Πρακτικά καλησπέρα σας…
Με τη σοβαρότητα που αρμόζει στην περίπτωση, η στήλη αποκαλύπτει τα πρακτικά της πρόσφατης συνομιλίας των συντακτών του contra.gr με θέμα την αύξηση παραγγελιών φαγητού απ’ έξω. Οποιαδήποτε ομοιότητα με (link:270271)πρόσωπα(/link) και (link:270384)καταστάσεις(/link) είναι τυχαία.
Καραΐνδρος: “Δημιουργείται η εντύπωση ότι αυτά τα 3 γλυκά που λείπουν από το κουτί, τα έφαγα εγώ. Δηλαδή ότι έχει ξεφύγει η κατάσταση και τρώω ανελλιπώς. Και τα δύο είναι ψευδέστατα!”
Γιαννόπουλος: “Δεν θεωρώ ότι υπάρχει οποιαδήποτε μομφή στον Σταύρο”.
Καραΐνδρος: “Δεν κατηγορώ κάποιον ξεκάθαρα από εδώ μέσα ότι αφήνει μομφές προς το πρόσωπό μου. Λέω ότι είναι λυπηρό όταν όλοι εσείς τρώτε τα γλυκά να μη βρεθεί έστω κι ένας να μου προσφέρει. Να μη βρεθεί ένας να με πάρει ένα τηλέφωνο και να μου πει: “Ρε συ Σταύρο, ξέρεις ότι έχουμε γλυκά στο γραφείο;”
Ασβεστάς: “Εσύ ζήτησες ποτέ από τον καιρό που εργαζόμαστε μαζί να με πάρεις ένα τηλέφωνο και να μου πεις “θα φάμε τίποτα;” Εδώ τις προάλλες παρήγγειλες φαγητό απ’ έξω και δεν είπες τίποτα!”
Καραΐνδρος: “Απορώ ρε Αρη, πως είναι δυνατόν να μου λες τέτοιο πράγμα. Αφού λες ότι κάνεις δίαιτα. Αν σου έλεγα ότι θέλω να παραγγείλω απ’ έξω θα είχαμε γίνει όλοι νούμερα!”
Λουκίδης: “Εχει δίκιο ο Αρης! Εμείς το μάθαμε την άλλη μέρα ότι έφαγες σουβλάκια!”
Ρόλλας: “Ένα σου λέω μονάχα, ότι ήταν απαράδεκτο να το μάθουμε την άλλη μέρα!”
Καραΐνδρος: “Εγώ πιστεύω ότι εκείνη την ώρα έπρεπε να πείτε “μπράβο στον Σταύρο που τρώει γιατί φαίνεται κομμένος”
Λουκίδης: “Δεν χρειαζόταν να μας πεις τι θα φας, αλλά ότι σε λίγο σκοπεύω να παραγγείλω…”
Ασβεστάς: “Εγώ ξέρω καλά ότι το πρωί μίλησες με τον Γιάννη και δεν του είπες τίποτα!”
Ζωιτός: “Αυτή είναι η αλήθεια…”
Καραΐνδρος: “Σε κανέναν δεν είπα τίποτα!”
Ασβεστάς: “Αρα νομίζεις ότι εσύ πρέπει να παραγγέλνεις φαγητό απ’ έξω όποτε γουστάρεις και να μη λες τίποτα σε κανένα!”
Καραΐνδρος: “Ποια ρε Αρη; Την άλλη φορά που ήμασταν όλοι μαζί θυμάσαι που σας είπα ότι πεινάω και σκέφτομαι να παραγγείλω απ’ έξω;”
Ασβεστάς: “Για να είμαι ειλικρινής δεν το θυμάμαι και το δέχομαι”.
Καραΐνδρος: “Ο Νίκος Γιαννόπουλος προς τιμήν του με προέτρεψε παλιά και μου λέει ότι επειδή θα δημιουργείται πρόβλημα με τις παραγγελίες, εγώ σαν φίλος σε προτρέπω να τρως σπίτι σου. Γιατί θα υπάρξουν μεγάλα προβλήματα, όπως και υπήρξαν. Έρχεται λοιπόν η ώρα που εν πάση περιπτώσει εγώ μέσα στη βλακεία μου πεινάω και παραγγέλνω απ’ έξω. Εγώ, λοιπόν, έπρεπε να βρω φυλλάδιο από κάποιο φαγάδικο και να δω τι θα φάω. Και τι διαπιστώνω; Οτι δεν είχαμε ούτε ένα φυλλάδιο! Εσύ δεν ήσουν (σ.σ. Κουτσουμπού), δεν μου παρέδωσες ούτε ένα φυλλάδιο. Γιατί ρε Ανθή; Για σκέψου, όμως, εσύ τώρα εμένα. Ελα στη θέση μου”.
Κουτσουμπού: “Σε σκέφτομαι πολύ”.
Ρόλλας: “Εγώ είμαι πολύ καινούργιος, δικαιούμαι να πω μόνο αυτό. Εχουμε ξανακάνει τέτοιες κουβέντες και την άλλη μέρα όλα ήταν γραμμένα! Τι είπε ο κάθε ένας. Και αυτό είναι λυπηρό”.
Γιαννόπουλος: “Στο κάτω-κάτω της γραφής δεν είναι δυνατόν να γίνεται αυτό, έχουμε γίνει ρεζίλι. Ό,τι γίνεται εδώ μέσα βγαίνει χαρτί και καλαμάρι!”
Καραΐνδρος: “Τώρα που είπες καλαμάρι, θα φάμε τίποτα;”
ΤΕΛΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ…
Με την υπογραφή…
