Ο γνωστός άγνωστος
Ποιος είναι;
Ελληνική ομάδα, λοιπόν, απέκτησε έναν ποδοσφαιριστή, σε ηλικία 31 χρόνων. Το βιογραφικό του λέει πολλά. Πήγε σε μεγάλη ομάδα στη χώρα του το 2000. Αμέσως απέκτησε πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτήν, λόγω του αναμφισβήτητου ταλέντου του και κατέκτησε το πρώτο του πρωτάθλημα το 2001. Στην επόμενη σεζόν ήταν πλέον βασικός κι αναντικατάστατος με 25 συμμετοχές, πανηγύρισε πάλι ένα πρωτάθλημα, ενώ είχε καθοριστική συμβολή, αφού σκόραρε στο ντέρμπι που έκρινε τα πάντα κι έδωσε τον τίτλο στην ομάδα του.
Η σεζόν 2002-03 ήταν η πλέον σημαντική στην καριέρα του. Η ομάδα του πήρε πάλι το πρωτάθλημα, κάνοντας εθνικό ρεκόρ στους συνεχόμενους τίτλους, ενώ ο ίδιος είχε 22 συμμετοχές στα 22 του. Όμως, στις τελευταίες από αυτές έπαιζε τραυματίας, θυσιάζοντας τον εαυτό του για τον μεγάλο στόχο. Αυτό του κόστισε, καθώς σ’ ένα ντέρμπι δεν άντεξε άλλο κι έγινε αλλαγή στο ημίχρονο. Έκτοτε, ξεκίνησε ένας Γολγοθάς εγχειρήσεων κι αποθεραπειών, που τον κράτησε εκτός αγωνιστικής δράσης για πολλά χρόνια.
Η ουσιαστική επιστροφή του έγινε τη σεζόν 2007-08, στα 29 του. Κατέκτησε το νταμπλ με την ομάδα του, έχοντας 16 συμμετοχές ως βασικός στο πρωτάθλημα και τέσσερις στο Κύπελλο. Επιπλέον, επέστρεψε και το υψηλό επίπεδο, στο Champions League. Με επτά συμμετοχές ως βασικός, συνέβαλε τα μέγιστα στη μεγάλη πρόκριση της ομάδας του στους 16 του θεσμού, ενώ σκόραρε και σε μια ιστορική εκτός έδρας νίκη. Η επιστροφή του ήταν τόσο μεγάλη κι εμφατική, που αμέσως βρήκε τη θέση του στην Εθνική ομάδα της χώρας του. Είχε οκτώ συμμετοχές στα προκριματικά του Euro 2008, τις πέντε απ’αυτές ως βασικός, είχε ένα γκολ, ενώ ταξίδεψε και στα τελικά κι έπαιξε σ’ ένα ματς.
Με μια γεμάτη σεζόν πίσω του, ήταν πλέον και πάλι στα φόρτε του. Δεύτερο συνεχόμενο νταμπλ, με τον παίκτη μας να έχει 19 συμμετοχές στο πρωτάθλημα και πέντε στο κύπελλο. Δεν του έλειψε κι η παρουσία στο υψηλό επίπεδο, αυτή τη φορά στο UEFA. Επτά παιχνίδια στη βασική ενδεκάδα, συμμετοχή σε πολύ μεγάλες εντός έδρας νίκες στον όμιλο και πορεία μέχρι τους 32 του θεσμού. Η καριέρα του στον μεγάλο σύλλογο της χώρας του είχε τελειώσει. Το καλοκαίρι του 2009 μετακόμισε σε άλλο πρωτάθλημα, σε ξένη χώρα. Είχε μόνο έξι συμμετοχές, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να πανηγυρίσει άλλο ένα πρωτάθλημα. Επιπλέον, παρότι έφυγε για το εξωτερικό, δεν έχασε τη θέση του στην Εθνική ομάδα. Συνέβαλε τα μέγιστα σε μια ιστορική παρουσία στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010, με εννιά συμμετοχές στα προκριματικά, ενώ έπαιξε και σ’ένα παιχνίδι στα γήπεδα της Ν. Αφρικής.
Μιλάμε, λοιπόν, για ένα πολύ μεγάλο ταλέντο. Η τεράστια αποχή του από τους αγωνιστικούς χώρους δεν τον επηρέασε. Επέστρεψε, είχε γεμάτες σεζόν και πανηγύρισε τίτλους. Και μην πει κανείς πως τα έκανε σε χαμηλό επίπεδο. Ο άνθρωπος κάνει τη διαφορά και στα δύσκολα. Βασικός σε παιχνίδια Champions League και UEFA, σε μεγάλες νίκες και προκρίσεις, γίνεται να μην είναι καλός; Και μην πει κανείς για την τελευταία του χρονιά, που δεν έπαιξε σχεδόν καθόλου. Ήταν βασικός στην εθνική ομάδα της χώρας του, πήγε στο Μουντιάλ κι έπαιξε κιόλας. Απλώς, δεν ‘κόλλησε’ στο ξένο πρωτάθλημα, μια άσχημη παρένθεση ήταν.
Νικητής, με αμέτρητες κούπες, πολυθεσίτης, εργαλείο, ατόφιο ταλέντο. Με πολλές παραστάσεις σε υψηλό επίπεδο, σε Champions League, UEFA, Euro και Μουντιάλ. Σε ώριμη ποδοσφαιρικά ηλικία, στα 31 του, έχει αφήσει πίσω του τα μεγάλα προβλήματα, το δείχνει ξεκάθαρα το βιογραφικό του. Πολύ καλή επιλογή, ακόμα και μια γρήγορη ματιά στην καριέρα του λέει σαφέστατα πως θα βοηθήσει.
Αυτά θα διαβάζαμε, αυτά θα ακούγαμε, αυτά θα έλεγαν δημοσιογράφοι κι οπαδοί. Γιατί τώρα δεν συμβαίνει αυτό; Πολύ απλά γιατί ο παίκτης δεν είναι άγνωστος, είναι ο Χρήστος Πατσατζόγλου. Όλοι, Τύπος και κόσμος, τον ξέρουν απ’ έξω κι ανακατωτά. Δεν έχει την καθιερωμένη ανάλυση, αυτήν που γίνεται πάντα, χωρίς κανένα νόημα. Σημασία έχει η κατάσταση του ποδοσφαιριστή, το να έχεις εικόνα γι’ αυτόν. Τα άλλα είναι να ΄χαμε να λέγαμε, χρήσιμα μόνο όταν δεν ξέρουμε τον παίκτη.
Τώρα που τον ξέρουμε, κανείς δεν ενθουσιάζεται όταν ακούει για τους τίτλους του, κανείς δεν ψήνεται από τα μεγάλα ευρωπαϊκά ματς που έχει παίξει, ούτε από τις συμμετοχές σε διοργανώσεις με την Εθνική. Ξέρουμε τα βασικά, προσόντα και κατάσταση, οπότε όλα τα υπόλοιπα μοιάζουν περιττά, δεν λένε τίποτα σε κανέναν. Αυτό ακριβώς που θα πρέπει να συμβαίνει πάντα. Οπότε, την επόμενη φορά που θα διαβάσετε πως “είναι διεθνής, με συμμετοχές σε διοργανώσεις, βασικός αμυντικός χαφ σε ομάδα που πήρε πρόκριση σε όμιλο Champions League, έχει πάρει καμιά δεκαριά τίτλους, άρα δεν γίνεται να μην είναι καλός” ξέρετε τι πρέπει να σκεφτείτε.
ΥΓ: Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, όλα αυτά δεν αφορούν προσωπικά τον Πατσατζόγλου. Τα τελευταία χρόνια άλλωστε τον αντιμετωπίζω πάντα με συνειδητή επιείκεια. Δεν ξεχνώ τι παιχταράς ήταν κάποτε και πως καταστράφηκε η καριέρα του στο βωμό της ψύχωσης, για να πάρει το έβδομο η “Θύρα 7”, που φώναζε τότε στους παίκτες “φέρτε μας το έβδομο και φύγετε από ’δω”.
