Πηγή έμπνευσης η Χ.Α.
Έχουν περάσει πια πολλές ημέρες από τον "πανηγυρισμό" του Κατίδη και δύο πράγματα δεν μπορώ να μετρήσω. Το πρώτο είναι το πόσες απόψεις διάβασα σ’όλο αυτό το διάστημα, σε άρθρα, στα social media, στα σχόλια στο live blog της εκπομπής SUPER BALL της Κυριακής. Το δεύτερο είναι η στεναχώρια γι’αυτά που είδα και άκουσα από τον Κατίδη, αλλά και γι’αυτά που διάβασα.
ΕΠΟ
Ξεκινώντας από τα τελευταία, διάβασα πολλά για την απόφαση της ΕΠΟ, που κακώς “εξοντώνει” με τέτοια τιμωρία τον Κατίδη, που έπρεπε πρώτα να του δώσει το δικαίωμα να απολογηθεί, που την έπιασε η πρεμούρα Κυριακάτικα, που στο φινάλε ο,τι κι αν κάνει την βρίζουμε, γιατί της τά’χουμε μαζεμένα εδώ και πολλά χρόνια.
Δεν βρίσκω τίποτα λάθος στην απόφαση της ΕΠΟ, στην έκταση της “τιμωρίας”, στον τρόπο και χρόνο της απόφασης. Η ΕΠΟ δεν είναι ούτε η ομάδα του Κατίδη, να τον καλέσει σε απολογία, ούτε η Σούπερλιγκ, να τον τιμωρήσει με βάση κάποιο σχετικό άρθρο, να τον περάσει από “δίκη”, με απολογίες και επιχειρήματα. Η ΕΠΟ αποφασίζει για τις εθνικές ομάδες και μόνο γι’αυτές και το κάνει από μόνη της.
Δεν χρειαζόταν να ακούσει τίποτα περισσότερο από τον Κατίδη. Η κίνηση κι οι δηλώσεις έφταναν και περίσσευαν. Δεν χωράνε “γιατί” και “συγγνώμες”, ούτε παίζει ρόλο το αν υπάρχει άγνοια, ιδεολογικό υπόβαθρο, κτλ. Όταν μιλάμε για Εθνική ομάδα, η κίνηση του Κατίδη αρκεί.
Η ΕΠΟ δεν δίνει λόγο σε κανέναν για την απόφασή της, δεν χρειάζεται να ανατρέξει σε κανένα εδάφιο κάποιου κανονισμού. Οι ποδοσφαιριστές δεν έχουν συμβόλαια με τις εθνικές, καλούνται ή δεν καλούνται. Ο Κατίδης δεν τιμωρήθηκε με ποινή πειθαρχικού οργάνου, αλλά με απόφαση της Ομοσπονδίας, που δεν χρειάζεται να ρωτήσει κανέναν γι’αυτό.
Πολλοί μιλάνε για “εξόντωση”, αλλά ούτε μ’αυτό συμφωνώ. Η ΕΠΟ δεν του αφαιρεί το δικαίωμα να παίζει ποδόσφαιρο, δεν τον τιμωρεί με άπειρες αγωνιστικές εκτός δράσης ή με βαρύ πρόστιμο, απλώς τον θέτει αυτομάτως εκτός Εθνικών ομάδων, ως όφειλε να κάνει. Αυτομάτως κι ας πορευτεί ο Κατίδης όπως θέλει στο εξής.
Κι όπως τον απέκλεισε “ισόβια”, γιατί έτσι έκρινε, έτσι μπορεί στο μέλλον να το ανακαλέσει, πάλι χωρίς να χρειάζεται να ρωτήσει κανέναν, γιατί έτσι θα κρίνει τότε. Ειλικρινά ελπίζω πως θά’ρθει μια μέρα που η ΕΠΟ θα έχει λόγο να το κάνει ή έστω να το σκεφτεί.
Κατίδης
Πάμε και στον Κατίδη. Οι πρώτες δηλώσεις που έκανε μπροστά στην κάμερα της Νόβα αρκούν για να καταλάβουμε πολλά. Φαίνεται πως η κίνησή του δεν ήταν αυθόρμητη, αλλά σχεδιασμένη, όπως φαίνεται ξεκάθαρα και η “πηγή της έμπνευσης”, αφού ο Κατίδης αναφέρει την Χρυσή Αυγή. Το μέγεθος της άγνοιας του τι συνιστά η κίνησή του φανερώνεται πλήρως στο γεγονός πως την επαναλαμβάνει ακόμα και μετά το τέλος του αγώνα, την ώρα που υποτίθεται πως την εξηγεί κι “απολογείται” γι’αυτήν.
Αυτά που ακολούθησαν ήταν αναμενόμενα. Όταν άρχισαν να χτυπάν τα καμπανάκια, είδαμε διορθωτικές δηλώσεις σε πανικό, ανερμάτιστες δικαιολογίες και διευκρινιστικά τουίτ, για να φτάσουμε σήμερα στην γραπτή δήλωση. Σ’αυτήν, που προφανώς έβαλαν το χέρι και το μυαλό τους και άλλοι εκτός του ποδοσφαιριστή, ο Κατίδης αποδέχεται τα πάντα χωρίς εκπτώσεις και γελοίες δικαιολογίες και αποτάσσεται για πρώτη φορά τον ρατσισμό, τον νεοναζισμό και τον φασισμό.
Αναποφεύκτο
Κι εντέλει, αυτό που μου μένει δεν είναι ούτε η αισχρή κίνησή του, ούτε οι γελοίες δικαιολογίες, ούτε το ξέσκισμα του Κατίδη σ’έναν δημόσιο λιθοβολισμό, ούτε η τιμωρία της ΕΠΟ ή οι δηλώσεις του Λίνεν κι η ανακοίνωση της Ορίτζιναλ. Μου μένει πάνω απ’όλα η αίσθηση πως αυτό που συνέβη ήταν λίγο έως πολύ αναμενόμενο, αναπόφευκτο.
Με σόκαρε και με στεναχώρησε όσο λίγα πράγματα, αλλά όσο περνούσαν οι ώρες, τόσο συνειδητοποιούσα πως θα έπρεπε να το περιμένω. Δεν θα βρισκόταν ένας ποδοσφαιριστής να κάνει κάτι τέτοιο; Βομβαρδισμένος από βίντεο σε τηλεόραση και ίντερνετ, από φράσεις, ατάκες, ποσταρίσματα στα social media, από εικόνες, προπαγάνδα, “συμμάχους κι αντιπάλους”, ρητορικές μίσους, “πόλεμο στην διαφθορά” δεν θα βρισκόταν ένας;
Είτε από χαζομάρα, είτε από άγνοια, είτε από ημιμάθεια, είτε ακόμα κι από απλό κωλοπαιδισμό ή “ιδεολογία”, ένας θα βρισκόταν. Ένας που “δεν έχει γαμ..η ιδέα από πολιτική”, ένας που θα νόμιζε πως αυτό σημαίνει “σηκωθείτε όρθιοι”, ένας που θα πίστευε πως έτσι κάνει τον μάγκα ή τον επαναστάτη, ένας που θα μας έλεγε μετά πως αυτό που έκανε δεν είναι ναζιστικό, αλλά αρχαιοελληνικό, ένας που μπορεί να έφτανε ακόμα και να μας πει πως δεν έχει να ζητήσει συγγνώμη για κάτι.
Δουλειά πολλή
Ένας θα βρισκόταν. Και βρέθηκε. Και τώρα σίγουρα θα συνεχίσει εκτός Εθνικών ομάδων, μάλλον θα συνεχίσει εκτός ΑΕΚ και πιθανότατα θα ψάξει εκτός Ελλάδας τον τρόπο πρώτα να βοηθήσει τον άνθρωπο Κατίδη και μετά τον ποδοσφαιριστή. Γιατί προφανώς το πρώτο είναι πολύ πιο σημαντικό από το δεύτερο.
Ο ένας βρέθηκε και πέρασε, ανήκει ήδη στο παρελθόν. Οι συνθήκες που τον “φανέρωσαν” παραμένουν. Κι ο,τι κι αν πούμε για τον Κατίδη, ούτε οι συνθήκες αλλάζουν, ούτε “οι Κατίδηδες” τελειώσαν πια. Θέλει δουλειά πολλή. Ούτε οι εξωτερικές συνθήκες θα αλλάξουν από τη μια μέρα στην άλλη, ούτε τα μυαλά θα αποκτήσουν ξαφνικά τα αντισώματα που χρειάζονται.
