Ο Κάιλ Λάουρι κέρασε μπέργκερ και τους Σέλτικς

Ο Κάιλ Λάουρι πελέκησε ανελέητα τους Σέλτικς στη ματσάρα νο6 της σειράς με τους Ράπτορς. Ένας κοντός, με παραπανίσια κιλά, λόγω της αγάπης του στα μπέργκερ που ξέρει, όμως, να βάζει την μπάλα όπως θέλει και... όταν πρέπει στο αντίπαλο καλάθι.

Ο Κάιλ Λάουρι ηγέτης των Ράπτορς στην υπεράσπιση του τίτλου
Ο Κάιλ Λάουρι ηγέτης των Ράπτορς στην υπεράσπιση του τίτλου AP PHOTO/MARK J. TERRILL

Κατ' αρχάς, όποιος ξενύχτησε και είδε το 6ο παιχνίδι Σέλτικς-Ράπτορς δεν το μετάνιωσε. Ήταν ένα από τα καλύτερα ματς των τελευταίων ετών στο NBA, σίγουρα το κορυφαίο της φούσκας και με το σκορ στο 3-3, πλέον, όλοι περιμένουν τον αποψινό καθοριστικό 7ο αγώνα! Οι πρωταθλητές, αν και στο 1ο ημίχρονο έδειχναν ένα βήμα πίσω από τη σπουδαία ομάδα του Μπραντ Στίβενς, έδειξαν τεράστιο χαρακτήρα και μετά από δυο παρατάσεις λύγισαν τη Βοστώνη με 125-122.

Πενήντα οκτώ λεπτά τεράστιου μπάσκετ, με στρατηγική των προπονητών (είδαμε άμυνες ζώνης, box-one και ό,τι άλλο σκαρφίζονταν από τη μια ο Νικ Νερς και από την άλλη ο Στίβενς) και μπορεί να βλέπαμε κι άλλα 5 λεπτά παράτασης, αν ο τρομερός Μάρκους Σμαρτ (τριπλ νταμπλ με 23π, 10ρ, 11ασ) ευστοχούσε (παραλίγο) στο σουτ που επιχείρησε στο τέλος, με μισό δευτερόλεπτο να απομένει για τη κόρνα της λήξης.

Το small ball του Νερς με τον Όου Τζι Ανουνόμπι σε θέση σέντερ και τον Νόρμαν Πάουελ να έρχεται από τον πάγκο και να προσφέρει 23 πόντους, αλλά και οι εντυπωσιακές άμυνες (ειδικά στο τέλος) ήταν τα κλειδιά μιας νίκης για το Τορόντο. Παρότι ο Πασκάλ Σιακάμ έσπασε τα καλάθια (5/19 σουτ) στα 54 λεπτά που έπαιξε, οι Ράπτορς στηρίχτηκαν στον οίστρο του Φρεντ Βαν Φλιντ, που σε μια φάση έβαλε 6 πόντους (3/3 βολές και τρίποντο στην επαναφορά) και σίγουρα στον άνθρωπο που έκανε τα πάντα για να γίνει πραγματικότητα το 3-3: τον Κάιλ Λόουρι!

Ο 34χρονος γκαρντ έμεινε 53 λεπτά στο παρκέ, πέτυχε 33 πόντους, μάζεψε 8 ριμπάουντ, έδωσε 6 ασίστ, έκανε 2 κλεψίματα και ένα κόψιμο, καταθέτοντας κάθε ικμάδα της δύναμής του. Όταν στην πιο κρίσιμη επίθεση (της 2ης παράτασης) οι συμπαίκτες του πήγαν στη μια γωνία και αυτός στην άλλη, δεν αρνήθηκε το ένας εναντίον ενός που προφανώς είχε διατάξει ο Νερς. Μπροστά από τον Τζέιλερ Μπράουν. Έκανε ένα χορευτικό και έγραψε το 125-119. Έπεσε στο παρκέ, σηκώθηκε και πήγε... εξουθενωμένος για το τάιμ-άουτ.

Ήταν το επιστέγασμα μιας μπασκετικής ραψωδίας. Ο ύψους μόλις 1,83μ. γκαρντ σούταρε με 60%: 6/10 δίποντα, 6/10 τρίποντα (!) και 3/4 βολές. Σχεδόν όλα τα σουτ που έκανε ήταν με την άμυνα των Σέλτικς να παίζει όσο το δυνατόν καλύτερα. Όμως ο Λάουρι τα έβαλε σχεδόν όλα! Και τα έκανε όλα! Μέχρι και με τον προπονητή του τσακώθηκε, γιατί μισό δευτερόλεπτο πριν από το τέλος, με τους Σέλτικς να αστοχούν, ο Νερς ζήτησε τάιμ-άουτ. Ο κόουτς ήθελε να στείλει την μπάλα μακριά από το καλάθι των Ράπτορς (η επαναφορά έγινε από το κέντρο του γηπέδου) στην αναμπουμπούλα, ωστόσο και με την επαφή Μαρκ Γκασόλ-Σμαρτ, ενδεχομένως ο Λάουρι να είχε και δίκιο, αφού αν δεν μεσολαβούσε το τάιμ-άουτ, θα έκανε μια πάσα και όλα θα τελείωναν!

Και κάπως έτσι άρχισε να τον υμνεί το twitter. Ολόκληρο το ΝΒΑ υποκλίθηκε σε αυτόν τον κοντούλη γκαρντ, με την τεράστια καρδιά και το ακόμη πιο πολύ πάθος που χαρακτηρίζει το παιχνίδι του. Ο Γκόραν Ντράγκιτς τον είπε Μάικ Λόουρι. Θα μπορούσε να τον παρομοιάζει με τον Τζόρνταν, μάλλον όμως κάνει αναφορά στην ταινία Bad Boys όπου ο ένας από τους δυο ντετέκτιβ λέγεται ... Μάικ Λόουρι και τον υποδύεται ο Γουίλι Σμιθ!

Ο Μάτζικ Τζόνσον ενθουσιάστηκε. Τον αποκάλεσε "μικρό στρατηγό" για την ηγετική φυσιογνωμία του, τη σκληράδα, την ικανότητά του στο σκοράρισμα το μπασκετικό IQ και τη θέληση για τη νίκη.

Άλλοι διαπίστωναν ότι ο Λάουρι τα τελευταία 5 χρόνια και σε αγώνες που κρίνεται η πρόκριση στα πλέι-οφ έχει τα περισσότερα clutch shots σε ολόκληρο το ΝΒΑ: 14! Περισσότερα και από τον ΛεΜπρον Τζέιμς (11) και από τον Κέβιν Ντουράντ (8). Όταν η μπάλα καίει, την παίρνει και τη βάζει στο καλάθι.

Μέχρι τα 27 ήταν ένας... απλός ΝΒΑερ

Καθόλου άσχημα λοιπόν για έναν παίκτη που έγινε all-star (παίζοντας 6 φορές σερί) από τα 28 και μετά. Μέχρι τότε ήταν ένας καλός ΝΒΑερ. Έπρεπε να φτάσει στην 3η ομάδα του (προηγήθηκαν οι Μέμφις Γκρίζλις και οι Χιούστον Ρόκετς) για να συμπεριληφθεί μέσα στους καλύτερους της λίγκας. Μόνο ένας παίκτης στο παρελθόν έχει κάνει κάτι ανάλογο. Ήταν ο Τσάνσεϊ Μπίλαπς, που έπαιξε σε 5 All-Star Games μετά τα 29! Αυτός μάλιστα είχε αλλάξει 4 ομάδες κι οι Ντιτρόιτ Πίστονς ήταν η 5η του.

Στους Ράπτορς, ωστόσο, ο Λάουρι μεταμορφώθηκε. Έγινε βασικός κι από ένας απλός NBAer, μετατράπηκε σε παίκτη που καθορίζει τις εξελίξεις. Μπορεί όλη τη δόξα πέρσι στην κατάκτηση του τίτλου να την έκλεψε ο Καγουάι Λέοναρντ, η συμβολή του, ωστόσο, στο να πάρει η ομάδα του Καναδά το πρωτάθλημα δεν ήταν αμελητέα: 15π, 4.9ρ και 6.6ασ ήταν η προσφορά του με βάση τους αριθμούς στα 24 ματς των πλέι-οφ, μέχρι οι Ράπτορς να φορέσουν τα χρυσά δαχτυλίδια.

Φέτος, χωρίς τον σουπερ-σταρ που μετακόμισε στο Λος Αντζελες για να οδηγήσει τους Κλίπερς στον τίτλο, ο Λάουρι είναι ακόμη καλύτερος: 17π, 7ρ και 6.1ασ έχει μέχρι τώρα στους 8 αγώνες των πλέι-οφ. Με τους Σέλτικς έδειξε όλες τις αρετές του. Πολύ δυνατός, χρησιμοποιεί άριστα το κορμί του, είναι εξαιρετικός αμυντικός ειδικά πάνω στην μπάλα και αποφασισμένος να ευστοχήσει όταν χρειάζεται. Παίρνει πολλά ριμπάουντ για το ύψος του, είναι καλός πασέρ, γενικά δεν έχει να ζηλέψει κάτι από τους καλύτερους γκαρντ του ΝΒΑ.

Κι όμως, αν ρωτηθεί κάποιος για τους κορυφαίους κοντούς της λίγκας, σίγουρα θα βάλει πολλούς περισσότερους μπροστά από τον δυναμικό γκαρντ. Συνήθως τον ξεχνούν κι όπως λέει ο Τζόελ Εμπίντ δεν εκτιμούν ότι πάνω απ' όλα αυτός ο παίκτης ξέρει να νικά.

Και κιλά και... ατσάλινα μπαλάκια

Ο Λάουρι έχει τα κιλάκια του. Κάποτε ήταν υπέρβαρος, αφού είχε ζυγιστεί 95 κιλά και αναγκάστηκε να κάνει δίαιτα για να χάσει τουλάχιστον 6-7 και να αποκτήσει κανονικό βάρος. Μια άλλη φορά ακολούθησε ένα τρομερό πρόγραμμα εκγύμνασης και έριξε το λίπος του στο 5%! Η αδυναμία του, πάντως, να πηγαίνει στα McDonald's για μπεργκεράκια (και όχι μόνο) είναι γνωστή. Την παραδέχθηκε κι ο ίδιος σε ραδιοφωνικό σόου πριν από 4 χρόνια, μαζί με τον φίλο του Μαρκ ΝτεΡόζαν. Εκεί αποκάλυψαν ότι ένα βράδυ, γύρω στις 2 μετά τα μεσάνυχτα, είχαν λιγούρες και επισκέφτηκαν τα πλησιέστερα McDrive, που σερβίρουν στα παράθυρα των αυτοκινήτων. Επειδή όμως οι δυο φίλοι δεν είχαν αμάξι, επιστράτευσαν ένα οδηγό μοτοσυκλέτας ώστε να τους φέρει τα γλυκά που ήθελαν! "Ναι, κάναμε τέτοια όταν ήμουν... χοντρός", παραδέχθηκε ο γίγας Λάουρι.

Ο Λάουρι δεν κωλώνει. Λόγω του ύψους του, έχει μάθει να τα βάζει με ψηλότερους αντιπάλους, να πέφτει κάτω, αλλά να σηκώνεται και να συνεχίζει απτόητος. Ακόμη κι αν δεχθεί χτύπημα στην ευαίσθητη περιοχή, δεν... χαμπαριάζει. Συνέβη στον 3ο αγώνα της σειράς, όταν οι Ράπτορς με το τρίποντο του Ανουνόμπι έσωσαν την παρτίδα (κι αντί για 3-0, το σκορ έγινε 2-1, με αποτέλεσμα τη συνέχεια-θρίλερ που παρακολουθούμε), σε μια φάση όπου προσπάθησε να παίξει άμυνα πάνω στον Μπραντ Γουαναμέικερ, αλλά ο αντίπαλος του τον βρήκε χαμηλά, εκεί που πονάει πολύ...

Πώς απάντησε μετά ο Λάουρι. Ιδού: "Προφανώς έχω... μπάλες από ατσάλι. Το μόνο που θέλαμε ήταν να νικήσουμε. Αυτή η θέληση για νίκη είναι που μας δίνει ώθηση να τα ξεπεράσουμε όλα. Έχουμε όλοι μπάλες από ατσάλι και θέλουμε να νικήσουμε".

Ο γκαρντ των Ράπτορς είναι -όπως φαίνεται- ωραίος τύπος. Είναι παντρεμένος με την κοπέλα που γνώρισε στο σχολείο, την Αϊάννα Κόρνις, σπουδαία μπασκετμπολίστρια στα νιάτα της, τους αρέσει να περνάνε τον ελεύθερο χρόνο μαζί με τα παιδιά τους και να απολαμβάνουν μια περιουσία που αγγίζει τα 55 εκατομμύρια δολάρια (... δεν τα λες και λίγα).

Ο Λάουρι πάντως δεν ξεχνάει από πού ξεκίνησε. Το 2018 έκανε μια δωρεά 1.000.000 δολαρίων στο κολέγιο Βιλανόβα, όπου έπαιξε μπάσκετ. Η φανέλα του με το νο 1 έχει αποσυρθεί από τις "αγριόγατες". Τα χρήματα που έδωσε ο Λάουρι διατέθηκαν για την ανακαίνιση του κλειστού γηπέδου του πανεπιστημίου και ήταν τα περισσότερα που δόθηκαν ποτέ από απόφοιτο της ομάδας μπάσκετ. Τα αποδυτήρια που χρησιμοποιούν πλέον οι Wildcats φέρουν δικαίως το ονοματεπώνυμό του.

Γέννημα θρέμμα της Φιλαντέλφια, δήλωνε γι αυτήν τη χειρονομία του: "Θέλω να επιστρέψω σε αυτό το μεγάλο Πανεπιστήμιο όσα μπορώ, ανταποδίδοντας τη μεγάλη βοήθειά του στο να φτάσω εδώ που είμαι τώρα: 31 ετών, 3 φορές all-star, με σύζυγο, παιδιά, οικογένεια. Δεν είναι... τρελό;" Και που να 'ξερε ότι θα ακολουθούσαν άλλες 3 συμμετοχές σε All-Star Game και κυρίως ένα πρωτάθλημα στο ΝΒΑ! Και ποιος ξέρει τι άλλο ακόμα...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ