαστικούς τραυματισμούς του ποδοσφαίρου, ο Σισέ παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο, έχοντας υποστεί δύο φορές συντριπτικά κατάγματα στα δυο του πόδια. Η πρώτη, τον Οκτώβριο του 2004 κι ενώ προερχόταν από την καλύτερη σεζόν της καριέρας του, σε μία κούρσα από δεξιά προσπέρασε τον Τζέι Μακίβιλι, ωστόσο ο αμυντικός της Μπλάκμπερν προσπάθησε να κλοτσήσει την μπάλα από πίσω και εν τέλει κλότσησε το αριστερό πόδι του Σισέ. Ο Γάλλος υπέστη διπλό κάταγμα κνήμης-περόνης (χρησιμοποιήθηκαν καρφιά για να ξαναδέσουν τα κόκκαλα) και εάν δεν οι γιατροί του γηπέδου δεν τον επανέφεραν τα οστά στη σωστή θέση στα αποδυτήρια, όπως δηλώνει και ο ίδιος, θα είχε χάσει το πόδι του από το γόνατο και κάτω. Ολα αυτά, φυσικά, έχοντας λάβει γερή δόση παυσίπονων, αφού ο πόνος ήταν ανυπόφορος. Η επιστροφή του στο τέλος της σεζόν έγινε σταδιακά και μάλιστα ευστόχησε και σε ένα πέναλτι στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ κόντρα στη Μίλαν. Ποτέ δεν ξαναβρήκε τον εαυτό του, αλλά το καλοκαίρι του 2006 ετοιμαζόταν να πάρει μεταγραφή στη Μαρσέιγ, ώστε να επιστρέψει στην κορυφή. Την ημέρα που ανακοινώθηκε η συμφωνία της Λίβερπουλ με τους Μασσαλούς, η εθνική Γαλλίας έδινε φιλικό ματς προετοιμασίας για το Μουντιάλ με την Κίνα. Πάλι από τα δεξιά, πάλι φρικιαστικό κάταγμα, αυτήν τη φορά από κλοτσιά αμυντικού από πίσω στο δεξί πόδι, αλλά ευτυχώς (;) μόνο στην περόνη. Μήνες αποθεραπείας και παρά τους εκπεφρασμένους φόβους του Ράφα Μπενίτεθ ότι δεν θα ξεφορτωθεί τον Σισέ, η Μαρσέιγ τον απέκτησε πρώτα ως δανεικό τη σεζόν 2006-07 (όπου στο τέλος της αποδοκιμάστηκε επειδή δεν έβρισκε το δρόμο προς τα δίχτυα, αλλά ο προπονητής του, Αλμπέρ Εμόν, τον στήριζε) και μετά τον αγόρασε.

5. Τον Μάιο του 2005, ο Σισέ αγόρασε ένα φέουδο 30 στρεμμάτων έναντι 2,3 εκατομμυρίων ευρώ στο Φρόντσαμ του Τσέσαϊρ από τον Ρέιμοντ Λόνγκστερ και παράλληλα τον τίτλο του Λόρδου του φέουδου του Φρόντσαμ, ένας τίτλος που του έδινε ορισμένα κυριαρχικά δικαιώματα επί της γης του. Ο λόρδος του φέουδου, από την εποχή του πρίγκιπα Εδουάρδου τον 4ο αιώνα μ.Χ., ορίζει εάν θα επιτρέψει το κυνήγι και ο Σισέ, μετά από επιστολές που έλαβε από τον Συνασπισμό για τα Δικαιώματα των Ζώων, αποφάσισε να μην αποδεχθεί την πρόσκληση της Δασικής Κυνηγετικής Ενωσης του Τσέσαϊρ, προκαλώντας αναστάτωση στην τοπική κοινότητα. «Δεν θα επιτρέψω το κυνήγι στη γη μου», ήταν τα λόγια του τότε 23χρονου ποδοσφαιριστή, ο οποίος δέχθηκε επίθεση από τους κυνηγούς του Τσέσαϊρ, που υποστήριζαν ότι ο τίτλος του δεν είναι τίτλος τιμής, αλλά τον αγόρασε κι έτσι δεν μπορεί να απαγορεύσει το κυνήγι.

6. Η οικογενειακή του ζωή, πάντα είχε δύσκολες στιγμές. Προέρχεται από ποδοσφαιρική οικογένεια, μιας και ο πατέρας του, Μανγκέ Σισέ, διετέλεσε αρχηγός της Ακτής Ελεφαντοστού. Το 1974, μαζί με τη σύζυγό του Καριτζάτα και τα παιδιά τους, μετακόμισαν στη Γαλλία λόγω της μεταγραφής που πήρε στην Μαρτίγκ. Τον Αύγουστο του 1981 γεννιέται ο Τζιμπρίλ Σισέ, αλλά δύο χρόνια αργότερα οι γονείς του χωρίζουν και αυτός μένει μαζί με τα έξι μεγαλύτερα αδέρφια του (Νμα, Νταμάιγ, Αμπού, Φοντέ, Σενί, Χαμέντ) και τη μητέρα του, να τα βγάζει πέρα στις «φτωχογειτονιές» των γαλλικών προαστίων. Μεγάλωσε, ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο και ήρθε η στιγμή να κάνει τη δική του οικογένεια. Σύντροφος της ζωής του η Ουαλή Τζουντ Λίτλερ (34 ετών σήμερα, η οποία ζούσε σε δημοτικές κατοικίες όταν γνώρισε τον Σισέ και τώρα βιώνει παραμυθένια ζωή), την οποία παντρεύτηκε στο κάστρο Μπόντελγουϊνταν, με κουμπάρο τον ποδοσφαιρικό του μέντορα, Γκι Ρου. Ο ίδιος είχε ένα παιδί από το 2001, την Ιλόνα (της οποίας τατουάζ έχει στον αυχένα του), από προηγούμενη σχέση, ενώ η σύζυγός του είχε τον Λίαμ από προηγούμενο γάμο. Η σχέση τους απέφερε δύο «καρπούς», τον Κάσιους, γεννημένο στις 6 Μαρτίου του 2006, και τον Πρινς Κόμπε (27/7/08).

7. Η χρονιά του στη Σάντερλαντ διαβάζεται με πολλούς τρόπους. Μέσα σε ένα μήνα από την ένταξή του στην ομάδα, δήλωσε πως θα ήθελε οι «μαύρες γάτες» να τον αγοράσουν μετά το τέλος του δανεισμού του από τη Μαρσέιγ και να παραμείνει στο «Στάδιο του Φωτός». Σε αυτό συμφώνησε και ο τότε τεχνικός, Ρόι Κιν, με την ομάδα να πηγαίνει καλά και τον ίδιο να σκοράρει οκτώ φορές μέχρι τα Χριστούγεννα. Ο Ιρλανδός τεχνικός απολύθηκε, όμως, και με τον Ρίκι Σμπράγκια ο Σισέ δεν είχε την ίδια αποτελεσματικότητα, με συνέπεια να πετύχει μόλις δύο τέρματα το 2009. Η Σάντερλαντ, η οποία δεν είχε ούτε καλούς επιθετικούς για παρτενέρ του Σισέ, ούτε ιδιαιτέρως τεχνίτες μέσους να τον «τροφοδοτούν» ολοκλήρωσε τη σεζόν με 34 γκολ, ως η δεύτερη χειρότερη επίθεση της κατηγορίας. Ο Σισέ αγωνίστηκε σε 35 ματς (15 φορές έβγαλε το 90λεπτό) και σημείωσε 10 γκολ, μένοντας χαμηλά, εκ νέου, σε επίπεδα παραγωγικότητας. Παρ’ όλα αυτά, ήταν υπεύθυνος για σχεδόν το 1/3 των τερμάτων της Σάντερλαντ!

8. Τα προβλήματα με το νόμο ήταν τόσο συχνά, όσο και οι τραυματισμοί του. Τον Οκτώβριο του 2005 στα Ντοκλαντς, κατά τη διάρκεια διαφήμισης στην οποία θα διακωμωδούταν ένα παιχνίδι μεταξύ Γαλλίας και Αγγλίας, ένα 15χρονο αγόρι, αντί να σηκώσει τα χέρια του, έβαλε τον αντίχειρα στη μύτη και άρχισε να κοροϊδεύει τον Σισέ. Ο Γάλλος απάντησε χτυπώντας το στο κεφάλι και η αστυνομία του έδωσε προειδοποίηση για κοινή επίθεση. Τον Ιανουάριο του 2006, ένα τηλεφώνημα στην αστυνομία έκανε λόγο για επίθεση του Σισέ στην έγκυο στον όγδοο μήνα γυναίκα του. Σύμφωνα με τον Τύπο, την καταγγελία την έκανε η ίδια η Τζουντ Λίτλερ. Ο Σισέ οδηγήθηκε στο τμήμα, όπου φέρεται να αποδέχθηκε την επίθεση και αφέθηκε ελεύθερος με νέα προειδοποίηση. Την επόμενη μέρα το ζευγάρι βγήκε μαζί έξω για διασκέδαση και διέψευσε τα πάντα. Φήμες αναφέρουν ότι οι σκανδαλοθηρικές εφημερίδες έκαναν λάθος και μπέρδεψαν τον Σισέ με ένα γείτονα του ζευγαριού. Τα διάσημα νυχτοπερπατήματα του Γάλλου (πολλές φορές ταξίδευε από τη Μασσαλία στο Παρίσι μόνο και μόνο για να διασκεδάσει σε κλαμπ της γαλλικής πρωτεύουσας) του επέφεραν νέους μπελάδες την 1η Απριλίου του 2009. Ο Σισέ συνελήφθη με την υποψία επίθεσης σε μία γυναίκα έξω από ένα strip club και μετά από ανάκριση και καταβολή εγγύησης, αφέθηκε ελεύθερος.

9. Οι εξωαγωνιστικές του δραστηριότητες συνδέονται άμεσα με τα όσα επιδεικνύει εντός του αγωνιστικού χώρου. Οι στυλιστικές του ανησυχίες περικλείονται στο «The Pr9ject» (το 9 λόγω του αριθμού φανέλας στη Σάντερλαντ), το fashion shop που άνοιξε στο Νιούκαστλ (σ.σ. μισητή αντίπαλος της Σάντερλαντ λόγω γειτνίασης) και το οποίο φέρνει στη διάθεση του κοινού μοναδικά κομμάτια, που κάθε Αγγλος που σέβεται τον εαυτό του… ντρέπεται να φορέσει! Ο Σισέ εξηγεί πως αυτό το κατάστημα «είναι για να δείξει στον κόσμο πως βλέπω τα ρούχα και τη μόδα. Είναι ένα διαφορετικό στυλ, αλλά είναι αυτό που μου αρέσει και η συμβουλή μου στον κόσμο είναι να έρθει να δει εάν του αρέσει κάτι». Ο ίδιος δίνει το «παρών» αρκετές φορές μετά την προπόνηση, συνομιλεί με υποψήφιους πελάτες, ενώ μαζεύει ακόμα και τα ρούχα από τα δοκιμαστήρια! Από εκεί και πέρα, έχει βρεθεί δύο φορές στην τηλεόραση, ως πρωταγωνιστής σε επεισόδιο των «11 Commandements» (2004), μιας γαλλικής εκπομπής, παρεμφερούς των «Jackass», καθώς και σε επεισόδιο του «Taxi 4» (2007), επίσης γαλλικής κωμωδίας.

10. Η πρώτη του επαφή με το εθνόσημο έγινε για λογαριασμό της Γαλλίας κάτω των 19 και των 21 ετών. Το 2001 συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων, όπου έφτασε με τους «τρικολόρ» μέχρι τα προημιτελικά, σκοράροντας έξι φορές σε πέντε αγώνες (χατ τρικ κόντρα στο Ιράν στην πρεμιέρα, δύο γκολ κόντρα στη Γερμανία). Το 2004 συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 21, ωστόσο αποβλήθηκε στο ματς με την Πορτογαλία (είχε σκοράρει και εν τέλει η Γαλλία έχασε με 4-1 στα πέναλτι), με συνέπεια να τιμωρηθεί με ποινή πέντε αγώνων και να μείνει εκτός αποστολής για το Euro 2004. Το ντεμπούτο του, πάντως, με την αντρική ομάδα είχε γίνει νωρίτερα, στις 18 Μαΐου του 2002, όταν σε ηλικία 21 ετών μπήκε ως αλλαγή του Νταβίντ Τρεζεγκέ σε αγώνα κόντρα στο Βέλγιο. Την ίδια χρονιά συμπεριλήφθηκε στην 23μελή αποστολή του Ροζέρ Λεμέρ για το Μουντιάλ της Νότιας Κορέας και της Ιαπωνίας και αγωνίστηκε σε όλα τα ματς του ομίλου ως αλλαγή. Το πρώτο του τέρμα σημειώθηκε κόντρα στην Κύπρο στις 7 Σεπτεμβρίου του 2002, στα προκριματικά του Euro. Συμμετείχε και στην αποστολή για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2003, όπου έδωσε τη νίκη με γκολ από πέναλτι κόντρα στην Κολομβία (1-0), με τη Γαλλία να κατακτά τον τίτλο. Ο τραυματισμός του στο φιλικό προετοιμασίας του Μουντιάλ κόντρα στην Κίνα τον άφησε εκτός διοργάνωσης το 2006, με τον Τιερί Ανρί να δηλώνει χαρακτηριστικά: «Είναι πολύ σκληρό να ακούς τον Τζιμπρίλ να ουρλιάζει έτσι. Χάνεις έναν συμπαίκτη, αλλά και ένα φίλο. Αλλά είναι δυνατός. Θα επιστρέψει. Στα προκριματικά του Euro 2008 εντοπίζονται και οι τελευταίες του εμφανίσεις σε επίσημα ματς με την εθνική Γαλλίας, αφού έκτοτε δεν βρίσκεται στα πλάνα του Ρεϊμόν Ντομενέκ.