Παίζει μπάλα η ιστορία
Την 1η Νοεμβρίου του μακρινού 1897 μια παρέα μαθητών από το λύκειο Μάσιμο Ντ’ Αζέλιο του Τορίνο αποφάσισε να ακολουθήσει τη μόδα της εποχής και να ιδρύσει μια ποδοσφαιρική ομάδα. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το όνομά της: Οι μαθητές, που ήταν μαζί παίκτες, προπονητικό τιμ, φροντιστές, μέχρι και… διοικητικό συμβούλιο, ονόμασαν την ομάδα τους με την μοναδική λέξη που τους χαρακτήριζε. Νεολαία. Γιουβέντους.
Από ομάδα των νέων και της αμφισβήτησης στο πάντα αυστηρό και βιομηχανικό περιβάλλον του Τορίνο η Γιουβέντους έφτασε στο σημείο να λογίζεται ως η απόλυτη ομάδα του ιταλικού κατεστημένου. Φταίει, προφανώς, ότι μια από τις πιο ισχυρές σε οικονομία και επιρροή οικογένεια της Ιταλίας, οι ιδιοκτήτες του κολοσσού ΦΙΑΤ Ανιέλι, πήραν τα ηνία της από το 1923 και συνεχίζουν, για τέταρτη συνεχόμενη γενιά, να την οδηγούν. Τα 87 χρόνια αποτελούν προφανώς παγκόσμιο ρεκόρ ελέγχου μιας ομάδας από μέλη μίας συγκεκριμένης οικογένειας.
Στο πέρασμα των χρόνων η Γιουβέντους απέκτησε φανατικούς φίλους και, όπως κάθε μεγάλος, φανατικούς εχθρούς. Παραμένει ακόμα και σήμερα η ομάδα με τους περισσότερους τίτλους στην Ιταλία (27), αλλά και η ιταλική ομάδα με τα περισσότερα ευρωπαϊκά κύπελλα (11). Αν μη τι άλλο η φανέλα της εμπνέει το σεβασμό…
…Αλλά όχι και στον μπουκ. Η στους απανταχού τζογαδόρους. Η, τέλος πάντων, σ’ αυτούς που διαμορφώνουν τις αποδόσεις στο στοίχημα. Κλασική η λογική «και τι με νοιάζει εμένα τι έκανε η Γιουβέντους πριν 30 χρόνια; Το ερώτημα είναι πώς παίζει τώρα και αν μπορεί να πάρει αποτέλεσμα τώρα. Η ιστορία δεν παίζει μπάλα». Λογικό κι αποδεκτό, πλην όμως στο ποδόσφαιρο έχουμε δει πολλές φορές να αναπτύσσονται δυνάμεις ανεξήγητες, στις οποίες έχουμε δώσει κατά καιρούς πολλούς τίτλους: «το βάρος της φανέλας», «η καρδιά του πρωταθλητή», «η αύρα του νικητή» κι άλλα τέτοια ποιητικά…
Το Μίλαν-Γιουβέντους είναι ένα από τα πιο παραδοσιακά ντέρμπι στην Ιταλία. Κονταροχτυπιούνται δύο ομάδες-θρύλοι και σε τέτοια ματς παίζουν κι άλλα πράγματα ρόλο, όχι μόνο το ποιοι θα παίξουν και σε ποια κατάσταση βρίσκονται. Ούτως ή άλλως η Μίλαν δεν θα έχει τον Ροναλντίνιο, η Γιουβέντους δεν θα έχει τον Κράσιτς, οι παίκτες είναι κάτι που έρχεται και παρέρχεται, οι φανέλες είναι αυτές που μένουν.
Η Μίλαν νίκησε και τα δύο περσινά ματς με χαρακτηριστική άνεση (3-0 αμφότερα). Αν ανατρέξουμε, όμως, στα δέκα τελευταία μεταξύ τους στο Σαν Σίρο, μετράει μόνο τρεις νίκες. Για τη δική μου στοιχηματική οπτική αυτό μετράει περισσότερο. Η Γιουβέντους δεν «ψαρώνει» μπροστά στις κοκκινόμαυρες φανέλες, παίζει στα ίσια και κανονικά οι αποδόσεις των μπουκ θα έπρεπε να την… σέβονται περισσότερο από το να πληρώνουν ίδια λεφτά το να νικήσει η Μίλαν και το να μην χάσει η Γιουβέντους…
ΜΙΛΑΝ-ΓΙΟΥΒΕΝΤΟΥΣ Χ2 10/10
