ΠΑΟΚ εν συγχύσει

Η νίκηστα ντέρμπι δίνει τα ίδια βαθμολογικά κέρδη που δίνει ο κάθε αγώνας. Η διαφορά είναι στο ότι επικοινωνιακά “φουσκώνει” το νικητή.

Στην ουσία, όμως, αυτός ο… αέρας δεν τον σπρώχνει στην κατάκτηση ενός τίτλου. Οι τελευταίοι είναι που κάνουν τη διαφορά μεταξύ των ομάδων. Ολα τ’ άλλα είναι για τους στατικολόγους και για τους ιστορικούς. Γι’ αυτό καλό είναι ο Αρης που τα τελευταία χρόνια έχει αναθεωρήσει τους στόχους του να προσγειωθεί το γρηγορότερο. Ο Αρης κέρδισε το ντέρμπι γιατί έπαιξε “σοφότερα” από τον αντίπαλό του. Ηταν πειθαρχημένος, με ενισχυμένο τον άξονα και τον χώρο του κέντρου και άπλωσε τα πόδια του μέχρι εκεί που ήξερε ότι υπάρχει το πάπλωμα. Πήρε το “διπλό”, φούσκωσε το γόητρο του, ενισχύθηκε η εμπιστοσύνη προς τις ικανότητες του Κούπερ και πάει για άλλα.

Ο ΠΑΟΚ δεν έχει αυτή την πολυτέλεια. Σε μία χρονική περίοδο που ο Δερμιτζάκης και οι παίκτες περνούν και πάλι από… εξετάσεις έχασε έναν κομβικό αγώνα. Στην περίπτωση νίκης ο Δερμιτζάκης θα είχε την πολυτέλεια να δουλέψει δύο εβδομάδες χωρίς τη γκρίνια του κόσμου και να πήγαινε με άλλον αέρα στο ΟΑΚΑ για να αντιμετωπίσει τον Παναθηναϊκό. Αυτό ήταν το καλό σενάριο, στη λογική ότι ο νέος προπονητής του ΠΑΟΚ χρειάζεται πίστωση χρόνου γιατί δεν είχε στα χέρια του την ομάδα από την αρχή της προετοιμασίας. Συγχρόνως αποτελεί και το επιχείρημα του Δερμιτζάκη που δεν δίστασε μετά το τέλος του αγώνα με τον Αρη, απευθυνόμενος στον κόσμο, να πει τη μεγάλη κουβέντα: “Εαν κι εγώ μείνω τρία χρόνια στον ΠΑΟΚ όπως ο Σάντος και η ομάδα παίζει το ποδόσφαιρο που παίζει τώρα ελάτε να με κάψετε”.

Τα λόγια του προπονητή του ΠΑΟΚ δείχνουν ότι εξακολουθεί να πιστεύειπως το πρόβλημα της ομάδας ξεκινά μόνο από τη μικρή χρονικά παρουσία του στον “Δικέφαλο”. Η ταπεινή μου άποψη είναι εντελώς αντίθετη, καθώς πιστεύω ότι ο Δερμιτζάκης μπορεί να έχει προπονητικές γνώσεις, αλλά δεν έχει το ειδικό βάρος να διαχειριστεί μία μεγάλη ομάδα, όπως είναι ο ΠΑΟΚ, που βάζει ψηλά τον πήχη των στόχων. Αλλωστε, αναλαμβάνοντας την ομάδα έπρεπε να ξέρει ότι η πρόσληψή του στο “Δικέφαλο” μπορεί να αποτελεί μεγάλο βήμα στην καριέρα του, αλλά συγχρόνως ανεβάζει και την απαίτηση για γρήγορα αποτελέσματα.

Τα πράγματα είναι απλά με την προσωπικότητα του προπονητή: ο αυτόφωτος Κούπερ, που έχει πολλά χρόνια προπονητικής καριέρας, είναι κάθετος σε θέματα πειθαρχίας. Μπορεί να έκανε μία – δύο φορές πίσω κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, αλλά πλέον δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του. Αυτός είναι και ο λόγος που έβγαλε τον Τόχα, τον οποίοπροόριζε να ξεκινήσει τον αγώνα εκτός αποστολής λόγω πειθαρχικού παραπτώματος. Ο Δερμιτζάκης, αντιθέτως, παρέπεμψε τη Δευτέρα το Ζουέλα στη διοίκηση για πειθαρχικό παράπτωμαστο οποίο υπέπεσεστην προπόνηση του Σαββάτου, ενώ τον συμπεριέλαβε στην αποστολή για το ντέρμπι!

Η πίεση όμως του αποτελέσματος δημιούργησε σύγχυση και στον πρόεδρο του ΠΑΟΚ. Ο Θοδωρής Ζαγοράκης, παράγοντας πολύτιμος για το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, μη έχοντας πλέον δίπλα του συνεργάτες όπως ο Βρύζας και ο Κονσεϊσάο, δέχεται σε πρώτο χρόνο όλη την πίεση των αντιδράσεων. Λογικό είναι λοιπόν να μην τις διαχειρίζεται με τον καλύτερο τρόπο. Απόδειξη ο χειρισμός που έκανε με τον κόσμο έξω από την Τούμπα και το κείμενο της ανακοίνωσης που εξέδωσε αργότερα.

Φράσεις όπως “εξαπατηθήκαμε από την ομάδα” δεν βοηθούν στην διαχείριση της κρίσης. Πολύ δε περισσότερο στην 5η αγωνιστικήκαι ενώο ΠΑΟΚ θεωρητικά δεν έχει χάσει τη γη κάτω από τα πόδια του επειδή τον χωρίζουν επτά βαθμοί από την πρώτη θέση. Αντίθετα, θα ήταν ωφέλιμο να γίνει ενδοσκόπηση του προβλήματος γιατί μόνο έτσι θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις να βρεθεί η λύση του.

Και αυτή η ενδοσκόπηση γίνεται σε κλίμα ηρεμίας και με κλειστές τις πόρτες, χωρίς να αναζητούνται άλλοθι στη διαιτησία.