Πολύ απλό για να είναι αληθινό
Η πρώτη ανάγνωση είναι και η εύκολη, η απλοϊκή. Όπως και όλοι οι υπόλοιποι που έχουν βρεθεί κατά καιρούς στη θέση του, ο Τζίγκερ δεν άντεξε. Κανείς άλλωστε δεν κατάφερε να αντέξει, άπαξ και βρέθηκε στο στόχαστρο “οργανωμένων”, αυθόρμητων και μη. Η εύκολη σκέψη, λοιπόν, είναι αυτή. Μετά το τέλος της διετίας Πατέρα, ο Τζίγκερ ήθελε να επανέλθει και νατρέξει το μαγαζί, το έκανε για μερικούς μήνες, αλλά κάποια στιγμή κατάλαβε πως δεν θα τη βγάλει. Το διάβασα μάλιστα και σε κάποια σάιτ, πως η απόφαση πάρθηκε μετά το φιλικό με την Τζένοα, τα συνθήματα και όλα αυτά. Εκεί άλλαξε, λένε, γνώμη ο Τζίγκερ. Ήθελε να τρέξει πάλι αυτός τον Παναθηναϊκό, είχε σαφείς λόγους κόντρας με Πατέρα και Βγενό, πήρε την απόφαση να πάει κόντρα στο ρεύμα και να κάνει το δικό του, αλλά κάποια στιγμή τα είδε ψύχραιμα, κατάλαβε πως θα τον φάει η διάρκεια και πέταξε τα φύλλα στο τραπέζι.
Μπορούμε, λοιπόν, να δεχθούμε πως τα πράγματα είναι τόσο απλά όσο φαίνονται και ότι από την Τετάρτη, μετά το ραντεβού, ξεκινά μια (ακόμα) νέα σελίδα στην ιστορία του ποδοσφαιρικού Παναθηναϊκού. Ο Τζίγκερ είναι ο μέγας ευεργέτης, που πήγε πάσο για το καλό της ομάδας, ο “καπετάνιος του νταμπλ” επιστρέφει στο τρέξιμο της ομάδας, ενώ Βγενό και Παύλος δεν έχουν πλέον λόγους για φιτίλια και έριδες. Όλα καλά, όλα ανθηρά. Μοναδική ανησυχία, το μέλλον των δεκάδων “επαγγελματιών”… Τζιγκερομάχων, που δείχνουν να χάνουν το αντικείμενο της “εργασίας” τους.
Είναι, όμως, έτσι τα πράγματα; Είναι τόσο απλά; Ένα “χαρίζω το 25%” και όλα τέλεια; Χωρίς να έχω πληροφόρηση για το αντίθετο, δυσκολεύομαι να υιοθετήσω αμάσητη την πρώτη ανάγνωση. Ναι, μπορεί και να είναι έτσι όπως τα έγραψα μέχρι τώρα, απλώς μου φαίνεται πολύ απλό, πολύ απλοϊκό, για να είναι αληθινό. Και καταλαβαίνω πως το ίδιο σκέφτονται και στην πλευρά Πατέρα- Βγενόπουλου.
Διαβάστε μερικά αποσπάσματα από όσα είπε ο Βγενόπουλος στον (link:287313)αέρα(/link): “Εκτός απροόπτου και πάντοτε πρέπει να βάζουμε μια μικρή επιφύλαξη, τα μηνύματα είναι θετικά. Εάν έχουμε αντιληφθεί σωστά την πρότασή του, μπορούμε να μιλάμε για νέα εποχή. Εκ πρώτης όψεως είναι θετικά τα μηνύματα, αλλά όλα θα ξεκαθαρίσουν όταν μιλήσουμε. Εφόσον πήρε αυτή την πρωτοβουλία ο κ. Βραδινογιάννης, οτιδήποτε κι αν κρύβεται πίσω από εκεί, θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε θετικά.”
Λέξεις και φράσεις κλειδιά. Εκτός απροόπτου, εάν έχουμε αντιληφθεί σωστά, εκ πρώτης όψεως οτιδήποτε κι αν κρύβεται από πίσω. Ηλίου φαεινότερον πως ο Βγενόπουλος και ήταν και ήθελε να φανεί επιφυλακτικός. Και μου φαίνεται απολύτως λογικό. Μετά από όσα έχουν συμβεί ανάμεσα στους 4 της πολυμετοχικότητας, μετά από τόσα επεισόδια, συμμαχίες, χαρακτηρισμούς, κάθε κίνηση υπολογίζεται δυο φορές, κάθε λέξη έχει τη σημασία της.
Πατέρας και Βγενόπουλος δεν είναι μόνο αιφνιδιασμένοι από το “χαρίζω”, αλλά και επιφυλακτικοί. Για να το γράψω λαϊκά, εκτιμώ πως από το πρωί ψάχνουν το λάκκο στην φάβα. Και για να τον βρουν, κάνουν ερωτήσεις, ρητορικές και μη: “Αυτός που δεν πούλαγε, τώρα χαρίζει; Γιατί; Μήπως μας λέει χαρίζω για να κάτσουμε στο τραπέζι και μετά να πει πουλάω; Κι αν πει τελικώς πως πουλάει, πόσα δίνουμε; Κι αν όντως χαρίζει, τί θέλει να πετύχει με αυτό; Τον πιστεύουμε πως το κάνει μόνο και μόνο γιατί δεν άντεξε; Γιατί δεν το πήρε τσάμπα το ποσοστό ο σύμμαχος Παύλος; Πώς γίνεται ο Τζίγκερ να πήγε πρώτα στον Παύλο και η οικογένεια Γιαννακόπουλου να έχασε τέτοια ιστορική ευκαιρία να μεγαλώσει το ποσοστό της στην ΠΑΕ και μάλιστα τσάμπα; Τί λέει για όλα αυτά ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος; Και εντάξει, παίρνουμε το 25%, φτάνουμε το 51%, έχουμε την πλειοψηφία των μετοχών. Και; Το καταστατικό, που λέει πως χρειάζεται το 66% για τη λήψη σημαντικών αποφάσεων, μένει το ίδιο ή αλλάζει; Αν μένει το ίδιο, τότε ποιος και με ποιον τρόπο θα διοικήσει, αν χρειάζεται πάντα και η ψήφος του Τζίγκερ ή των Γιαννακόπουλων; Έχει ουσία το να κατέχεις το 51% της ΠΑΕ εάν δεν έχεις ταυτόχρονα και τα κλειδιά του μαγαζιού;”. Εδώ σας (τους) θέλω…
