Πυρκαγιές… Υπάρχει υπεύθυνος;
Εγώ δεν θα πω αν φταίνε αυτοί που βάλαν την φωτιά, η κρατική μηχανή, ο Α ή ο Β…
Ξεκινώντας, μπορούμε να δούμε τι έχουμε…
1. Έχουμε νεκρούς, πολλούς νεκρούς… Τόσοι νεκροί μπορούν να υπάρξουν και σε μία έξοδο, χαμένοι στην άσφαλτο. Τώρα χάθηκαν στην φωτιά. Αυτοί που χάνονται στην άσφαλτο, έστω και αν είναι οι μισοί, δεν αποτελούν τραγωδία; Ας μην ανοίγουμε όμως άλλο θέμα. Γιατί γι’ αυτούς τους ανθρώπους που πέθαναν ήταν τραγικός ο θάνατος… Απίστευτα τραγικός…
2. Έχουμε τεράστιες καμένες δασικές και όχι μόνο εκτάσεις, καμένα χωριά. Τοπία που πριν τα θαύμαζες και όταν περνούσες από εκείνα τα μέρη ή τα χάζευες από μακρυά άνοιγες τους πνεύμονές σου για να αναπνεύσεις το οξυγόνο, να μυρίσεις τον αέρα, να ακούσεις τους ήχους του δάσους. Τώρα έχουμε μόνο μαύρο και στάχτες, εκεί που υπήρχε πράσινο και ζωή.
3. Έχουμε το ερώτημα: ΠΟΙΟΙ (γιατί σίγουρα δεν είναι μόνο ένας) φταίνε;
Πέραν των παραπάνω, υπάρχουν και κάποια δεδομένα που πρέπει να συνυπολογιστούν, όπως:
1) Οι πυροσβέστες είναι άνθρωποι. ΔΕΝ μπορούν να παλεύουν με την φωτιά αδιάκοπα για 3 και 4 μερόνυχτα. Το ίδιο και οι πιλότοι των αεροσκαφών και ελικοπτέρων. Πόσο μάλλον περισσότερο οι εθελοντές και οι απλοί πολίτες.
2) Αποφεύγοντας τα μονοπάτια των θεωριών συνωμοσίας, σίγουρα είναι ΤΡΟΜΕΡΑ ΔΥΣΚΟΛΟ να αντιμετωπίσει κανείς καταστάσεις τέτοιου μεγέθους. Αναρίθμητες εστίες ταυτόχρονα σε πολλά διαφορετικά μέρη. Φωτιές που θύμιζαν “Λερναία Ύδρα”: μία σβηνόταν, δύο άναβαν. Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι ήταν ΣΧΕΔΟΝ ΑΔΥΝΑΤΟ να αντιμετωπιστεί η κατάσταση. Τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν καλύτερα, αλλά, ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΔΕΝ θα μπορούσαν να ΜΗΝ ΗΤΑΝ τραγικά, όπως είναι τώρα.
3) Οι καιρικές συνθήκες ήταν ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ευνοϊκές για την εξέλιξη των πυρκαγιών. Η εξάπλωσή τους ήταν ραγδαία. Και όπου δεν μπορούσαν να εξαπλωθούν άμεσα, άναβαν νέες.
4) Τα χειρότερα δεν έχουν έρθει ακόμη. Πλημμύρες, ακραία καιρικά φαινόμενα, διατάραξη οικιστικού συστήματος, κλπ.
Διαπιστώσαμε, έστω με αυτόν τον τραγικό τρόπο, πόσο πραγματικά ΛΙΓΟΣ είναι ο άνθρωπος μπροστά σε τέτοια φαινόμενα και πόσο ΣΚΛΗΡΗ μπορεί να γίνει η φύση απέναντί του, όταν της φαίρεται και εκείνος με σκληρό και ελεεινό τρόπο.
Κατηγορούνται οι εμπρηστές. Δίκαια; Η απάντηση μοιάζει εντελώς προφανής σε όλους μας νομίζω. Θα μπορούσαμε να πούμε με μια φωνή, όχι απλά δίκαια, αλλά ΔΙΚΑΙΟΤΑΤΑ! Πριν απαντήσουμε, όμως, ας προσπαθήσουμε να θυμηθούμε πόσες φορές αντιμετωπίσαμε το περιβάλλον σαν σκουπιδοτενεκέ, για να μην χρησιμοποιήσω χειρότερη έκφραση. Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω.
Φταίει ο κρατικός μηχανισμός, η πυροσβεστική, ο πρωθυπουργός; Δεδομένων των συνθηκών της όλης κατάστασης, και μιλώντας ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων, ήταν ανθρωπίνως αδύνατο να αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά η κατάσταση. Μπορεί να κατηγορηθεί το κράτος, η πυροσβεστική, κλπ. ότι ΔΕΝ έκαναν όσα θα έπρεπε για να έχουμε λιγότερους νεκρούς, λιγότερα καμένα δένδρα, λιγότερα καμένα χωριά, λιγότερο θρήνο, οδύνη, οργή. Ναι, μπορούμε να τους κατηγορήσουμε. Αυτό είναι το μόνο εύκολο.
Όπως προανέφερα, όμως, ακόμα και αν έκαναν αυτό το κάτι παραπάνω που τους κατηγορούμε ότι ΔΕΝ το έπραξαν, η κατάσταση θα ήταν πάνω-κάτω η ίδια. ΔΥΣΤΥΧΩΣ θα είχαμε πάλι ΠΟΛΛΟΥΣ νεκρούς, πάλι ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ καμένες εκτάσεις, θα μιλούσαμε πάλι για ΤΡΑΓΙΚΗ κατάσταση.
Από αυτόν τον οχετό των κατηγοριών θα ζητούσα να παραλείψουμε το σώμα της πυροσβεστικής. Θα κατηγορήσουμε την κυβέρνηση;
Εγώ προσωπικά ΟΧΙ. Τουλάχιστον για την ώρα. Αντιλαμβάνομαι, ότι αυτό που θα μπορούσε να γίνει έστω και σε μικρότερο βαθμό έγινε. Αντιλαμβάνομαι ότι με την ίδια ή άλλη κυβέρνηση, ξεκινώντας από τις ίδιες συνθήκες, θα κατέληγα ουσιαστικά στην ΙΔΙΑ κατάσταση. Οπότε περιμένω.
Περιμένω να δω τι θα πράξει το κράτος από το τέλος της τραγωδίας και μετά. Περιμένω να δω ουσιαστικές πράξεις και έργα. Και αυτό το περιμένω όχι μόνο από την τρέχουσα ή αυριανή κυβέρνηση (είτε είναι η ίδια, είτε άλλη) αλλά από ΟΛΟΥΣ ανεξαιρέτως. Περιμένω να δω ουσιαστικά μέτρα αποκατάστασης των πληγέντων (πολιτών και περιοχών) να λαμβάνουν χώρα.
Περιμένω να δω μέτρα προστασίας. Περιμένω να δω ουσιαστικά μέτρα αποφυγής παρόμοιων τραγωδιών, πρωτοφανών τραγωδιών, στο μέλλον. Τώρα μπορούν να συγχωρεθούν. Όχι, αν αδιαφορήσουν για όσους επλήγησαν. Όχι, αν δεν προσπαθήσουν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικότερα παρόμοιες καταστάσεις στο μέλλον. Επαναλαμβάνω μιλώ για όλους.
Κλείνοντας, αν ένα μεγάλο κατηγορώ πρέπει να στραφεί προς όσους ΔΕΝ έπραξαν αυτό που έπρεπε, ένα πολύ πιο τεράστιο πρέπει να εκτοξευθεί προς όλους όσους προσπαθήσουν να ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΟΥΝ την οδύνη των πληγέντων, τον όλεθρο των καμένων περιοχών, την τραγική αυτή κατάσταση, για να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη.
Πραγματικά, πόσο σκάρτη μπορεί να είναι η πολιτική, ή ορισμένοι “εκπρόσωποί” της; Μίλησαν αρκετοί για κάψιμο του αρχαίου πολιτισμού μας. Αλήθεια, πόσες φορές έχουν κάψει οι ίδιοι τον πολιτισμό αυτό, την έννοια που είχε η δημοκρατία στην αρχαιότητα και η άσκηση της πολιτικής; Οι καθημερινοί εμπρηστές του πολιτισμού κατηγορούν… Ποιους άραγε;
Χρήστος Γιαννούλης
