Ο Ολυμπιακός του... τίποτα

Έλειπαν και λείπουν πράγματα απ’το φετινό ρόστερ. Πράγματα απαραίτητα για το επίπεδο του Champions League, πράγματα που δεν καλύπτονται απ’τη σωστή, προσεκτική τακτική, πράγματα καταδικασμένα να εκτεθούν στο χορτάρι. Ο Θέμης Καίσαρης σχολιάζει τη συντριβή του Ολυμπιακού στη Μαδρίτη.

Ο Ολυμπιακός του... τίποτα

Ναι, ΟΚ. Κάποια ματς σηκώνουν πολλές συζητήσεις και ανάλυση, κάποια άλλα δεν έχουν μυστικά, αλλά βάζουν θέματα για κουβέντα και υπάρχουν και τα ματς σαν το Ατλέτικο-Ολυμπιακός. Δεν σου δίνουν τίποτα απολύτως. Όσο κι αν τελειώσει το ματς: 3-0, 4-0, 5-0, 6-1. Δεν αλλάζει κάτι.

Δεν αλλάζει κάτι, γιατί ο Ολυμπιακός δεν έδειξε τίποτα και συνετρίβη. Και σε κάποιες τέτοιες συντριβές, υπάρχουν πράγματα να συζητήσεις. Ατομικά λάθη, παίκτες που ξεχώρισαν και παίκτες που "κρέμασαν" την ομάδα, αρχικές τακτικές που δεν είχαν λογική και δεν βγήκαν, λάθη του προπονητή που θα μπορούσαν να αποφευχθούν και έφεραν την καταστροφή, αλλαγές που δεν έγιναν και θα άλλαζαν τη μοίρα του αγώνα.

"Σαν σε προπόνηση"

Καλώς ή κακώς, δεν έχουμε κάτι τέτοιο στα χέρια μας. Ο Ολυμπιακός δεν έχει διακριθέντες, δεν έχει πράγματα που λειτούργησαν, δεν έχει γραμμή που στάθηκε, δεν έχει καλό διάστημα, δεν έχει το "παρά την ήττα κρατάμε το τάδε και το τάδε ως θετικά”, δεν έχει καν κάπου συγκεκριμένα να ρίξει το ανάθεμα, σε πρόσωπα, ατυχία, διαιτησία, κτλ.

Ο Ολυμπιακός του... τίποτα
INTIME SPORTS

Ο Ολυμπιακός είχε εξαρχής "τρύπα", κηλίδα αίματος που μύρισε η Ατλέτικο σαν τον καρχαρία που ξέρει που πρέπει να πάει. "Χτυπήστε στην αριστερή τους πλευρά" ήταν η εντολή, εκεί που η τετράδα μπροστά απ’την άμυνα έχει τον πιο αδύναμο κρίκο της στην αμυντική συνεισφορά, τον Αφελάι. Αφελές και επιφανειακό να μείνει κανείς στα ατομικά λάθη των γκολ, όταν οι φάσεις για τους Ισπανούς έρχονταν "σαν σε προπόνηση" που θα έλεγε κι ο Φιλιππούσης.

Το τίποτα

Καμία προστασία στις σέντρες, στο κάθετο παιχνίδι, στους συνδυασμούς στα άκρα, στις μπάλες στον αέρα. Καμία δυνατότητα για αποτελεσματική αναχαίτιση, για κράτημα μπάλας μπας και πάρει η άμυνα καμιά ανάσα, για επιθετική απειλή. Πρώτη τελική στην κανονική ροή του αγώνα, στο 60’ με την κεφαλιά του Μήτρογλου. Μέχρι τότε, το σουτ του Αμπιντάλ μετά από κόρνερ στο πρώτο ημίχρονο και αυτό ήταν.

Ο Ολυμπιακός του... τίποτα
INTIME SPORTS

Τόσα μπορούσε, τόσα έκανε ο Ολυμπιακός, δηλαδή το ελάχιστο, το τίποτα. Χωρίς ατομικά λάθη, χωρίς “τραγικό στήσιμο του προπονητή” όπως συνηθίζει να λέει συχνά πυκνά ο Τύπος. Αυτός ήταν ο Ολυμπιακός, αυτό ήταν το τεστ στην Ισπανία και το αποτέλεσμά του τόσο, μα τόσο αρνητικό.

Υπέρβαση

Η εικόνα κόντρα στην Ατλέτικο είναι διδακτική. Αποτυπώνει πως ο φετινός Ολυμπιακός χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια, υπέρβαση και τύχη για τη μέχρι τώρα του πορεία στον όμιλο. Για να έχει έξι βαθμούς, για να έχει πετύχει δύο μεγάλες νίκες απέναντι σε Γιουβέντους και Ατλέτικο, για να είναι (έστω και με λίγες πιθανότητες) στο κόλπο της πρόκρισης την τελευταία αγωνιστική, για να είναι η συντριβή στην Ισπανία η μοναδική που γνώρισε στα πέντε πρώτα ματς.

Μεγάλη προσπάθεια, υπέρβαση. Γιατί το φετινό έμψυχο δυναμικό είχε χαμηλό ταβάνι σε σχέση με τις ευρωπαϊκές απαιτήσεις. Άμυνα που δεν εμπνέει εμπιστοσύνη όπως αυτές των τελευταίων ετών, σέντερ φορ που δεν φοβίζει, μεσοεπιθετικοί που δεν μπορούν με συνέπεια να απειλήσουν στην κόντρα, στις συνθήκες δηλαδή που (καλώς) στήθηκε να παίξει ο φετινός Ολυμπιακός. Ένα φιλότιμο και τρεχαλατζίδικο κέντρο δεν αρκεί για να τα καλύψει όλα.

Ο Ολυμπιακός του... τίποτα
INTIME SPORTS

Έκανε ό,τι μπορούσε στο Φάληρο κόντρα σε Ατλέτικο και Γιουβέντους, μπορούσε τουλάχιστον να πιέσει ψηλά, να βρει έτσι επιθετική απειλή και μετά να πέσει πολλά μέτρα πίσω, με άδειο ντεπόζιτο και να κάνει ό,τι μπορεί για να κρατήσει το σκορ. Το πέτυχε χάρη στον Ρομπέρτο, χάρη σε συνολική υπερπροσπάθεια, που χειροκροτήθηκε ακριβώς ως τέτοια. Αλλά γι’ αυτό λέγονται υπερβάσεις, γιατί δεν επαναλαμβάνονται, δεν κρατάνε.

Όπως με Ζαρντίμ

Ο φετινός Ολυμπιακός θυμίζει αρκετά εκείνον του Ζαρντίμ. Τότε η ομάδα του Πορτογάλου είχε διαδεχθεί εκείνη του Βαλβέρδε, που είχε πολλά περισσότερα "μπορώ" στο χορτάρι, ένα καλύτερο έμψυχο δυναμικό. Χάρη στη σφιχτή, reactive λογική του Πορτογάλου, ο Ολυμπιακός έβγαλε με αξιοπρέπεια τον όμιλο, πήρε τα ματς που έπρεπε και συνέχισε στο Europa League, παρότι τα όπλα του ήταν χειρότερα απ’ αυτά του Βαλβέρδε.

Προσωπικά βρίσκω ομοιότητες, παρότι στον φετινό Ολυμπιακό δεν υπάρχει αλλαγή προπονητή όπως τότε. Ομοιότητες γιατί φέτος, όπως τότε, το έμψυχο δυναμικό είναι χειρότερο απ’ το περσινό, με λιγότερα "μπορώ". Όπως και τότε, ο προπονητής το διαχειρίστηκε με σύνεση, σφιχτά, πίσω, να κρατήσουμε κι ό,τι βγει με κλέψιμο ή με στημένη φάση. Να σταθούμε όσο καλύτερα γίνεται, γιατί μόνο "έτσι" μπορούμε και κυρίως γιατί το ρόστερ δεν είναι για πολλά.

Καλά είναι

Φάνηκε απ’ την πρεμιέρα , για όποιον ήθελε να το δει και να μη σταθεί μόνο σε (δικαιολογημένους) διθυράμβους για το μέγεθος της νίκης. Έλειπαν και λείπουν πράγματα απ’ το φετινό ρόστερ. Πράγματα απαραίτητα για το επίπεδο του Champions League, πράγματα που δεν καλύπτονται απ’ τη σωστή, προσεκτική τακτική, πράγματα καταδικασμένα να εκτεθούν στο χορτάρι. Υπήρχαν και στα προηγούμενα ματς, βγήκαν μαζεμένα στη Μαδρίτη.

Ο Ολυμπιακός του... τίποτα
INTIME SPORTS

Παρά τη συντριβή, ο Ολυμπιακός έχει ακόμα μαθηματικές ελπίδες για μια μεγάλη πρόκριση και είναι στο χέρι του η συνέχεια στο Europa League. Του μένει να κάνει στο τελευταίο ματς το μοναδικό που δεν έχει κάνει φέτος: ένα πραγματικά καλό ματς σε αγώνα που είναι το αφεντικό.

Μέχρι τότε, κρατάμε το πως και εδώ που έφτασε, καλά είναι. Ακούγεται οξύμωρο να το λέει κανείς μετά από τέτοια εικόνα και συντριβή στη Μαδρίτη, μοιάζει με χρύσωμα χαπιού, αλλά δεν είναι έτσι. Είναι η πραγματικότητα, όποιο ματς του ομίλου κι αν κοιτάξεις, νικηφόρο ή όχι.

Διαβάστε ακόμη

Σταύρος Γεωργακόπουλος: Σκληρό μάθημα ισπανικών

Ατλέτικο Μαδρίτης - Ολυμπιακός 4-0 (VIDEOS)

Το σενάριο πρόκρισης του Ολυμπιακού και τι χρειάζεται για το Europa League

Mίτσελ: "Θα με διαγράψουν από προπονητή!"