Οι παθογένειες της ΕΠΟ

Ο φίλαθλος αποτελεί τον αιμοδότη του αθλητισμού, είτε υπό την έννοια του πελάτη της τηλεόρασης και των ΠΑΕ είτε υπό την έννοια του πελάτη του ΟΠΑΠ ο οποίος αποτελεί το βασικό χορηγό των αθλητικών ανωνύμων εταιρειών, αλλάπαρ’ όλα αυτά, δεν έχει το δικαίωμα να επιλέγει τα πρόσωπα τα οποία θα διοικούν το εγχώριο ποδόσφαιρο. Ουδείς διαφωνεί ότι η ΕΠΟ είναι ο ισχυρότερος θεσμικός παράγοντας του ποδοσφαίρου. Εξ ου και η απόφαση της FIFA και της UEFA να αλληλογραφούν με τις Εθνικές Ομοσπονδίες και όχι με τις Λίγκες που διοργανώνουν τα πρωταθλήματα.

Οπότε, για να λυθεί το πρόβλημα, όπως εσχάτως δήλωσε στην τηλεοπτική “Δίκη” και ο ΓΓΑ Παναγιώτης Μπιτσαξής, θα πρέπει η ΕΠΟ να δώσει λύση στα θέματα αξιοπιστίας των Πρωταθλημάτων. Τίποτε το καινούργιο, καθώς και οι πέτρες ξέρουν ότι το “κλειδί” είναι η διαιτησία, η οποία ανήκει στην Ομοσπονδία. Αλλωστε, είναι γνωστή η ιστορία με τοένα εκ. δολάρια που διακινήθηκε προκειμένου να επηρεασθεί το εκλογικό αποτέλεσμα για την ανάδειξη νέας διοίκησης στην ΕΠΟ στις εκλογές της Αλεξανδρούπολης, με εμπνευστή τον σοφά σκεπτόμενο ποδοσφαιρικό μεγαλαπαράγοντα της εποχής.

Και για όσους δεν έχουν ισχυρή μνήμη, να τους θυμίσω ότι η καταγγελία έγινε πριν από λίγα χρόνια στην επιτροπή Μορφωτικών υποθέσεων της Βουλής. Η εξίσωση είναι γνωστή: έλεγχος διοίκησης της ΕΠΟ=έλεγχος της διαιτησίας. Οι καταγγελίες για τη διαπλοκή στο ελληνικό ποδόσφαιρο περισσεύουν και είναι τόσες όσες και οι βιντεοταινίες VHS των τηλεοπτικών σταθμών με επεισόδια στα ποδοσφαιρικά γήπεδα,άλλο ανοι συλλήψεις είναι δυσανάλογα λιγότερες των ταραξιών.

Να επιστρέψουμε όμως στο θέμα μας.Ως υφυπουργός Αθλητισμούο Γιώργος Ορφανός, γνωρίζοντας την ιστορία της ποδοσφαιρικής “παράγκας’ και έχοντας ευαισθησίες για το άθλημα, επιχείρησε να αλλάξει τη διαδικασία εκλογής της διοίκησης της ΕΠΟ προτείνοντας να εκλέγεται από 5.000 ψηφοφόρους ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος εκμαυλισμού των συνειδήσεών τους. Η πρότασή του έπεσε στο κενό γιατί απλούστατα το ποδοσφαιρικό σύστημα βολεύεται να εκλέγεται η διοίκησημε 57 εκλέκτορες. Σ’ έναν τόσο μικρό αριθμό ψηφοφόρων είναι εύκολος ο επηρεασμός της ψήφου, είτε με διαφανείς είτε με αδιαφανείς διαδικασίες.

Ο Γιώργος Ορφανός πλήρωσε πολιτικά το εγχείρημά του να σπάσει το “απόστημα” της ΕΠΟ, οπότε το πιθανότερο είναι να αποτελεί κακό παράδειγμα για τους διαδόχους του. Τι σημαίνει αυτό; Οτι δεν θα αγγίξουν ένα θέμα που “καίει”. Η ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, λοιπόν, πορεύεται με τις γνωστές παθογένειές της και με πρόσωπα που δεν μπορούν να ξεφύγουν από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος.

Ο ΠΑΟΚ δικαίως διαμαρτύρεται για την καθυστέρηση συνεδρίασης της Πειθαρχικής Επιτροπής καθώς γίνεται θύμα της ανισονομίας η οποία αλλοιώνει και την εξέλιξη του πρωταθλήματος. Και αντί ο Σοφοκλής Πιλάβιος να πει τα πράγματα με το όνομά τους χτυπώντας το χέρι στο τραπέζι, αρκέστηκε να δηλώσει: “Μέριμνα της ΕΠΟ είναι η διαρκής αυστηροποίηση του Κώδικα όπως επίσης η απαρέγκλιτη και αποτελεσματική εφαρμογή του. Σε αυτή την κατεύθυνση, αν πρέπει να επανεξετάσουμε τις συνθήκες λειτουργίας της Πειθαρχικής Επιτροπής, βεβαίως και θα το πράξουμε».

Με άλλα λόγια; “Μπλα, μπλα, μπλα…”. Κι από κοντά και ο εξαιρετικός νομικός κ. Μπιτσαξής, που, προφανώς,είτε τελείεν συγχύσειείτε απλώς δεν έχει εξοικειωθεί με το αντικείμενό του: “Το θέμα που τίθεται είναι η θωράκιση της διαιτησίας. Σ’ αυτό εμείς θεωρούμε απολύτως αξιόπιστο συνομιλητή την ΕΠΟ. Τους έχουμε θέσει: α) Κλήρωση διαιτητών και β) Κώδικα δεοντολογίας διαιτητών και παραγόντων, όπου θα ελέγχονται φιλίες, εντοπιότητα, συγγένειες, επαφές, οπαδικές προτιμήσεις”.

Η λογική των ισορροπιών παντρεμένη με τον πολιτικό λόγο. Στοιχεία τα οποία όταν μπαίνουν στο μίξερ βγάζουν απέραντη μπόχα, αναξιοπιστία και αναποτελεσματικότητα, πουτο ποδόσφαιρό μας δεν αντέχει άλλο.