Όσα δε φέρνει ο χρόνος

Όταν μια ολόκληρη διοργάνωση δεκάδων αγώνων, φτάνει να κρίνεται στα τελευταία δευτερόλεπτα της χρονιάς, τότε δεν μπορείς να πεις πολλά. Μπορείς απλώς να κλάψεις (αν ανήκεις στους ηττημένους), να γελάσεις (αν ανήκεις στους νικητές) και σε κάθε περίπτωση να αγαπήσεις το ποδόσφαιρο ακόμη περισσότερο για τον ανεξάντλητο τρόπο που έχει να γεννάει απίστευτες ιστορίες. Όπως π.χ η φετινή Πρέμιερ Λιγκ, την οποία η Λίβερπουλ χάνει με τον τρόπο που πήρε το τελευταίο μεγάλο της τρόπαιο: Με ανατροπή από 0-3 σε 3-3. Κόντρα στην Μίλαν το έκανε εκείνη και σήκωσε Τσάμπιονς Λιγκ, κόντρα στην Κρίσταλ Πάλας το υπέστη και απώλεσε ουσιαστικά κάθε ελπίδα να επιστρέψει στην κορυφή του αγγλικού ποδοσφαίρου μετά από 24 χρόνια. Ή η ιστορία της φετινής Πριμέρα Ντιβισιόν όπου όλα δείχνουν ότι θα κριθεί σε ένα ματς – τελικό: Μπαρτσελόνα – Ατλέτικο Μαδρίτης την τελευταία αγωνιστική.

Με αφορμή λοιπόν το επικείμενο δραματικό φινάλε σε Ισπανία και Αγγλία ακολουθεί ένα μικρό αφιέρωμα στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα των τελευταίων 25 ετών που ολοκληρώθηκαν με τον πιο συναρπαστικό τρόπο.

Αγγλία 1988-89

Το δράμα του «Άνφιλντ»

Από τα πιο γνωστά και δραματικά ποδοσφαιρικά ματς στην ιστορία του Αγγλικού (και όχι μόνο) ποδοσφαίρου. Η Λίβερπουλ υποδέχτηκε την Άρσεναλ στην τελευταία αγωνιστική και με νίκη, ισοπαλία ή και ήττα με ένα γκολ διαφορά έπαιρνε το πρωτάθλημα. Στην πραγματικότητα δηλαδή χρειαζόταν προσπάθεια για να το χάσει. Κι όμως. Το «Άνφιλντ» άρχισε να ανησυχεί στο 52ο όταν ο Σμιθ έβαλε τους «Κανονιέρηδες» μπροστά στο σκορ. Στα τελευταία δευτερόλεπτα των καθυστερήσεων εντούτοις η Λίβερπουλ εξακολουθούσε να μοιάζει με σίγουρη πρωταθλήτρια. Ο Τζον Μπαρνς είχε τη μπάλα κοντά στην περιοχή της Άρσεναλ και το μόνο που χρειαζόταν να κάνει ήταν να προσπαθήσει να την κρατήσει ή να πάρει κόρνερ. Εκείνος επιχείρησε να μπει στην περιοχή και να σουτάρει. Οι φιλοξενούμενοι έκλεψαν και ξεκίνησαν την απέλπιδα προσπάθεια για το απίθανο. Με κάποιο τρόπο ο Σμιθ κατάφερε να βρει τον Μάικλ Τόμας, εκείνος πήρε μια κόντρα μπήκε και πλάσαρε εύστοχα για το 2-0! Η Άρσεναλ πήρε το πρωτάθλημα στην τελευταία φάση της χρονιάς! Δεν γίνεται πιο συναρπαστικό από αυτό.

Πριμέρα Ντιβισιόν 1991-92 και 1992-93

Στάση: Τενερίφη

Αυτό που συνέβη στη Ρεάλ Μαδρίτης τις σεζόν 1991-92 και 1992 – 93 αγγίζει τα όρια της στατιστικής απιθανότητας. Όχι μόνο έχασε το πρωτάθλημα από την Μπαρτσελόνα την τελευταία αγωνιστική για δυο συνεχόμενες χρονιές αλλά και τις δυο χρονιές το έχασε στην ίδια έδρα, απέναντι στον ίδιο αντίπαλο.

Το 1992 η Ρεάλ ταξίδεψε στην Τενερίφη θέλοντας μόνο νίκη. Όλα πήγαιναν καλά στην αρχή αφού η Βασίλισσα προηγήθηκε με 2-0 στο πρώτο δεκάλεπτο. Οι γηπεδούχοι μείωσαν στο φινάλε του πρώτου ημιχρόνου αλλά η Ρεάλ είχε ακόμα τον έλεγχο. Μέχρι που στο δεύτερο ημίχρονο έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι της! Με δυο γκολ μέσα σε ελάχιστα λεπτά η Τενερίφη προηγήθηκε με 3-2, σκορ που έμελλε να είναι και το τελικό, προς μεγάλη ικανοποίηση της Μπάρτσα η οποία νίκησε την Μπιλμπάο και σήκωσε την κούπα.

Το 1993 και πάλι η Ρεάλ ταξίδεψε στην Τενερίφη με στόχο τη νίκη. Ετούτη τη φορά δεν υπήρξε δράμα. Η Νέμεσις των Μαδριλένων νίκησε καθαρά με 2-0 (οι Καστιγιάνοι βέβαια διαμαρτυρήθηκαν για …τρία πέναλτι), η «Ντριμ Τιμ» του Κρόιφ νίκησε 1-0 την Σοσιεδάδ και συνέχισε να κατακτά πρωταθλήματα, χάρη- και- στην ανικανότητα των αντιπάλων της.

Πριμέρα Ντιβισιόν 1993-1994

Το πέναλτι του Τζούκιτς

Η Ντεπορτίβο Λα Κορούνια πραγματοποιεί εκπληκτική σεζόν και φτάνει την τελευταία αγωνιστική να χρειάζεται μια απλή νίκη απέναντι στην Βαλένθια για να πάρει το πρωτάθλημα, ότι κι αν έκανε την ίδια ώρα η Μπαρτσελόνα κόντρα στην Σεβίλη. Το 0-0 ωστόσο στο «Ριαθόρ» παρέμενε όσο τα λεπτά κυλούσαν, ενώ η Μπάρτσα με μια μεγάλη ανατροπή νικούσε με 5-2. Στις καθυστερήσεις ήρθε το δώρο! Ο Νάντο κέρδισε πέναλτι. Ένα πέναλτι, ένα πρωτάθλημα. Ο Μπεμπέτο δίστασε να το εκτελέσει, ο Ντονάτο είχε γίνει αλλαγή, έτσι τη μπάλα έστησε στα έντεκα βήματα ο Τζούκιτς, ο στόπερ της ομάδας. Όλοι σε Βαρκελώνη και Κορούνια κράτησαν την αναπνοή τους. Ο Τζούκιτς σούταρε συρτά και σχεδόν στο κέντρο της εστίας και ο Γκονζάλες, αναπληρωματικός τερματοφύλακας της Βαλένθια μπλόκαρε εύκολα τη μπάλα. Το «Καμπ Νου» ξέσπασε σε πανηγύρια. Η Μπαρτσελόνα ήταν πρωταθλήτρια με δραματικό τρόπο για τρίτη συνεχόμενη χρονιά.

Καμπιονάτο 1999-2000

Μια βροχή θα μας σώσει

Η Λάτσιο και η Γιουβέντους μονομάχησαν μέχρι τέλους για την κατάκτηση του Καμπιονάτο τη σεζόν 1999-2000. Και παρότι οι Ρωμαίοι είχαν μια από τις πιο σπουδαίες ομάδες της ιστορίας τους (με Σάλας, Βερόν, Μιχάιλοβιτς, Σιμεόνε, Σέρτζιο Κονσεϊσάο κ.λ.π.) και προπονητή τον Σβεν Γκόραν Έρικσον, η Γιούβε κρατούσε την τύχη στα χέρια της. Με νίκη στην έδρα της Περούτζια έπαιρνε τον τίτλο, ότι κι αν έκανε στο «Ολίμπικο», κόντρα στην Ρετζίνα η Λάτσιο. Οι «Μπιανκονέρι» όμως υπολόγισαν χωρίς την βροχή. Στο ημίχρονο του ματς και ενώ δεν υπήρχε σκορ, ξέσπασε μια απίστευτη καταιγίδα (στην υπόλοιπη Ιταλία δεν έβρεχε εκείνη τη μέρα). Ο Κολίνα καθυστέρησε την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου για 82 λεπτά. Τελικά ο αγώνας ξανάρχισε παρά τις έντονες αντιρρήσεις των Γιουβεντίνων, οι γηπεδούχοι σκόραραν στον βούρκο στο 49ο λεπτό, οι φιλοξενούμενοι δεν κατάφεραν ούτε να ισοφαρίσουν και η Λάτσιο που εντωμεταξύ νίκησε εύκολα (3-0 το τελικό σκορ) κατέκτησε το δεύτερο πρωτάθλημα της ιστορίας της.

Το γήπεδο της Περούτζια παρεμπιπτόντως λέγεται «Ρενάτο Κούρι». Εκεί, το 1976, πάλι την τελευταία αγωνιστική, η Γιουβέντους είχε ηττηθεί με 1-0, αποτέλεσμα που έδωσε το πρωτάθλημα στην Τορίνο. Σκόρερ της νίκης των γηπεδούχων ήταν ο Ρενάτο Κούρι. Ο Κούρι πέθανε σχεδόν ένα χρόνο μετά, στις 30 Οκτωβρίου του 1977, μέσα στο στάδιο που τώρα φέρει το όνομα του, εξαιτίας εμφράγματος του μυοκαρδίου κατά τη διάρκεια του αγώνα. Αντίπαλος; Η Γιουβέντους.

Καμπιονάτο 2001-2002

Το κλάμα του Ρονάλντο

Όσοι αντιπαθούν τον Κριστιάνο Ρονάλντο χρησιμοποιούν συχνά τον χαρακτηρισμό «κλάψας», εξαιτίας της ευκολίας με την οποία ο σταρ της Ρεάλ Μαδρίτης βάζει τα κλάματα δημοσίως όταν χάνει ένα σημαντικό παιχνίδι (ή και όταν κερδίζει αλλά χάνει ένα σημαντικό πέναλτι). Κι ωστόσο ο πρώτος Ρονάλντο που είδαμε να κλαίει δημοσίως ήταν ο …αυθεντικός (όπως θα το έθετε και ο Μουρίνιο). Στις 5 Μαίου του 2002 η Ίντερ ολοκλήρωσε στο «Ολίμπικο» κόντρα στην Λάτσιο μια επική κατάρρευση που τελικά έδωσε τον τίτλο στην Γιουβέντους. Η σκηνή με τον δακρυσμένο Βραζιλιάνο σταρ στον πάγκο των «Νερατζούρι» υπήρξε απολύτως ενδεικτική όσων συνέβησαν.

Πέντε αγωνιστικές πριν τη λήξη της σεζόν η Ίντερ βρισκόταν έξι πόντους πάνω από την Γιούβε. Μετά άρχισε τις γκέλες (εν μέσω φοβερής καχυποψίας και δικαιολογημένης διαιτητολογίας βέβαια) για να φτάσει στο φινάλε ένα βαθμό πάνω από τη μεγάλη της αντίπαλο και δυο πάνω από τη Ρόμα (69, 68, 67). Χρειαζόταν δηλαδή νίκη κόντρα στη Λάτσιο για να μη χάσει το πρωτάθλημα μέσα από τα χέρια της. Αλλά το έχασε. Και μάλιστα με 4-2 (ημίχρονο 2-2). Η Γιούβε νίκησε 2-0 στο «Φρίουλι» την Ουντινέζε, η Ρόμα 1-0 στο Τορίνο τη Ρόμα και η σχεδόν βέβαιη πρωταθλήτρια Ίντερ κατέληξε τρίτη. Ήταν μετά να μην κλάψει ο Ρονάλντο; Για την ιστορία, εκείνο ήταν και το τελευταίο του ματς με το κλαμπ του Μιλάνου, καθώς το καλοκαίρι και αφού πρώτα κατέκτησε το Μουντιάλ της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας, έφυγε για τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Μπουντεσλίγκα 2000-2001

Και στο τέλος κερδίζει η Μπάγερν

Η Σάλκε (του Στέφενς) πηγαίνει χέρι – χέρι με την Μπάγερν μέχρι την προτελευταία αγωνιστική. Εκεί χάνει από την Στουτγκάρδη, ενώ οι Βαυαροί νικούν την Καϊζερσλάουτερν. Τα γκολ που έκριναν το αποτέλεσμα μπήκαν στα τελευταία λεπτά των αγώνων. Την τελευταία αγωνιστική λοιπόν η Σάλκε χρειαζόταν να νικήσει την Ούντερχακινγκ (το έκανε με 5-3, παρότι βρισκόταν με δυο γκολ πίσω στο σκορ) και να ηττηθεί η Μπάγερν από το Αμβούργο (η ομάδα του Στέφενς είχε υπέρ της τη διαφορά τερμάτων). Αυτό που συνέβη ήταν το εξής: Το Αμβούργο προηγήθηκε στο 90ο λεπτό με γκολ του Μπάρμπαρεζ, οι οπαδοί της Σάλκε μπήκαν στο γήπεδο για να γιορτάσουν το πρώτο πρωτάθλημα του συλλόγου από το 1958 αλλά κάπου εκεί εμφανίστηκε ο Πάτρικ Άντερσον. Ο Σουηδός κεντρικός αμυντικός, με σουτ μέσα από την περιοχή, μετά από έμμεσο που κέρδισε η Μπάγερν, ισοφάρισε στο 95ο και έγινε ο πιο μισητός άνθρωπος στο Γκεζελκίρχεν από καταβολής κόσμου! Η «σαλατιέρα» κατέληξε στο Μόναχο ενώ η Σάλκε ακόμα δεν έχει πάρει πρωτάθλημα.

Eredivisie 2006-2007

Τρεις στο νήμα

Με τρεις ομάδες ισόβαθμες ξεκίνησε η τελευταία αγωνιστική του Ολλανδικού πρωταθλήματος το 2007. Η Άλκμααρ, ο Άγιαξ και η Αϊντχόβεν μπήκαν στο γήπεδο με 72 πόντους και την πρώτη να έχει το προβάδισμα στην τριπλή ισοβαθμία λόγω καλύτερης διαφοράς τερμάτων. Η Αλκμααρ είχε επίσης και την πιο εύκολη αποστολή καθώς έπαιζε με την ουραγό Εξέλσιορ. Ωστόσο οι πρωτοπόροι του Λουίς Φαν Χααλ παρά την τεράστια προσπάθεια και τις πολλές χαμένες ευκαιρίες, ηττήθηκαν με 3-2 (το τρίτο το δέχτηκαν στις καθυστερήσεις). Έτσι απέμειναν ο Άγιαξ (του Τεν Κάτε) και η PSV. Ο «Αίαντας» προηγήθηκε με 2-0 απέναντι την Βίλεμ εκτός έδρας στο 69ο και βρέθηκε στην πρώτη θέση με +49 στη διαφορά τερμάτων. Η Αϊντχόβεν έφτασε το 5-1 κόντρα στην Φίτεσε στο 78ο και ανέβηκε εκείνη στην πρώτη θέση με +50. Ακολούθησε ένα απίθανο δεκάλεπτο όπου ο Άγιαξ πίεζε για τρίτο γκολ (η Άλκμααρ επίσης πίεζε για το γκολ της νίκης με το σκορ ακόμα στο 2-2) και η PSV απλώς περίμενε. Η αγωνία στο «Φίλιπς Στάντιον» θα έκανε ακόμα και τον πιο πιστό θαμώνα των ολλανδικών coffee shop να ανεβάσει πίεση. Στο φινάλε όμως μετατράπηκε σε έκρηξη χαράς. Ο Άγιαξ δεν πέτυχε άλλο γκολ και ο Ρόναλντ Κούμαν πήρε τον τίτλο από τον Φαν Χάαλ και τον Τεν Κάτε.

Πριμέρα Ντιβισιόν 2006 – 2007

Βαρκελώνη – Μαδρίτη σε δέκα δευτερόλεπτα

Η εκδίκηση της Ρεάλ για τα χαμένα πρωταθλήματα στις αρχές της δεκαετίας του 90’, ήρθε δεκαπέντε χρόνια μετά. Με τον Φάμπιο Καπέλο στον πάγκο τους, οι Μαδριλένοι είχαν μείνει έξι πόντους πίσω από την Μπαρτσελόνα στις αρχές του δεύτερου γύρου. Αλλά τέσσερις αγωνιστικές πριν το τέλος, έπιασαν την Μπάρτσα στην κορυφή (κάνοντας μια απίστευτη ανατροπή στο “Μπερναμπέου” κόντρα στην Εσπανίολ, την οποία νίκησαν 4-3 ενώ έχαναν 3-1 στο ημίχρονο). Η «Βασίλισσα» υπερτερούσε στην ισοβαθμία καθώς είχε μια νίκη και μια ισοπαλία στα παιχνίδια με τους Καταλανούς. Χρειαζόταν λοιπόν μόνο νίκες στα εναπομείναντα ματς για να πάρει την κούπα. Την προτελευταία αγωνιστική ωστόσο βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο καθώς έχανε λίγο πριν το τέλος με 2-1 από την Σαραγόσα. Την ίδια ώρα στο «Κάμπ Νου» η Μπαρτσελόνα κέρδιζε με 2-1 την Εσπανιόλ. Αλλά δεν χρειάστηκαν παρά μερικά δευτερόλεπτα για να ταξιδέψει η κούπα από την Βαρκελώνη, πίσω στην πρωτεύουσα. Ο Φαν Νίστελροϊ ισοφάρισε για τη Ρεάλ στο 90ο και μάλιστα έτρεξε να πάρει τη μπάλα από τα δίχτυα νομίζοντας ότι η ομάδα του ήθελε κι άλλο γκολ. Δεν ήθελε. Και δεν ήθελε διότι σχεδόν ταυτόχρονα ο Ραούλ Ταμούδο έκανε το 2-2 στη Βαρκελώνη και κέρδιζε αυτομάτως μια θέση στο πάνθεον των ηρώων του «Μπερναμπέου» κι ας μην έπαιξε ποτέ στους «Μερένχες» (σε κάθε του εμφάνιση στη Μαδρίτη έκτοτε αποθεωνόταν)! Την τελευταία αγωνιστική, η Ρεάλ έστω και δύσκολα (βρέθηκε πίσω στο σκορ με 1-0) και με τη …βοήθεια του Άγγελου Μπασινά νίκησε την Μαγιόρκα 3-1 και κατέκτησε το πρωτάθλημα.

Πρέμιερ Λιγκ 2011-2012

Οι καθυστερήσεις που πλήγωσαν τον Σερ

Η πρώτη φορά που το πρωτάθλημα της πρώτης κατηγορίας στην Αγγλία κρίθηκε στη διαφορά τερμάτων από τότε που έγινε Πρέμιερ Λιγκ. Και η πρώτη φορά επίσης που οι καθυστερήσεις στάθηκαν σκληρές για τον σερ Άλεξ Φέργκιουσον. Οι δυο ομάδες του Μάντσεστερ ήταν ισόβαθμες πριν την τελευταία αγωνιστική αλλά η Σίτι υπερτερούσε στο goal average (που λέγαμε παλιά). Της αρκούσε μια απλή νίκη δηλαδή επί της QPR για να πάρει τον πρώτο της πρωτάθλημα μετά το 1968. Μόνο που το ματς δεν αποδείχθηκε τόσο απλό. Ενώ η Γιουνάιτεντ έκανε το καθήκον, επικρατώντας εκτός έδρας 1-0 της Σάντερλαντ, η Σίτι μπήκε στις καθυστερήσεις χάνοντας 2-1. Και μετά έγινε αυτό που θυμάστε όλοι. Πρώτα ο Τζέκο και εν συνεχεία, στο τελευταίο λεπτό κυριολεκτικά, ο Κουν Αγουέρο έκαναν το 3-2, ο Μαντσίνι στον πάγκο έκανε ένα σπριντ αλά Μουρίνιο, το «Έτιχαντ» τρελάθηκε και ο σερ Άλεξ αναγκάστηκε να αναβάλει την συνταξιοδότηση του για ένα χρόνο. Δεν επρόκειτο να αποχωρήσει αφήνοντας την κούπα στην μπλε πλευρά της πόλης.

Πορτογαλία 2012-2013

Όταν γονάτισε ο Ιησούς

Η περυσινή Μπενφίκα πήγαινε τρένο για την κατάκτηση τριών τίτλων, πρωτάθλημα, κύπελλο, Γιουρόπα Λιγκ . Δεν πήρε κανέναν αφού έχασε όλα τους τελικούς με με γκολ στα τελευταία λεπτά. Ίσως αυτός που πόνεσε περισσότερο από όλους ήταν ο «τελικός» του πρωταθλήματος. Μια αγωνιστική πριν το τέλος, οι Λουζιτανοί έπαιρναν τον τίτλο ακόμα και με «Χ» στην έδρα της Πόρτο (με την προϋπόθεση ότι θα νικούσαν και οι δυο στην τελευταία αγωνιστική όπως και συνέβη). Η Μπενφίκα προηγήθηκε στο 18 λεπτό με τον Λίμα και άντεξε παρά την γρήγορη ισοφάριση της Πόρτο (Βαρέλα στο 24ο) μέχρι τις καθυστερήσεις. Στο 91ο όμως ο Κέλβιν με ένα πολύ δύσκολο γκολ έστειλε τους «Δράκους» στα ουράνια! Ο Ζεσούς δεν άντεξε, γονάτισε στον αγωνιστικό χώρο την ώρα που η ομάδα του δεχόταν το μοιραίο τέρμα και μας χάρισε μια από τις πιο δυνατές εικόνες της περυσινής σεζόν.