ΣΤΗΛΕΣ

Ο Δημήτρης Κριτής απαντά στους αναγνώστες

Ο Παναθηναϊκός αφήνει πίσω του τη φετινή χρονιά κι ετοιμάζεται για... ένα καλύτερο αύριο. Την ώρα που βρίσκεται σε εξέλιξη ο μεταγραφικός σχεδιασμός ενόψει της επόμενης σεζόν, με τον Ζοσέ Πεσέιρο στο τιμόνι, ο Δημήτρης Κριτής δίνει τον λόγο στους αναγνώστες και απαντά στα emails τους.

Ο Δημήτρης Κριτής απαντά στους αναγνώστες

Ο
Παναθηναϊκός αφήνει πίσω του τη φετινή χρονιά κι ετοιμάζεται για…
ένα καλύτερο αύριο. Την ώρα που βρίσκεται σε εξέλιξη ο
μεταγραφικός σχεδιασμός ενόψει της επόμενης σεζόν, με τον
Ζοσέ Πεσέιρο στο τιμόνι, ο
Δημήτρης Κριτής δίνει τον λόγο στους
αναγνώστες και
απαντά στα emails τους.


«Είμαι Παναθηναϊκός και αν δεν υπήρχε το μπάσκετ, θα ντρεπόμουν πολύ γι αυτό. Η ομάδα έχει ανάγκη από καλό κλίμα, από νέους και καλούς παίκτες και από έναν ισχυρό χαρακτήρα, κοινώς leader, βλέπε Ομπράντοβιτς. Αντί γι αυτά βλέπω την ομάδα μου να αλλάζει με ασύλληπτους ρυθμούς παίκτες και προπονητές και να καταφέρνουμε κάθε χρόνο μία τρύπα στο νερό. Δεν με πειράζει να χάνω, με πειράζει να μην προσπαθώ και να μην βλέπω ωραίο ποδόσφαιρο»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είπαμε ότι μας πήρε από κάτω, αλλά εσύ το παράκανες. Φαντάζομαι ότι οι λόγοι για τους οποίους είσαι υπερήφανος που είσαι Παναθηναϊκός ήταν διαφορετικοί στην δεκαετία του ’90, οπότε και οι ρόλοι των τμημάτων ήταν αντίστροφοι. Οι λύσεις είναι δύο: ή αλλάζεις ομάδα ή αντιμετωπίζεις λιγότερο ισοπεδωτικά την κατάσταση, μπας και βάλεις κι εσύ ένα λιθαράκι για να ορθοποδήσει το σύστημα .Δεν λέω να αποθεώνεις πράγματα που είναι έξω από τη λογική σου, όχι όμως και να συντρίβεις εκ προοιμίου ο,τιδήποτε νέο επειδή θα το προτιμούσες διαφορετικά…

«Περιφρόνηση, αδιαφορία, αποχή. Όχι Μπάγεβιτς και Ριβάλντο αυτοί, όχι διαρκείας εμείς. Ο ΠΑΟ τελεί υπό σχίσμα και η ευθύνη είναι 100% της ΠΑΕ».

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αναφαίρετο δικαίωμά σου να απέχεις. Ο Παναθηναϊκός είναι πολύ μεγάλο μέγεθος και η Λεωφόρος πολύ μικρή για να καταδείξει τις συνέπειες ενός τέτοιου τρόπου διαμαρτυρίας. Ξέρω περισσότερους από 15.000 Παναθηναϊκούς που αρνούνται να μείνουν μακριά από την αγαπημένη τους ομάδα, όποια κι αν είναι η αγωνιστική της κατάσταση. Οπότε το θέαμα ενός άδειου γηπέδου, ξέχνα το. Οπότε μία τρύπα στο νερό! Αν πάλι είσαι βέβαιος ότι μία τέτοια κίνηση εκ μέρους μερίδας φιλάθλων, μπορεί να οδηγήσει την οικογένεια Βαρδινογιάννη σε αποχώρηση, δοκίμασέ το. Συμπάθα με αλλά δεν το πιστεύω.

«Με τον ερχομό του νέου προπονητή, περιμένουμε και μεταγραφές ηχηρές και ουσιαστικές. Αν δεν αφήσουμε τον Πεσέιρο να κάνει ένα πλάνο, αν δεν τον στηρίξουμε ακόμη και σε μία αποτυχημένη χρονιά και δεν έρθουν 2-3 παίκτες δάσκαλοι για τους υπόλοιπους στο ποδοσφαιρικό τμήμα, δεν υπάρχει προκοπή. Ιδιαίτερα το τελευταίο κομμάτι είναι σημαντικό. Κι ας έχουν και την ηλικία του Ριβάλντο όταν ήρθε στην Ελλάδα. Αρκεί να είναι υγιείς»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Λες το αυτονόητο, αλλά δεν πρέπει να το αποσυνδέεις από την πραγματικότητα. Πρόκειται για την τέταρτη συνεχόμενη χρονιά που αρχίζει ξανά από το μηδέν ή σχεδόν από το μηδέν και εύλογα οι αντοχές είναι περιορισμένες. Ναι μεν απαιτείται μία πίστωση χρόνου, αλλά σε καμία περίπτωση αυτή δεν πρέπει να είναι πλήρως αποκομμένη από το αποτέλεσμα. Ναι, δίπλα τους και κοντά τους και με διάθεση συμμετοχής, αλλά όχι άλλες αποκαρδιωτικές εμφανίσεις, όχι άλλες παρουσίες ράθυμες, χωρίς κίνητρο, χωρίς ποδοσφαιρικό εγωισμό. Επιτέλους, τέλος.

«Άλλη μία χαμένη χρονιά έρχεται. Εκκαθάριση πρέπει να γίνει και στους δημοσιογράφους, συμβουλάτορες, αυλικούς και λαμόγια που έχουν μαζευτεί. Να το θυμάσαι και του χρόνου τρίτοι θα είμαστε και θα λένε πάλι τι φταίει και τι δεν φταίει…»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Να τελειώνουμε κάποια στιγμή με αυτή την ιστορία των δημοσιογράφων. Όσοι σκέφτονται όπως εμείς είναι καλοί και οι άλλοι είναι λαμόγια. Είναι αστείο. Ο καθένας σκέφτεται και ενεργεί όπως νομίζει και στο τέλος κρίνεται από τα γραφόμενά του. Κανείς δεν υποχρεώνει κανέναν να διαβάζει ή να ακούει, είτε τον «χ», είτε τον «ψ». Επιλογή σας είναι να ακούτε και να διαβάζετε όποιον θέλετε. Μην μπερδεύουμε τα πράγματα και τα κάνουμε περίπλοκα, ενώ δεν είναι. Και να ξεκαθαρίσουμε επίσης κάτι. Όταν αγαπάς κάτι, το προστατεύεις.

Συμφωνώ ότι αυτό που βλέπουμε, δεν αρέσει σε κανέναν. Συμφωνώ ότι χρειάζονται γενναίες αλλαγές σε όλα τα μέτωπα. Αλλά δεν συμφωνώ στη λογική, να πολεμήσω κάτι που λέω ότι αγαπάω, επειδή δεν μου αρέσει. Δέχομαι την επιφυλακτικότητα με την οποία αντιμετωπίζονται πλέον όλες οι κινήσεις, αποδέχομαι την κριτική στάση απέναντι σε όλους και όλα, αλλά πολεμάω τον Τζίγγερ (και κατ’ επέκταση τον Παναθηναϊκό) για να τον διώξω, είναι εκτός από ακραίο και εξαιρετικά επικίνδυνο σε αυτή την φάση που βρισκόμαστε. Ο Παναθηναϊκός δεν αντέχει άλλη αποχή από το Τσάμπιονς Λιγκ και την διεκδίκηση των εγχώριων τίτλων και δεν είναι δυνατόν να τα παλεύει κόντρα σε όλους και όλα, ακόμη και αυτούς που τον αγαπούν.

«Ο Βύντρα δεν είναι Σεϊταρίδης. Ο Σέριτς δεν θα γίνει ποτέ Μινχ. Ο Μόρις δεν είναι Χένρικσεν, ούτε ο Άντονσον, Κυργιάκος, ούτε ο Μπόβιο, Μπασινάς, ούτε ο Μάντζιος, Κωνσταντίνου. Ούτε καν ο Νίλσον δεν είναι Μικάελσεν. Το επίπεδο έχει υποχωρήσει τρομακτικά και απουσιάζουν οι προσωπικότητες εκείνες που θα δώσουν γνώσεις, εμπειρίες και αυτοπεποίθηση στα πιτσιρίκια μας. Χρειαζόμαστε επειγόντως παίκτες επώνυμους, κύριοι…»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Συμφωνώ ότι πολλοί από αυτούς που αποχώρησαν, δεν αντικαταστάθηκαν επάξια. Έχω γράψει εκατοντάδες φορές για το άγαρμπο ξεκαθάρισμα του έμψυχου υλικού, χωρίς προηγουμένως να γίνει εξονυχιστικός έλεγχος των αντικαταστατών τους. Επειδή όμως αυτούς τους παίκτες τους βλέπουμε κάθε χρόνο υπό τις οδηγίες δύο και τριών διαφορετικών προπονητών, με άλλες εντολές, άλλα πλάνα, άλλες αγωνιστικές απαιτήσεις, δεν μπορώ να είμαι και ισοπεδωτικός για την αξία τους. Και δεν έχει και κανένα νόημα να συμφωνήσω ντε και καλά για την αξία αλλά και τις προοπτικές του Μάντζιου, του Βύντρα ή οποιουδήποτε άλλου, από τη στιγμή που αυτό δεν θα αλλάξει την εικόνα.

Θα ξαναπώ όμως για μία ακόμη φορά, ότι οι παίκτες του Παναθηναϊκού δεν έχουν την ίδια στήριξη με τους αντιπάλους τους. Ακόμη κι αν δεχτώ ότι οι Βύντρα, Πάντος και Γεωργέας είναι παίκτες του 5, δεν γίνεται να αποδώσουν το ίδιο, όταν ο Βύντρα αποδοκιμάζεται σε κάθε ευκαιρία, την ίδια ώρα που οι Πάντος και Γεωργέας αποθεώνονται ρυθμικά. Κι επειδή ανέφερες μερικά ονόματα, θα σου θυμίσω απλά τι τράβηξε ο Μπασινάς έως ότου καθιερωθεί στη συνείδηση όλων μας, ότι ο Κωνσταντίνου ήταν… υπερτιμημένο παλτό σε εποχές εκτελεστικής ανομβρίας, ο Μινχ… τουρίστας όσο ο Φύσσας κρατούσε τη θέση του στα αριστερά…

«Τα λάθη συνεχίζονται. Ο Μπάγεβιτς είναι ελεύθερος! Πάρτε τον Μπάγεβιτς, πάρτε και όποιους παίκτες σας ζητήσει και φτιάξτε ομάδα για μία δεκαετία. Ποιος Πεσέιρο; Πάλι θα κάνουμε πρωταθλητισμό με άτιτλο προπονητή; Μόνη λύση, Ντούσαν και απόλυτο αφεντικό»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μπάγεβιτς, η μόνη λύση! Δεν είναι αστείο ως επιχείρημα; Να έλεγες «αξιόπιστη λύση» ναι, αλλά η μοναδική; Δηλαδή, μετά τον Μπάγεβιτς το χάος; Εν πάση περιπτώσει, η επιλογή Μπάγεβιτς δεν προκρίθηκε για τον έναν ή τον άλλο λόγο. Και όπως θεωρείς ότι η παρουσία του θα έδινε ενθουσιασμό αναγέννησης και κίνητρο σε όσους τον συμπαθούν, δεν πρέπει να παραγνωρίζεις ότι υπάρχει και μία πολύ μεγάλη μερίδα φίλων του Παναθηναϊκού -αν και όχι και μεγάλη πλειοψηφία- που δεν επιθυμούν να τον δουν στην τεχνική ηγεσία του συλλόγου.

Όσο για τον «άτιτλο Πεσέιρο», θα σου υπενθυμίσω ότι ούτε ο Ρότσα, ούτε ο Κυράστας είχαν κάποιον τίτλο στην συλλογή τους. Ο Γιάννης όμως είχε τριφτεί στα πραγματικά δύσκολα, κάνοντας πρωταθλητισμό σε μικρότερες κατηγορίες και οδηγώντας τις ομάδες του στην Α’ εθνική. Το ίδιο έχει συμβεί και με τον Πεσέιρο. Ας μην προτρέχουμε όμως. Είναι μία επιλογή που ενδεχομένως έχει μεγαλύτερο ρίσκο από την πρόσληψη Μπάγεβιτς, αλλά κατά την γνώμη μου έχει καλύτερες προοπτικές, εφ’ όσον κερδίσουν το πρώτο στοίχημα.

«Έχοντας πατήσει τα 44, προσπαθώ απλά να υποθέσω τι φταίει. Ο προπονητής; Οι παίκτες; Η διοίκηση; Οι σύμβουλοι; Εμείς οι Παναθηναϊκοί που δεν πατάμε πλέον στο γήπεδο; Όλα δοκιμάστηκαν τα τελευταία χρόνια. Τι αλλάζει κάθε χρονιά; Ο προπονητής. Αν, λέω αν, κάποτε η διοίκηση πάρει τη μεγάλη απόφαση: μένει ο προπονητής για τρία χρόνια, με κλειστό συμβόλαιο, ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων, τι θα προκύψει; Κάτι χειρότερο; Γιατί δεν το δοκιμάζουμε κι αυτό; Η Λάρισα το έκανε. Να μη μιλήσουμε για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ…»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Συμφωνώ, αλλά η συμφωνία προϋποθέτει και την σωστή επιλογή προπονητή. Εξάλλου νομίζω ότι η διάθεση στήριξης δεν απουσίασε στην περίπτωση Μαλεζάνι, απλώς έγινε κατανοητό στην πορεία ότι δεν υπήρχαν τα εχέγγυα υψηλών προσδοκιών. Μακάρι να βρούμε στο πρόσωπο του Πεσέιρο, αυτόν που θα εμπνεύσει διοίκηση και κόσμο για μία μακρόπνοη συνεργασία. Και αναφέρω τον Πεσέιρο, γιατί αυτός είναι πέραν πάσης αμφιβολίας ο εκλεκτός.

«Είμαι ένας από εκείνους που βρέθηκαν στο Πανθεσσαλικό. Αν θες την αλήθεια, δεν πίστευα ότι θα το πάρουμε, απλά ήθελα να πάω και πήγα. Τα συμπεράσματα είναι τραγικά. Το πρώτο το καταγράφει το άρθρο σου την επόμενη ημέρα, όντως φύγαμε χωρίς καν να σκεφτούμε να αποδοκιμάσουμε. Ούτε αυτό δεν έχουμε πλέον το κουράγιο να κάνουμε. Συνηθίσαμε τα χάλια μας και πλέον δεν εξοργιζόμαστε! Προσωπικά αισθάνθηκα λύπηση γι αυτά τα παιδιά που φορούσαν τις φανέλες του Παναθηναϊκού. Δεν πιστεύω ότι δεν ήθελαν. Απλά δεν μπορούσαν»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κατανοώ τα συναισθήματά σου, δεν απέχουν και πολύ από τα δικά μου. Η διαφορά είναι ότι δεν θα παραδεχτώ ποτέ με τέτοια ωμότητα, ότι πήγα στο γήπεδο, να παρακολουθήσω ένα παιχνίδι κόντρα σε ομάδα που μάχεται να αποφύγει τον υποβιβασμό, πιστεύοντας κατά βάθος ότι θα χάσω! Μπορεί να είναι μαγκιά σου και δική μου ιδιοτροπία…

«Με έκπληξη σας βλέπω να κρίνετε βάναυσα έναν προπονητή που εσείς λέτε ότι δεν έκανε προετοιμασία, δεν έκανε επιλογή παικτών, δεν πήρε ούτε καν τους παίκτες που ζήτησε συμπληρωματικά τον Γενάρη! Παρακαλώ δεχτείτε αυτή την μικρή παρατήρηση μ’ ένα θετικό και δημιουργικό βλέμμα»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όταν γράφεις καθημερινά σε μία ιστοσελίδα, είναι δύσκολο να επαναλαμβάνεσαι. Υπάρχει αρχείο ειδήσεων από το οποίο μπορείτε να πληροφορηθείτε τις ενστάσεις μου για τον Μουνιόθ. Σαφώς και του έχω αναγνωρίσει όλα τα ελαφρυντικά που σημειώνετε. Από την άλλη όμως, δεν μπορώ να δεχτώ το γεγονός ότι η ομάδα πέρα από το αρχικό συμμάζεμα, όχι μόνο δεν σημείωσε την παραμικρή πρόοδο αγωνιστικά το τελευταίο τρίμηνο, αλλά κατέρρευσε κιόλας Ναι, την συμμάζεψε σε σχέση με αυτό που παρέλαβε. Ναι, είχε μία καλύτερη αμυντική συμπεριφορά. Επιθετικά όμως;

Πρώτη χρονιά φέτος, δεν είδα από τον Παναθηναϊκό ούτε δέκα σουτ συνολικά από μέση ή μακρινή απόσταση. Είδατε έναν αυτοματισμό; Είδατε μία κομπίνα σε στημένη φάση; Είδατε καμία κίνηση από κανέναν χωρίς τη μπάλα; Αν ο ίδιος αισθανόταν απλός διαχειριστής και όχι προπονητής παιδαγωγός, τότε το πρόβλημα ήταν και δικό του. Με ενόχλησε ότι δεν ανακάτεψε όσο θα έπρεπε την τράπουλα στο χορτάρι. Με πείραξε που δεν είδα ποτέ τον Ίβανσιτς επιτελικό μέσο, όταν όλοι κραύγαζαν ότι ο Παναθηναϊκός δεν έχει τελική πάσα. Με ενόχλησε που αντί του Άντονσον, έπρεπε να βλέπω τον Γκούμα με μισό πόδι και μια προπόνηση την βδομάδα…

«Ένιωσα την ανάγκη να γράψω αυτό το μήνυμα, αηδιασμένος από την εικόνα που έχουν στο εξώφυλλό τους δύο αθλητικές εφημερίδες. Είναι ανεπίτρεπτο να προσπαθούν να πουλήσουν φύλλα με 5-6 τσόντες μαζί. Φανταστείτε λίγο το “Διάβασέ με” με dvd του Σαραβάκου να προελαύνει! Για μένα πήραν έναν δρόμο χωρίς επιστροφή, δυστυχώς…»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Έως ότου απαντηθεί το mail σας, οι δύο εφημερίδες έγιναν μία, αλλά αυτό δεν σώνει την κατάσταση. Το γεγονός ότι εκτοξεύτηκαν κυκλοφοριακά με αυτόν τον τρόπο δείχνει και το επίπεδο των πελατών. Αν τους ίδιους δεν τους ενοχλεί η εικόνα της πεταμένης εφημερίδας μέσα στο σκισμένο σελοφάν και να απουσιάζουν από μέσα τα dvd, δικαίωμά τους. Εγώ πάντως είδα αρκετές πεταμένες εφημερίδες…

«Διαβάζω contra σε καθημερινή βάση. Δεν είναι παράξενο, να είναι ελεύθερος ο Μπάγεβιτς, να έχουμε μία ομάδα με τόσους νεαρούς και εύπλαστους παίκτες και να τον αγνοούμε προκλητικά, όπως τουλάχιστον σημειώνετε στο ρεπορτάζ, χωρίς δηλαδή ούτε μία επαφή;»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η προσωπική μου γνώμη για τον Μπάγεβιτς δεν έχει καμία σημασία. Αν δηλαδή πιστεύω ότι στην παρούσα φάση είναι χρήσιμος ή όχι, ή τουλάχιστον αν είναι το ίδιο πολύτιμος όσο θα ήταν πριν από 4-5 χρόνια. Είναι όμως παράξενο, να αγνοείς τον προπονητή τον οποίο ήθελες σαν τρελός τον περασμένο Οκτώβριο. Είναι ανήκουστο!


Υ.Γ.: Παρέλειψα mails με αναφορές αγωνιστικές, ερωτήσεις για τον προπονητή, για τη διαιτησία και γενικά με περιεχόμενο, που είτε απαντήθηκε από τις εξελίξεις, είτε δεν υπακούει πλέον στην επικαιρότητα. Το μόνο που μπορώ να υποσχεθώ είναι μία τακτικότερη επικοινωνία…


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ