Όχι άλλο κάρβουνο
Διανύουμε περίοδο διακοπών, και όλοι συνηθίζουμε να ευχόμαστε ο ένας στον άλλο, καλό καλοκαίρι. Όμως, φέτος τα πράγματα είναι διαφορετικά…
Η Ελλάδα μας φλέγεται, δυστυχώς κυριολεκτικά και όχι μεταφορικά, όπως συνήθως λέμε μετά από κάποια σημαντική αθλητική επιτυχία. Στα 26 μου χρόνια, δεν θυμάμαι ποτέ τέτοια καταστροφή. Πραγματικά Βιβλική! Απ’ άκρη σ’ άκρη, πύρινες γλώσσες κατακαίουν και την τελευταία σπιθαμή πρασίνου που έχει απομείνει σε αυτόν τον τόπο. Και αν όλοι μας – παρά την αγανάκτηση – κλείναμε πονηρά το μάτι στις πυρκαγιές της Χαλκιδικής, της Πάρνηθας και του Υμηττού, κρατώντας καλά κρυμμένο το κοινό μυστικό, τώρα μετά τις φωτιές σε χαράδρες, ερημωμένα χωριά, απόκρημνες βουνοπλαγιές και απρόσιτες βουνοκορφές, τραβάμε με απόγνωση τα μαλλιά μας και μένουμε με το στόμα ανοικτό.
Και στο παρελθόν έχουμε ζήσει καύσωνες, και δυνατούς ανέμους και ξηρασίες. Και μεγάλες πυρκαγιές είχαμε σε νησιά και ηπειρωτική Ελλάδα, αλλά πείτε μου, ποιες είναι οι πιθανότητες να καεί όλη η χώρα ταυτόχρονα; Το κακό που έγινε – και γίνεται – φέτος, δεν έχει παγκόσμιο προηγούμενο. Σίγουρα, ως δημόσια διοίκηση έχουμε ελλείψεις και δυσκαμψίες. Όμως, έχουμε και τα περισσότερα πυροσβεστικά αεροπλάνα στην Ευρώπη – θέλουμε επειγόντως κι άλλα, μαζί σας – και πυροσβέστες με αυταπάρνηση.
Όμως, ανέκαθεν η πατρίδα μας ήταν η χώρα των αντιθέσεων. Κι έτσι, όπως γεννάμε ήρωες, έτσι γεννάμε και προδότες. Γιατί, ο συστηματικός αυτός εμπρησμός που συντελείται εδώ και δεκαετίες, για μένα είναι ατιμία, είναι εγκληματική προδοσία. Δεν γίνεται να μην έχει συλληφθεί και καταδικαστεί ούτε ένας εμπρηστής 30 χρόνια τώρα! Δηλαδή, θέλουν να μας πείσουν ότι εξάρθρωσαν την τρομοκρατία και δεν μπορούν να σταματήσουν τους εμπρησμούς;
Δεν γνωρίζω ούτε τους πραγματικούς σκοπούς και λόγους των εμπρησμών, ούτε ποιοι τους υποκινούν, ούτε με ποιων τις πλάτες δρουν ανεξέλεγκτοι. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι η χώρα μου μέρα με τη μέρα ερημώνει. Εντάξει, την Αττική την μετατρέψαμε σε ένα λεκανοπέδιο από τσιμέντο και άσφαλτο, γιατί πρέπει να αφήσουμε και την υπόλοιπη Ελλάδα να έχει την ίδια μοίρα;
Όλοι μας έχουμε ευθύνες. Ας σταματήσουμε τις αδηφάγες καταπατήσεις, τις παράνομες χωματερές, τις αναδώσεις για τα χαρτιά και τα «μάτια του κόσμου» και ας πιέσουμε την Πολιτεία να δράσει αποφασιστικά. Αρκετά με τα παχιά λόγια. Χορτάσαμε! Επιτέλους, ας θέσουμε και ένα όραμα με ουσία και προοπτική για το μέλλον. Καλή(;) η είσοδος στην ΟΝΕ, καλοί οι Ολυμπιακοί Αγώνες, αλλά μήπως είναι καλύτερο το όραμα για μια καταπράσινη Ελλάδα; Πότε θα γίνει επιτέλους το περίφημο μητροπολιτικό Πάρκο στο Ελληνικό; Ή θα γίνει το νέο Las Vegas με τις ευλογίες του ΥΠΕΧΩΔΕ;
Η Ελλάδα μετατρέπεται συστηματικά – και επιμένω στο οργανωμένο έγκλημα – σε Κρανίου Τόπο, και εμείς φωνάζουμε απελπισμένα…
ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ ΜΩΡΕ;!!!
Κιάμος Φώτης
Με τις (προσ)ευχές να μην ξαναζήσουμε τέτοιον εφιάλτη!
