Ο Χιμένεθ τους σεβάστηκε

Μια εβδομάδα καλών, δυνατών, προσηλωμένων προπονήσεων είναι πολύ πιο σημαντική από την “αλλαγή διάθεσης” την ώρα της αναμέτρησης. Όμως, δεν συνέβησαν μόνο αυτά στο “Κλεάνθης Βικελίδης”. Η ΑΕΚ δεν ήταν αυτό, απλώς μια ομάδα που άλλαξε προπονητή και η αλλαγή έφερε αμέσως ευεργετικά αποτελέσματα. Δεν είδαμε μόνο καλύτερη διάθεση, καλύτερη ψυχολογία, νέο αέρα. Είδαμε μια ομάδα που κάποιος σεβάστηκε τις αδυναμίες των παικτών της, τα προβλήματα που έχει το ρόστερ το οποίο παρέλαβε.

Ο Χιμένεθ δεν πρόλαβε καλά-καλά να έχει πλήρη εικόνα των παικτών του, πόσο μάλλον να τους βελτιώσει. Σαφώς και το στοίχημα είναι να το κάνει, αλλά γι’ αυτό θα περιμένουμε. Για τον πρώτο αγώνα ούτε να τους βελτιώσει είχε χρόνο ούτε φυσικά να τους αλλάξει. Αυτοί είναι. Και το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να τους σεβαστεί. Πράγμα που πεισματικά αρνήθηκε, από πέρσι ακόμα, να κάνει ο Μπάγεβιτς. Λείπει κι ο Λυμπερόπουλος, πάμε σε 4-3-3, με Ντιοπ, Καφέ, Μάκο. Στοιχειώδης αυτογνωσία, υποτυπώδης ρεαλισμός. Αυτά που από πέρσι δεν έδειξε ποτέ ο Ντούσαν. Άλλαξαν τα χαρακτηριστικά των παικτών, βελτιώθηκαν με κάποιο μαγικό ραβδάκι; Όχι φυσικά. Απλώς, βοηθήθηκαν, βρέθηκαν μετά από καιρό προστατευμένοι, με μια διάταξη που σεβάστηκε τις αδυναμίες τους. Έκρυψε τα “δεν μπορώ” τους και φάνηκαν περισσότερο τα “μπορώ” κάποιων άλλων.

Μετά τον αγώνα με τον Ολυμπιακό Βόλου, το δεύτερο μέρος του κειμένου μου σχολίαζε ακριβώς αυτό. Οι παίκτες της ΑΕΚ, και οι καλοί και οι μέτριοι και οι κακοί, δεν φταίνε σε τίποτα και κακώς τους ζητάει ευθύνες ο Αδαμίδης. Οι καλοί δεν φταίνε που οι ικανότητες τους δεν φτάνουν, οι κακοί δεν φταίνε που δεν κρύβονται οι αδυναμίες τους. Από την πρώτη μέρα που αποκτήθηκε ο Ντιόπ κάναμε συνέχεια την ίδια κουβέντα. Δεν γίνεται να σταθεί στο 4-2-3-1, μ’ ένα μέσο δίπλα του, κακή επιλογή για τη συγκεκριμένη διάταξη. Δεν έχει τα τρεξίματα, δεν θα δώσει καμία ασφάλεια. Θα σταθεί μόνο σ’ένα 4-3-3, να παίζει μπροστά από την άμυνα με δύο μέσους μπροστά του. Δεν μεταμορφώθηκε ο Ντιόπώστε να είναιαξιοπρεπής στο Βικελίδης, ο ίδιος ήταν. Απλώς, έκανε κάτι στο οποίο μπορεί να ανταποκριθεί, όχι κάτι που εκθέτει τον ίδιο και την ομάδα του. Ο Δέλλας, που στο Βόλο πελαγοδρομούσε, το ίδιο.

Δεν… ελάφρυνε ξαφνικά ο Τραϊνός, ο ίδιος είναι. Παίζει με το τεράστιο “ξέρω” που έχει στο μυαλό του, την κλάση και την εμπειρία του, όχι τα “μπορώ” του κορμιού του. Στην Θεσσαλονίκη ήταν προστατευμένος και από την διάταξη της ομάδας κι από τα μέτρα στα οποία αγωνίστηκε. Φυσικά και είναι βαρύς και θα έχει προβλήματα σε ματς όπου η άμυνα θα είναι ψηλά,ασφαλώς και τότε η ΑΕΚ θα θέλει τον Νασούτι, βελτιωμένο από τον Χιμένεθ. Όμως, ο προπονητής του τον σεβάστηκε και έτσι ο Δέλλας στάθηκε, προσέφερε.

Μάκος και Καφές είναι σε καλή κατάσταση από την αρχή της χρονιάς. Όμως, στην φάση του πρώτου γκολ, οι δυο τους βρέθηκαν στα πρόθυρα της μικρής περιοχής. Έγιναν μέσα σε μερικές μέρες ο Λάμπαρντ κι ο Τζέραρντ, ο Τσάβι κι ο Ινιέστα; Οχι βέβαια. Με τον Ντιόπ, όμως, πίσω τους, οι χώροι μίκρυναν. Τα διαρκή τρεξίματα, η υπερπροσπάθεια που κατέβαλαν όταν έπαιζαν οι δυο τους, τώρα δεν ήταν τόσο αναγκαία. Μοιραία λοιπόνκαι καλύτερη απόδοση είχαν και πιο φρέσκοι ήταν. Με γεμάτο ντεπόζιτο, πως να μην πατήσουν τόσο βαθιά στην περιοχή;

Δεν λύθηκαν τα προβλήματα της ΑΕΚ, δεν μπορούν να λυθούν από τη μια μέρα στην άλλη. Εκτός από πιθανή ενίσχυση, το βασικό μέλημα είναι η βελτίωση των ποδοσφαιριστών και μετά οι τακτικές προσθήκες. Αυτά είναι το στοίχημα του Χιμένεθ. Θέλουν χρόνο και το ξέρει, το είπε. Όμως, μέχρι τότε, ο ισπανός έκανε το αυτονόητο, το πρωτεύον. Σεβάστηκε τις αδυναμίες της ομάδας του, είναι το μόνο που μπορείς να κάνειςώσπου ναβρεις κανονικές λύσεις. Τα “δεν μπορώ” καμουφλαρίστηκαν και μεγενθύθηκαν τα “μπορώ”, που και επί Μπάγεβιτς είχε η ΑΕΚ στην επίθεση.

Γκολάρα έβαλε ο Σκόκο και με τον Αστέρα Τρίπολης. Μόνο που τότε ήταν γκολ-λύτρωση, γιατί η ΑΕΚ δεχόταν φάσεις για πλάκα, για μια ακόμα φορά την τελευταία διετία. Τα εκάστοτε μαγικά του Σκόκο και του Τζιμπούρ υπήρχαν και επί Μπάγεβιτς, αλλά τι κέρδος να φέρουν όταν έχεις 31 γκολ παθητικό σε 30 αγώνες;

Στο “Βικελίδης”, τα μαγικά σφράγισαν διπλό και οδήγησαν σε θρίαμβο απλώςεπειδή μέχρι τότε η ΑΕΚ είχε καταφέρει να κινδυνεύσει ελάχιστα. Ο “καρκίνος” αυτός, που κατέτρωγε δυο χρόνια τώρα τα σωθικά της ΑΕΚ, δεν θεραπεύεται ούτε εύκολα ούτε γρήγορα. Όμως, ο προπονητής, που κλήθηκε να διαχειριστεί την “ασθένεια”, ξεκίνησε ήδηαπό το απλό. Την παραδέχθηκε.