Οι καλύτερες ατάκες που ακούστηκαν στα γραφεία του Contra.gr το 2015
Στιχομυθία μεταξύ συντακτών: "Τον έχεις τον Κάρι στα τρίποντα"; "Όχι, αλλά από τα 6.25 μπορεί και να τον είχα" και όλες οι υπόλοιπες περίεργες ατάκες που ειπώθηκαν από τους συντάκτες του site κατά τη διάρκεια της χρονιάς.
Στο Contra.gr κάθε μέρα γράφουμε δεκάδες κείμενα. Οι αναγνώστες το μόνο που γνωρίζουν για αυτά τα κείμενα είναι τα ίδια τα κείμενα. Οπότε τα διαβάζουν και βγάζουν τα συμπεράσματα τους και αναλόγως κάποιοι από αυτούς στέλνουν σχόλια με τα οποία είτε εγκωμιάζουν είτε κατακρίνουν την δουλειά του συντάκτη.
Κατά τη διάρκεια της συγγραφής του κάθε κειμένου ακούγονται διάφορα πράγματα στην αίθουσα σύνταξης. Τα περισσότερα από αυτά δεν έχουν ενδιαφέρον και αποτελούν ρουτίνα της δουλειάς μας, όπως συμβαίνει με κάθε δουλειά. Υπάρχουν, όμως, και ατάκες που είτε επαναλαμβάνονται και χρησιμοποιούνται συχνά από συγκεκριμένους συντάκτες του site, είτε έχουν αφήσει εποχή λόγω της στιγμής που ειπώθηκαν ή της γραφικότητάς τους.
Πάμε να δούμε μερικές από αυτές που ακούστηκαν μέσα στο 2015:
– “Το κοινό δεν ήταν έτοιμο/φιάσκο”: Ατάκες που ακούγονται κάθε φορά που έχουμε πιστέψει ότι ένα θέμα πρόκειται να πάει πολύ καλά και τελικά έχει μικρότερη ανταπόκριση από την αναμενόμενη.
– “Παίξε με δυνατά”: Απευθύνεται στους συντάκτες που χειρίζονται τα social media. Αποτελεί προτροπή ώστε να πλασαριστεί ένα συγκεκριμένο θέμα με τον καλύτερο τρόπο στο facebook και το twitter, ώστε να πετύχει τα περισσότερα δυνατά κλικ.
– “Μπουλκουμέδες”: “παπάτζες”, υπερβολές
– “Γράφω ένα θέμα που θα προκαλέσει σάλο/πάταγο/χλαπαταγή”: Όταν η μετριοφροσύνη κάποιου συντάκτη χτυπάει κόκκινο. Συνήθως, ακολουθείται από την εξής ατάκα: “να ξέρεις ότι αυτοί που αποθεώνονται είναι οι χειρότεροι άνθρωποι”.
–Όταν κάποιος έγραψε ένα θέμα που πήγε πολύ καλά: “Τους εξευτέλισα σήμερα. Τους έκανα πλακίτσα”.
-Ατάκες όπως: “έχω την αίσθηση”, “αν δεν κάνω λάθος” , “μάλλον” “θεωρώ ότι”, “νομίζω” απαγορεύονται δια ροπάλου. Δεν κάνουμε έτσι δημοσιογραφία.
-Στιχομυθία μεταξύ συντακτών: “Τον έχεις τον Κάρι στα τρίποντα”; “Όχι, αλλά από τα 6.25 μπορεί και να τον είχα”.
– “Δεν πας καλά”: Όταν ένας συντάκτης περνάει περίοδο δημοσιογραφικού ντεφορμαρίσματος.
– “Τι βλέπεις”; “Τι γίνεται φιλαράκι”; “Τι έχουμε”: ρητορικές ερωτήσεις που ακούγονται σε καθημερινή βάση.
-“Δεν μου λες πού θα πας τώρα; Τι θα κάνεις μετά”; Ρητορικές ερωτήσεις στο φευγιό κάποιου συντάκτη.
“Ωραίο μαλλάκι έχεις φτιάξει σήμερα” , ποτέ κανείς δεν έχει καταλάβει τι εννοεί ο συγκεκριμένος συντάκτης με αυτή την ατάκα, την οποία λέει συνήθως χαϊδεύοντας το κεφάλι του εκάστοτε συντάκτη.
-Μονόλογος συντάκτη καθώς κοιτάζει κατάματα συνάδελφό του: “Δεν μου αρέσει η φάτσα σου, αλλά δεν ξέρω το γιατί”, “έχω αρχίσει να σε συμπαθώ”, τρία λεπτά αφότου ακούστηκε η πρώτη ατάκα.
-Όταν ένας συντάκτης ενημέρωσε τους γύρω του πως έφτιαξε ένα κουίζ, ακούστηκε το εξής: “Κουίζ; Τι το κάναμε εδώ; Μανίνα;”
– “Δεν έχεις το υπόβαθρο/ είσαι άσχετος/ δεν έχεις ιδέα”, όταν κάποιος προτείνει να γράψει ένα θέμα, αλλά οι υπόλοιποι αμφισβητούν για το αν μπορεί να το κάνει.
– “Τους παίζω Πάρο-Νάξο”, όταν έχουμε ταυτόχρονα δύο πολύ καλά θέματα στην πρώτη σελίδα.
– “Σου έχω φτιάξει μια φωτογραφία μέσα-έξω που θα κλάψει όλη η Ελλάδα”, όταν η φωτογραφία ενός θέματος αποτελεί “έργο τέχνης” κατά την άποψη αυτού που την έφτιαξε.
-Στιχομυθία συντακτών λίγο πριν τις διακοπές: “Η Τήνος είναι το πιο ωραίο νησί. Σου το λέω εγώ, που δεν έχω πάει”.
-“Θέλω όποιος δει το θέμα το πρωί του Σαββάτου να μην πάει για καφέ, αλλά να πάει να κάνει έρωτα”, χωρίς σχόλια.
-“Ήταν καλό αυτό που είπες, γιατί συνήθως λες μ@λ@κίες”, όταν κάποιος λέει μια καλή ατάκα.
-“Εδώ γράφουμε αλήθειες κύριε”, “Εδώ κάνουμε τέχνη δεν κάνουμε πασπαλιζατέρ”: Τι είπαμε ότι είναι οι άνθρωποι που αυτοαποθεώνονται;
– “Φτιάξε μου ένα δυνατό πρόλογο σαν να έχει πεθάνει ο Μπομπ Μάρλεϊ/ Έλτον Τζον”: κίνητρο για να γραφτεί λυρικός πρόλογος.
