Παίξτε για τον μασέρ…
Οι αλλαγές προπονητών, ευτυχώς ή δυστυχώς, δεν αποτελούν μόνο ελληνικό… προνόμιο. Αν ρίξουμε μια ματιά στην Ευρώπη, σε πολλές χώρες συμβαίνει να αλλάζουν οι προπονητές πριν καν καταφέρουν να… ζεστάνουν τον πάγκο. Η ΤΣΣΚΑ Σόφιας, η πιο πετυχημένη ομάδα της Βουλγαρίας, είχε τη φήμη ομάδας που δεν κρατάει τον προπονητή της για πάνω από ένα χρόνο, αλλά μέσα στο 2010 έσπασε όλα τα ρεκόρ.
Ο Μίλεν Ραντουκάνοφ, ο 38χρονος βετεράνος αμυντικός της ομάδας που ανέλαβε στις 21 Οκτωβρίου, είναι ο έκτος (!) διαφορετικός προπονητής που κάθεται στον πάγκο της μέσα στο 2010.
Η χρονιά ξεκίνησε με τον Λούμποσλαβ Πένεφ, ο οποίος είχε… παραιτηθεί από τον Νοέμβριο του 2009 μετά από διαφωνία με τους ιδιοκτήτες ύστερα από μια εντός έδρας ήττα από τη Βασιλεία, όμως η παραίτησή του τότε δεν έγινε δεκτή. Μόλις 13 μέρες μετά την πρωτοχρονιά ο Πένεφ κούνησε το μαντήλι και στη θέση του ήλθε ο Ρουμάνος γυρολόγος Ιοαν Αντόνε, ο οποίος κράτησε τη θέση του για λιγότερο από 80 ημέρες. Στις 30 Μαρτίου (κι ενώ είχε μεσολαβήσει ένα φοβερό δεκαήμερο με μία ισοπαλία και τρεις ήττες σε τέσσερα ματς) έφυγε κι αυτός και η χρονιά τελείωσε όπως-όπως με τον Ανταλμπέρτ Ζαφίροφ σαν υπηρεσιακό.
Την 1η Ιουνίου ανέλαβε ο Πάβελ Ντότσεφ με τη γερμανική παιδεία του και θεωρήθηκε ιδανικός για σοβαρή προετοιμασία. Φαίνεται ότι πήρε πολύ στα σοβαρά τη δουλειά του, αφού… απολύθηκε πριν καν κλείσει αγωνιστικό μήνα κι ενώ η ΤΣΣΚΑ είχε προλάβει να χάσει από τη μισητή αντίπαλο Λέφσκι, την Τσερνομόρετς Μπουργκάς εντός (1-2) και να φέρει ισοπαλία με τη νεοφώτιστη Ρακόφσκι (2-2). Στις 17 Αυγούστου την ανέλαβε ο Γκιόρε Γιοβανόφσκι, ο οποίος πλήρωσε το μάρμαρο μόλις στις 21 Οκτωβρίου, μετά την εντός έδρας ήττα από τη Ραπίντ Βιέννης για την Europa League.
Ετσι ήλθε ο Ραντουκάνοφ. Ο οποίος δεν έχει δίπλωμα πρώτου προπονητή και δηλώνεται στον πάγκο σαν… μασέρ (τελικά πολύ μας μοιάζει το βουλγάρικο ποδόσφαιρο). Με αυτόν, όμως, στο τιμόνι η ΤΣΣΚΑ φαίνεται ότι βρήκε κάποια ηρεμία. Εκανε πέντε νίκες στη σειρά (ανάμεσά τους και στη Βιέννη) και παρά την ισοπαλία με την Ακαντέμισκ το Σάββατο βρίσκεται σε θετικό μομέντουμ. Μέχρι και… πρόκριση διεκδικεί, αν καταφέρει να νικήσει σήμερα τη Μπεσίκτας. Ο Ραντουκάνοφ μπορεί να μην έχει ούτε εμπειρία, ούτε και πολλές γνώσεις, όμως μιλάει στην ψυχή των παικτών και είναι φανερό ότι παίζουν γι’ αυτόν…
Η Μπεσίκτας βρισκόταν πριν λίγο καιρό στο χείλος του γκρεμού και ο Μπερντ Σούστερ, ένα μεγάλο όνομα του γερμανικού ποδοσφαίρου, ετοιμαζόταν να έχει την τύχη των… συναδέλφων του στην ΤΣΣΚΑ. Μια σειρά καλών αποτελεσμάτων, όμως, άλλαξε την ατμόσφαιρα. Ειδικά η ισοπαλία στο Πόρτο (1-1) την περασμένη αγωνιστική της Europa League και η νίκη στο ντέρμπι επί της Γαλατασαράι (2-1) την περασμένη Κυριακή επέδρασαν ευεργετικά στην ψυχολογία. Δεν λύνουν, όμως, τα προβλήματα που προέρχονται από πολλούς τραυματισμούς, όπως αυτοί του Πορτογάλου μέσου Κουαρέσμα, του Βραζιλιάνου αρχισκόρερ Μπομπό (για τον οποίο κάποτε είχε ενδιαφερθεί ο Ολυμπιακός) και του έμπειρου επιθετικού Νιχάτ.
Η ΤΣΣΚΑ μπορεί να έχει κρυφά όνειρα, ωστόσο ξέρει ότι αν ανοίξει το ματς υστερεί απέναντι στην πιο έμπειρη τουρκική ομάδα. Η Μπεσίκτας και με ήττα βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση, καθώς υποδέχεται τη Ραπίντ Βιέννης στην Πόλη την τελευταία αγωνιστική και με νίκη είναι σίγουρα δεύτερη. Μπορεί και από σήμερα, βέβαια, να εξασφαλίσει την πρόκριση με νίκη, αλλά επειδή δεν την χρειάζεται οπωσδήποτε το πιθανό είναι να περιμένει…
ΤΣΣΚΑ ΣΟΦΙΑΣ-ΜΠΕΣΙΚΤΑΣUNDER 2,5
